Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

vrijdag, 13 december 2013 10:18

Bevolkingsdichtheid is de vijand van de vrijheid

Stelt U zich voor: een bevolking wordt steeds dichter en verscheidener tegelijk. Dan treedt er steeds meer wrijving op tussen de leden van die bevolking. Nederlanders, geboren in de eerste helft van de twintigste eeuw weten dat gewoon uit eigen ervaring. Rond 1950 bezaten de bewoners van ons land een uitgebreid arsenaal aan gemeenschappelijk gedrag en dito denkbeelden en er waren rond tien miljoen Nederlanders.

Wel werd veel nadruk gelegd op de weinige maar soms diepgaande verschillen – zo zou een protestant vaak niet bij een katholieke winkel kopen. Dus waren de vele overeenkomsten niet erg zichtbaar. Toch was er genoeg variatie om verveling te vermijden en de meesten konden in vrijheid zichzelf zijn.

De toenmalige verzuiling was helemaal niet zo onvrij als men thans beweert. Dat bepaalde dingen niet mochten, en dat de politie op de fiets stevig controleerde dat men elkaar geen kwaad deed, werd niet zozeer als onvrijheid opgevat, maar als vormgeving aan “het grootst mogelijke goed voor het grootst mogelijke aantal”.

Op twee manieren zijn wij elkaar in dit land sinds 1940 voor de voeten gaan lopen.
Allereerst is dat letterlijk zo. Door de verdubbeling van de bevolking, van toen net negen naar nu dik zestien miljoen, is het gemiddelde persoonlijke territorium afgenomen van bijna 0,4 naar zo’n 0,2 hectare, ongeveer 2000 vierkante meter. Daarvan moet ons aandeel in wegen, steden, huizen, havens, industrie, parken, landbouw en dergelijke af. Als dat grofweg de helft is, blijft er voor ons elk een vierkantje over van zo’n 30 x 30 meter. In woongebieden zit iedereen binnen gehoorsafstand van iedereen. Onze vrijheid om te gaan en te staan waar we willen is gering geworden. Ook wordt ons gemeenschappelijke territorium - parken, wegen winkelcentra, parkeerterreinen – ons steeds vaker betwist door onbeleefde, agressieve, seks- of drugsverslaafde, ofwel diefachtige lieden, al dan niet in groepsverband..

Na de omwenteling van 1968 ontstond een tweede beperking van de vrijheid, niet uiterlijk maar innerlijk. Men versimpelde de idee van vrijheid tot “Alles moet kunnen”, het “tout est possible, tout est permis” uit het Parijs van Georges Moustaki. Dat is de wereld op zijn kop. De vroegere goede daad of het nette gedrag wordt uitgeroepen tot wandaad of onfatsoen, terwijl vroegere misdaad en hufterigheid tot vormen van heilige vrijheid worden. Dit wordt afgedekt door nieuwe wetgeving, die de mensen veel eigen vrijheid ontzegt of sterk inperkt. Deze wet heeft niets gemeen met fundamentele wetten zoals de Tien Geboden. De nieuwe wet is geboren uit onderhandeling en kan zo van de ene dag op de andere worden herroepen of veranderd. Al dra wordt dat zó ingewikkeld, dat niemand er meer een gemeenschappelijke grondslag voor de samenleving in herkent of – eigenlijk ook evenmin – erkent.

Vandaar de “zwarte” circuits, die in de historie steeds opduiken waar de wet niet meer als rechtvaardig wordt gezien, en zeker de wetsdienaren (“tollenaars”) niet. Zwart geld is protest tegen onrechtvaardige bezitswetten, zwarte arbeid tegen scheve arbeidswetgeving. Het kan nog veel erger, zoals het geheime “heilige Vehmgericht” uit het 19de-eeuwse Duitsland, dat mensen die werden “overgeslagen” door de staatswetten ontvoerde, berechtte en ophing. Net als de maffia eindigde overigens de heilige Vehme in willekeur en terreur in plaats van recht.

Via de informatie- en communicatietechniek van de huidige tijd, gebruikt als wapen, kan men nu mensen nummeren, zodat iedereen overal kan worden ge- en vervolgd. De willekeurige eisen van “goed” en “kwaad”, uitonderhandeld in moderne wetgeving, kunnen nu dwingend worden opgelegd. Immers kan “per ongeluk” zonder rechtszitting bij de ongehoorzame een bankrekening worden gesloten of een auto op een zwarte lijst geplaatst. Er zijn al enge films over gemaakt. Onmogelijk in ons nette landje? Hoogbeschaafde landen als Duitsland voor de oorlog of nu de Verenigde Staten (McCarthy, huidige “war on terror”) tonen dat het niet alleen kán, maar ook al sluipend wórdt ingevoerd. Het wordt ons verkocht onder het mom van “veiligheid”, of “gemak voor de burger of klant” (zie pincode, of vingerafdruk op paspoort). Het inhoudsloze “privacy” wordt daarbij gebruikt om het duidelijke “vrijheid” te omzeilen, zoals in “veiligheid vóór privacy”.

Het beeld is duidelijk. Buitensporige bevolkingsdichtheid met de daarmee gepaard gaande krimp van persoonlijke territoria en veiligheid, samen met overmatige diversiteit van opvattingen en verlangens in een in de praktijk wetteloze samenleving zijn nu in combinatie met de nieuwe ICT reeds ver op weg om de vrijheid via een zijdeur te elimineren.

Prof.dr.ir R.A.A. Oldeman, emeritus hoogleraar Bosteelt & Bosoecologie (huidige WU)

Wereldbevolking

earth Bevolkingsdichtheid is de vijand van de vrijheid - Stichting de Club van Tien Miljoen