Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

woensdag, 25 juli 2012 10:47

De bevolkingsvalstrik in Afrika

Jan van Weeren

De Club van Tien Miljoen heeft inzage gekregen in een Engelstalig e-book van Abdul-Rahman uit Tunesië. In vertaling luidt de titel: De bevolkingsvalstrik in Afrika. In tweeënhalf honderd pagina’s met illustraties en grafieken beschrijft de auteur op indringende en overtuigende wijze de verwoestende

gevolgen van overbevolking in Afrika. Is Europa al overbevolkt, Afrika is het zeker. De laatste zestig jaar is het aantal mensen op dat continent bijna vervijfvoudigd; in Europese landen is in die tijd in het slechtste geval een verdubbeling ingetreden.
Opmerkelijk is de ondertitel van het boek: Als het goddelijk evenwicht wordt verstoord. Een ‘goddelijk evenwicht’ bestond in Afrika, zolang hoge geboortecijfers werden gecompenseerd door hoge sterftecijfers. Dit evenwicht werd echter verstoord toen westerse hulporganisaties gingen vaccineren, antibiotica verstrekken en voedsel uitdelen. Het doet vreemd aan om met ‘goddelijk evenwicht’ een situatie aan te duiden waarin grote aantallen kinderen voor niets geboren worden, omdat ze gedoemd zijn te creperen aan ziekte of honger. Abdul-Rahman geeft echter de volgende verklaring voor zijn ondertitel. Afrika is een religieus continent. Noch in de Bijbel, noch in de Koran staat iets ten faveure van geboortebeperking, integendeel, denk aan Onan. Om religieuze leiders voor zich te winnen, moet hij aannemelijk maken dat een ‘goddelijk evenwicht’ is verstoord. Nog vreemder wordt het, wanneer hij achter de westerse hulp een duivels plan veronderstelt. Het westen creëert willens en wetens overbevolking in Afrika, betoogt hij. De landen daar moeten voedsel importeren om de vele hongerige monden te voeden. Dat voedsel wordt gekocht op de wereldmarkt, en daarvoor zijn harde valuta nodig. Hoe komt een arm Afrikaans land aan harde valuta? Door zijn grondstoffen als olie, gas, agrarische producten als koffie, thee en katoen en zelfs zijn landbouwgronden te verkopen, bijvoorbeeld aan China. Een tweede mogelijkheid is het aanbieden van goedkope arbeidskrachten, bijvoorbeeld in de textielindustrie; overbevolkte landen zijn immers lagelonenlanden. Wat wij in het westen beschouwen als liefdadigheid, ziektebestrijding en ontwikkelingshulp is volgens de auteur alleen maar een truc om Afrika door bevolkingsdruk te dwingen zijn natuurlijk hulpbronnen te verpatsen in ruil voor voedsel, ten einde de bevolking ten minste een bestaansminimum te verschaffen. De afhankelijkheid van grondstoffenexport is ook nog eens toegenomen door leningen die organisaties als de Wereldbank verstrekken voor bijvoorbeeld infrastructurele projecten. Over die leningen moet rente worden betaald en ze moeten worden afgelost. Tel daarbij op dat een groot deel van de valuta die Afrikaanse landen voor hun exportproducten ontvangen in handen vallen van heersende en cliëntelistische elites die het geld gebruiken voor luxegoederen en onderdrukking van de oppositie, dan is de ellende compleet. Ook door particuliere handel en buitenlandse ondernemingen is te weinig geld beschikbaar om de bevolking uit de armoedeval te laten ontsnappen en te investeren in basale behoeften als schoon water, elektriciteit, wegen, gezondheidszorg, onderwijs, laat staan in een eigen industrie.
Er valt veel te zeggen voor Abdul-Rahmans voorstelling van zaken, behalve dan dat hij geen enkel bewijs levert voor een verondersteld westers ‘masterplan’ om door het bevorderen van overbevolking in Afrika de grondstoffenstroom naar de eigen economieën op gang te houden. Het lijkt op afschuiven van verantwoordelijkheid.
Want in feite zijn slechts twee soorten mensen verantwoordelijk voor overbevolking, namelijk mannen en vrouwen. In landen waar de eerste de laatste hun seksuele wil opleggen en aan veelwijverij of buitenvrouwen doen, worden te veel kinderen geboren. Vrouwen in diezelfde landen zijn tot de huishouding of landarbeid veroordeeld, zonder dat ze ruimte krijgen voor een eigen loopbaan en zelfstandigheid: geen baas in eigen buik. Wanneer ontstonden ook al weer de kleine gezinnen in het westen? Toen vrouwen ontdekten dat leren, zelf een baan hebben en geld verdienen niet goed te combineren vielen met kinderen krijgen, en zeker niet met doorlopende zwangerschappen. Gezinsvorming werd uitgesteld en de te benutten vruchtbaarheidsperiode bekort.
Abdul-Rahman verwacht heil van voorlichting over de desastreuze gevolgen van overbevolking en wil daarom zijn boek in Afrika verspreiden. Hij wil het gratis aan zijn ‘broeders en zusters’ ter beschikking stellen. Ik vrees echter dat hij net als Malthus een roepende in de woestijn blijft, zolang de emancipatie in Afrika niet op gang komt. Met bewondering verwijst hij naar het één-kind-beleid in China. Maar alleen gevestigde totalitaire regimes kunnen zoiets doordrukken. In de rest van de wereld moet je mannen met transistorradiootjes verleiden tot sterilisatie dan wel het krijgen van kinderen financieel ontmoedigen. Zoiets blijft rommelen in de marge.
Abdul-Rahman doet wel een goed middel aan de hand om het maximale bevolkingsaantal te bepalen. Het gaat om twee criteria waaraan moet worden voldaan: ten eerste de zogenaamde Natuurlijke Draagkracht van een land, en ten tweede de Harde-Valuta Inkomsten per inwoner. De Natuurlijke Draagkracht komt overeen met de ecologische voetafdruk; die mag de landsgrenzen niet overschrijden. Duurzame natuurlijke hulpbronnen en het afvalabsorptievermogen van een land bepalen het toelaatbare aantal inwoners. Daarnaast moet worden voldaan aan een minimumstandaard voor de Harde-Valuta Inkomsten. Abdul-Rahman stelt deze op $ 2.500 per persoon per jaar. Somalië met tien miljoen inwoners zou op basis van dat criterium slechts 150.000 inwoners een fatsoenlijk bestaan kunnen bieden.
Nederland gaat duidelijk nat op het eerste criterium. Onze Natuurlijke Draagkracht laat slechts 3 à 4 miljoen inwoners toe.

Wereldbevolking

earth De bevolkingsvalstrik in Afrika - Stichting de Club van Tien Miljoen