fbpx

Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Jos Riechelmann

woensdag, 02 januari 2013 14:36

Nieuwsbrief januari 2013

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 19, nummer 1, 2013

Opmerkelijk artikel uit onverwachte hoek
In The Wall Street Journal stond een voor die krant opmerkelijk artikel: ‘Myth of Perpertual Growth is killing America.’ Alle economen, ondernemers en politici verkeren in de ban van de mythe van aanhoudende groei, aldus het artikel. Daardoor blijven ze geloven in een toenemende globalisering en in een stijging van het Bruto Nationaal Product. Economen staan in dienst van instituties die het vooral gaat om kwartaalcijfers, jaarlijkse bonussen en verkiezingstermijnen. De mythe van de aanhoudende groei wordt aangewakkerd door een explosief groeiende wereldbevolking. Ondertussen raken de natuurlijke hulpbronnen van de aarde uitgeput. Studies in opdracht van de Verenigde Naties en het Pentagon voorspellen vanaf 2020 een onverzadigbare vraag naar natuurlijke hulpbronnen in een periode dat de wereldbevolking van zeven naar tien miljard mensen omhoogschiet.
Dat moet een keer spaak lopen. We zullen onze dwaling te laat inzien.

Kindersterfte
Steeds minder kinderen overlijden voor hun vijfde verjaardag. De kindersterfte is sinds 1990 bijna gehalveerd. Dat blijkt uit cijfers van VN-kinderorganisatie Unicef. In 1990 stierven wereldwijd ongeveer 12 miljoen jonge kinderen. Vorig jaar was dat gedaald naar 6,9 miljoen. Dat betekent dat elke dag 14.000 kinderen minder sterven dan in 1990. Een goed bericht? Het betekent wel een bevolkingsaanwas van ruim 5 miljoen kinderen per jaar.

Burgemeester Brussel over geboortebeperking
Kort voor de gemeenteraadsverkiezingen in België heeft de Brusselse burgemeester in een debat bepleit dat geboortebeperking bespreekbaar moet zijn in de strijd tegen overbevolking. ‘Zoveel mogelijk kinderen hebben is onverantwoord’, zegt Thielemans van de Parti Socialiste. ‘We hebben in Brussel veel gezinnen met zeven, acht kinderen. Die vragen een sociaal appartement, maar zulke appartementen bestaan gewoon niet. Het probleem vind je zowel bij islamitische, joodse als christelijke gezinnen.’ Het geboortecijfer stijgt in België het sterkst in het Brussels Gewest. In 2011 telde het meer dan 1,1 miljoen inwoners. Tegen 2060 zullen dat er 1,5 miljoen zijn.

Druppels op een gloeiende plaat
Eind november was de themaweek Hoezo armoede? van de samenwerkende Europese publieke omroepen. In alle omroepbladen zat een brochure met artikelen, onder andere een met ‘tips voor een druppeloffensief tegen de gloeiende plaat van de armoede.’ Ans van Strien vindt dat we onze schaarse goederen eerlijker moeten verdelen. Terecht stelt ze dat voor elke wereldburger 1,7 hectare aardoppervlak beschikbaar is (een mondiaal gemiddelde aan biologisch actieve oppervlakte), terwijl de Nederlander op grote ecologische voet leeft en gemiddeld 4,7 hectare gebruikt. Dus is ‘consuminderen’ de boodschap. Zet de verwarming een graadje lager. Gebruik een waterbesparende douchekop. Koop groenten van het seizoen en kies voor producten die niet ingevlogen zijn. Zet eens iets anders op tafel dan vlees. Vraag je af of je echt iets nodig hebt voor je iets nieuws koopt. Doe alle sjouwbare inkopen op de fiets. Laat de auto eens staan. Door strenge milieuregels wordt het voor rijke landen lucratief om biobrandstoffen te produceren. Daarvoor hebben ze palmolie en suikerriet (en soja en maïs) uit de Derde Wereld nodig. Dus worden lokale boeren van hun land gejaagd en stijgen de voedselprijzen.
Alle beetjes helpen, maar zonder drastische vermindering van de bevolkingsdruk blijven het druppels op een gloeiende plaat. Alleen een forse reductie van onze ‘aardebelasting’ zet zoden aan de dijk. We zijn in Nederland met te veel mensen; voor een duurzaam bestaan moet het aantal terug van 17 naar 3 à 4 miljoen. We ontkomen niet aan geboortebeperking, immigratiestop en emigratie.

