Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

woensdag, 18 augustus 2010 11:39

Overleven als menselijke soort

Jan C. H. M. Hillegers, theoloog en franciscaan
 
Overleven is een creatieve kunst. Allerlei organismen, zowel planten als dieren, bezitten die kunst. Zij hebben daar hun eigenheden en eigenaardigheden voor ontwikkeld waarmee ze hun problemen kunnen oplossen.
Wie onder wisselende omstandigheden en op de meest uiteenlopende terreinen het best zijn problemen oplost, wint de strijd om het bestaan en overleeft. Wie een foute oplossing kiest, gaat met zijn foute oplossing ten onder. Pas achteraf blijkt of de gekozen oplossing goed of fout was. Charles Darwin heeft dit probleemoplossend vermogen bestudeerd.
 
Dierlijke patronen
Het vinden van oplossingen voor het overlevingsprobleem in de natuur verloopt meestal volgens vaste patronen en onveranderlijke wetmatigheden. Ze zijn vastgelegd in de anatomische bouw, in de instincten en in de sociale organisaties. Zo heeft de ijsbeer een dikke, witte, vacht met schutkleur ontwikkeld om in de ijskoude robben te vangen. Zo werkt de wolf voor de jacht samen in zijn roedel en kan de cactus in de steppe overleven, omdat hij nauwelijks water verdampt en zijn stekels verhinderen dat hij wordt opgevreten. Zwaluwen trekken, spinnen weven hun web. Het zijn rotsvaste overlevingsstrategieën geworden, die als vaste patronen een onafhankelijk en autonoom leven leiden.
De dieren en de planten, de organismen, zijn wel de gevangenen geworden van hun eigen patronen die ze zelf in de loop van de evolutie ontworpen hebben. De structuur is dwingend hun leven gaan bepalen. De slak zit vast aan zijn huisje en de pauw aan zijn staart. En omdat het patroon immobiel en star is geworden, gaat het organisme soms ten onder als de omstandigheden al te fors veranderen. Bijsturing is slechts op zeer beperkte schaal mogelijk. De ‘goede oplossing’ van ooit is dan een ‘dodelijke fixatie’ geworden.
 
Menselijke patronen
Op analoge wijze heeft de menselijke samenleving om te overleven ook oplossingen voor allerlei problemen gevonden. Deze zijn vastgelegd in de structuren, de instituties, de organisaties en de wetmatigheden die samen de sociale realiteit vormen. Maar ook hier zien we, dat fixatie en immobiliteit optreden. Structuren en instituties gaan een autonoom bestaan leiden. Zij kunnen verworden tot schier onbetwijfelbare axioma’s, onbespreekbare taboes, irrationele mythen en ‘heilige koeien’. De mens is dan ook de gevangene geworden van de structuur die hij ooit zelf in het leven heeft geroepen. Wat eens een ‘goede oplossing’ was, leidt nu - omdat de omstandigheden vaak drastisch veranderd zijn - tot een dodelijke verstikking.
Zo was economische groei ooit de oplossing voor armoede. Kinderbijslag was bedoeld om kinderen uit gezinnen met de laagste inkomens een scholingskans te geven. De auto om de mobiliteit van mensen te vergroten. Grote gezinnen als hefboom voor de emancipatie van katholieken. Het aantrekken van gastarbeiders om de welvaart op peil te houden door lege arbeidsplaatsen op te vullen. Het promoten van de multiculturele samenleving om vreemdelingen zichzelf te kunnen laten zijn.
 
Gewijzigde omstandigheden
Al deze goede oplossingen blijven niet persé goede oplossingen. Nu de omstandigheden fundamenteel veranderd zijn, blijken zulke ooit goede of redelijke oplossingen voor het overlevingsprobleem van de mens ook starre taboes die verstikkend werken. De mens is nu soms als een spin die in een windtunnel toch zijn web wil kunnen blijven bouwen: hij haalt het niet. Het konijn dat in beton zijn gang wil graven, krabt zijn poten stuk. Een klein land dat pretendeert van 10 naar 20 miljoen inwoners te moeten groeien, omdat het ooit van 5 naar 10 miljoen inwoners kon verdubbelen, gaat zijn ondergang tegemoet. Je kunt niet ongestraft beton blijven storten en asfalt blijven leggen. Gelukkig zijn er mensen die dat inzien.
Sterker nog: wat in een bepaalde tijd en onder bepaalde omstandigheden een goede oplossing was, blijkt in gewijzigde omstandigheden volledig fataal. Zo beschouwt de Stichting CVTM het willen handhaven van een wereldbevolking van 6 miljard of meer als een fatale, dodelijke dwaling. Zij meent dat een gericht streven naar een wereldbevolking van 3 miljard en naar een inwonersaantal van 10 miljoen of minder voor Nederland, een goede, verantwoorde oplossing is.
 
Conservatisme
Vele politici houden vast aan de goede oplossingen uit het verleden en zij weigeren te erkennen dat die wel eens fataal kunnen zijn voor het heden of de toekomst. Het is niet duidelijk of dit obstinate conservatisme voortkomt òf uit domheid òf uit angst òf uit machtsgeilheid. Wellicht een combinatie. Vanuit dit politieke conservatisme worden schijnoplossingen gepresenteerd als echte oplossingen, klungelig prutswerk als revolutionaire innovaties: ingebruikname van de vluchtstrook op de autoweg, de leges van de verblijfsvergunning voor vreemdelingen met 20% verhogen, een stad in zee bouwen, de invoering van de vakantiespreiding, parkeermeters, hoogbouw etc.
 
Een aangepast antwoord
Het is allemaal van hetzelfde te veel. Na Paars I en II is er nu eigenlijk Paars III. Het leek iets anders te worden, maar Fortuyn werd vermoord en zijn erfgenamen verscheurden elkaar. Het wordt tijd voor een politiek die radicaal de overbevolking centraal stelt. De tijd dringt, want het evolutionaire antwoord op de veranderende omstandigheden wordt langzaam geformuleerd. Wij hebben geen immense tijdperken tot onze beschikking om ons overlevingsprobleem op te lossen. De prijs die wij straks moeten betalen als onze uitgebuite en getergde aarde terugslaat, zou overigens wel eens niet opgebracht kunnen worden. Dan staat de homo sapiens in dezelfde galerij als de dontosauriër, de mammoet en de dodo! Met onze ratio hebben we echter het instrument in huis om de bedreigende en uit de hand gelopen omstandigheden te veranderen. Laten we daarom dat verstand ook gebruiken en kiezen voor een werkelijk aangepast antwoord: het rigoureus terugdringen van de wereldbevolking, te beginnen in Nederland.
 
Noot
Enkele inspirerende gedachten zijn ontleend aan: ‘Het verschijnsel wetenschap’, door H. Koningsveld. ISBN 90 6009 238 4

Wereldbevolking

earth Overleven als menselijke soort - Stichting de Club van Tien Miljoen