Meisjeshuwelijken
Een ander artikel in de brochure bevat een lovenswaardig initiatief om de mondiale overbevolking af te remmen. De komende halve eeuw zal de groei van de wereldbevolking vooral voor rekening komen van onderontwikkelde landen, waar meisjes en vrouwen voor hun bestaan geheel en al afhankelijk zijn van de man. De organisatie Plan komt op voor meisjes die op zeer jonge leeftijd worden uitgehuwelijkt. Ze moeten van school af, worden tot seks gedwongen met een wildvreemde, vaak veel oudere man en krijgen kinderen op een leeftijd dat hun lichaam er nog niet aan toe is. Omdat ze zo jong zijn, blijven ze nog heel lang in de vruchtbare leeftijd en dragen ze excessief bij aan de groei van de wereldbevolking. Plan vecht wereldwijd voor een schoolopleiding van minimaal negen jaar. Opgeleide meisjes staan sterker in hun schoenen en kunnen later beter voorzien in hun levensonderhoud. Als vrouwen de gelegenheid krijgen een eigen inkomen te verwerven, zijn ze beter in staat zelf het moment en de frequentie van hun moederschap te bepalen en neemt het aantal kinderen sterk af.

Grote gezinnen?
De Club van Tien Miljoen werd opgeschrikt door een artikel in De Volkskrant. Steffart Buijs, vader van vijf kinderen, stelt dat een groot gezin ons allen een grote dienst bewijst. ‘In het licht van de vergrijzing en om toekomstige productiviteit te waarborgen zijn kinderen nodig. Zo eenvoudig is het,’ aldus Buijs. Maar zo eenvoudig is het niet. Grote gezinnen zijn niet de motor van de economie. Een gestaag groeiende economie is nodig om al die nieuwe kinderen aan werk en inkomen te helpen. Met minder mensen gaat de druk van de ketel en worden we minder afhankelijk van de wereldmarkt en van mondiale crises. Er zijn niet méér mensen nodig voor economische groei, economische groei is nodig als er steeds meer mensen komen! Buijs draait oorzaak en gevolg om.

‘Winner Take All’
Dit is de komische titel van een geweldig boek van Dambisa Moyo. De ondertitel luidt: China’s race for resources and what it means for us. Er zijn bijna 1,5 miljard Chinezen van wie een miljard nog in armoede leeft. Maar nergens groeit de middenklasse harder en daarmee de behoefte aan consumptiegoederen. China stroopt de wereld af naar grondstoffen en landbouwgrond. De van oorsprong Zambiaanse econome Moyo ziet de bui hangen: als straks een miljard Chinezen willen leven als mensen in het rijke westen, is de grondstoffenkoek snel op. China is op de komende schaarste beter voorbereid dan andere landen: in Latijns Amerika en Afrika worden in hoog tempo grondstoffen en landbouwgronden opgekocht. Daar komt bij dat China zelf over veel waardevolle mineralen beschikt zoals zeldzame metalen, die het land kan monopoliseren. Nieuwe crises door stijgende grondstoffen- en voedselprijzen liggen in het verschiet.
Laten we dus vooral minder afhankelijk worden van de wereldmarkt.

Hamburgers in het paradijs
Professor Louise Fresco, universiteits-hoogleraar van de Universiteit van Amsterdam, breekt in haar boek een lans voor intensivering van landbouw en veeteelt op wereldschaal, vooral om aan de toekomstige vraag naar vlees (bijvoorbeeld in China) te kunnen voldoen. Het is echter duidelijk dat hierdoor de milieudruk toeneemt. Intensivering leidt tot hogere CO2-uitstoot en afname van de biodiversiteit. Volgens Fresco is zowel inperking van de bevolkingsgroei als van de behoefte aan vlees onmogelijk.
In ons land bewijzen welvarende singles en kleine gezinnen die weinig of geen vlees eten het tegendeel.

Condooms geen optie
Natalie Righton, correspondente in Afghanistan, wordt door haar tolk Hamza gevraagd of zij niet voor zijn vrouw de anticonceptiepil uit Nederland kan meenemen. Hamza’s vrouw is negentien en net moeder van een tweede kind. Als dat zo doorgaat, worden het er twaalf, en voor zoveel kinderen kan Hamza geen opleiding bekostigen.
Als westerling heeft Nathalie toegang tot de beste medicijnen. Ze gaat samen met Hamza in Kabul op zoek naar een geschikte pil. De suggestie dat Hamza dan maar condooms moet gebruiken is voor hem absoluut geen optie. In een aantal apotheken vraagt Natalie om de pil voor eigen gebruik. De apothekers snappen zogenaamd niet waarom het gaat. Eén legt een zwangerschapstest op de toonbank. De vijfde apotheker stuurt haar door naar een obscuur winkeltje. De eigenaar stopt haar in het geniep een doosje met morning-afterpillen toe. Hij meent dat je die pillen best iedere dag kunt slikken. Uiteindelijk vindt Natalie in Nederland een arts bereid om Hamza’s vrouw de pil voor te schrijven zonder dat hij haar heeft gezien.
Een Afghaanse vrouw die anno 2012 wil zorgen dat ze geen twaalf kinderen krijgt, staat nog steeds voor een bijna onmogelijke taak.

donderdag, 03 oktober 2013 21:54

Nieuwsbrief mei 2013

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 19, nummer 2, 2013

De Club Van Eén Miljard
Ooit sterft ons zonnestelsel de warmtedood. Dan is de mensheid op aarde al lang en breed uitgestorven. Voor een evacuatie naar planeet Kepler-69C moeten we eerst de natuurwetten veranderen. De vraag is hoe lang we de mensen hier nog een bestaan willen gunnen. Daarover gaat het nieuwe boek Wildgroei - Overbevolking en de ontwrichting van milieu en samenleving van emeritus hoogleraar Rob Hengeveld (Zwerk Uitgevers, ISBN 978 9077478509, 427 pp.)
Hengeveld kiest voor zijn boek een ecologische invalshoek. Leven vergt energie, zonder energie is er geen leven. Die energie komt uit voedsel. Ieder organisme is een mechanisme dat voor zijn energieproductie grondstoffen omzet in afval. Zo vertegen-woordigt ook Ieder menselijk individu een dagelijkse energiestroom van een bepaalde omvang, en dat geldt ook voor de infrastructurele organisatie die nodig is om deze energiestroom in stand te houden. Hengeveld wijst op de onthutsende realiteit dat in onze westerse samenleving slechts twee à drie procent van de mensen direct betrokken is bij de voedselproductie; de rest is overhead, een maatschappelijk waterhoofd dat als het ware teert en parasiteert op de primaire levensfunctie: voedselvoorziening. Deze ‘superstructuur’ gedraagt zich ook als een organisme dat hulpbronnen verandert in afval. Hij kan alleen maar blijven bestaan zolang de benodigde energie en mineralen in voldoende mate beschikbaar zijn en zal instorten zodra deze voorzieningen op raken. Ons bestaan is vrijwel volledig afhankelijk van fossiele brandstoffen. Die bron raakt echter uitgeput en de uitstoot van afvalstoffen brengt een temperatuurstijging op aarde teweeg die wellicht niet meer te stoppen is.
Om de uitputting en opwarming van de aarde te vertragen, kunnen we twee wegen bewandelen: creëren van alternatieve energiebronnen of het radicaal reduceren van onze energiebehoefte. Een eerste tijdwinst om als soort te overleven kan worden geboekt door het excessieve gebruik van eindige hulpbronnen terug te dringen. Dat kan ook weer op twee manieren: ten eerste door het verminderen van het aantal energievragers, dus mensen, en ten tweede door reductie van het energiegebruik. Stabilisering van de wereldbevolking bij een gelijkblijvend grond-stoffengebruik kan alleen maar leiden tot voortschrijdende uitputting van hulpbronnen en toenemende vervuiling. We moeten de wereldbevolking verminderen tot een aantal dat hier op de lange termijn duurzaam kan leven.
Een mogelijk criterium voor het maximale aantal mensen op aarde is het aantal dat een duurzaam bestaan kan leiden als een of meer van de essentiële hulpbronnen op zijn. In een scenario zonder olie en gas om ons van energie te voorzien zou de bevolking even groot moeten zijn als ze was voordat we die hulpbronnen gingen gebruiken, dat wil zeggen het bevolkingsaantal van omstreeks 1900, ongeveer een miljard mensen.
De enige manier om onze overleving en die van onze nakomelingen te rekken, is het onmiddellijk en drastisch reduceren van hun aantal. Maar misschien wilt u niet leven in een wereld waarin het recht op overleven van de soort prevaleert boven het recht op kinderen. Bedenk dan wel dat in zo’n wereld misschien noch u, noch uw kinderen kunnen overleven. De keuze is tussen fertiliteit en mortaliteit. (Jan van Weeren)

Willen we effectief besparen op energie en hebben we daar echt iets voor over?
Door de media wordt voortdurend de indruk gewekt, dat het energieprobleem op termijn zal worden opgelost. Verhalen over waterstof-economie, windmolenparken, kernfusie, zonne-energie, golfslagenergie, getijden-centrales, geothermische energie en elek-trische auto’s gaan er bij de mensen in als koek. ‘Ze vinden er vast wel wat op. Je legt de Sahara toch gewoon vol met zonnepanelen? Het zal mijn tijd wel duren met de fossiele energie. Uiteindelijk wordt toch alle energie duurzaam opgewekt’ luiden de gebruikelijke reacties.
En inderdaad: de hoeveelheid zonne-energie die jaarlijks op de aarde wordt ingestraald, is 8000 keer meer dan het jaarlijkse wereldenergieverbruik. Maar de hoeveelheid zonne-energie die in 2009 werd ‘geoogst’ dekte slechts 0,1 procent van de wereld-productie van elektriciteit. Aan de andere kant raken fossiele brandstoffen in een angst-aanjagend tempo op. Het wereldverbruik van aardolie is meer dan 100 miljard liter per week, terwijl de wereldbevolking in dezelfde week met 1 miljoen mensen toeneemt. Men hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen dat het nog deze eeuw spaak zal lopen. Duurzame energie komt veel te laat om in de mondiale behoefte te voorzien – nog afgezien van de vraag of er genoeg grondstoffen en energie voorhanden zijn om de nodige installaties te bouwen. Overheden proberen tijd te winnen door iedereen te vragen zijn steentje bij te dragen bij de beperking van energieverbruik. De natuurkundige David Mackay legt echter in Sustainable Energy – without the hot air uit dat er heel, heel veel moet gebeuren. Mackay: ‘Als iedereen alleen maar een beetje doet, dan zullen we heel weinig bereiken.’
Er zijn mensen die in de winkel geen papieren tasje willen ‘vanwege het milieu’. Diezelfde mensen krijgen wel elke week een paar kilo papier in de brievenbus aan folders, reclame en kranten. Op de top tien van besparingsmaatregelen staat het uitschakelen van je telefoonoplader als je je mobieltje niet gebruikt. Dit bespaart per dag 0,01 kWh, wat overeenkomt met de energie die een rijdende auto per seconde verbruikt. Zo willen besparen lijkt op ‘het leeghozen van de Titanic met een theelepeltje,’ aldus Mackay. Wat dus veel meer zoden aan de dijk zet, is het afschaffen van de auto. Dat levert meteen een energiebesparing van zo’n 30% per huishouden op. Maar krijg mensen maar eens zover dat ze vrijwillig hun auto opgeven.
Geboortebeperking is een veel effectievere oplossing voor het energieprobleem dan (mondjesmaat) besparen. Het energieverbruik daalt met het aantal verbruikers, en daarvan zijn er in de wereld en zeker in Nederland veel te veel. Ik hoorde lang geleden iemand voor de radio zeggen: ‘Nederland is nog lang niet vol’. Mijn gedachte was toen onmiddellijk: ‘Moet dat dan? (Jan van Staveren)

Een wereld zonder honger?
De vraag rijst hoelang onze planeet het groeiend aantal mensen kan blijven voeden, zeker als in 2050 de wereldbevolking is gestegen tot 9 miljard en het aantal vleeseters en zuivelconsumenten sterk is toegenomen. Paul Ehrlich, bekend van zijn geruchtmakende boek The Population Bomb uit 1968, laat weer van zich horen. Hij denkt dat het steeds moeilijker zal worden grootschalige hongersnoden te vermijden. Deze vormen één van de grootste bedreigingen van de wereld. Naar Ehrlichs mening wordt het voedsel-probleem onderschat. Een tekort aan micronutriënten zou nog eens twee miljard mensen extra kunnen treffen. Tekorten aan mineralen in het dagelijks voedsel van onze welvarende westerse wereld zijn al geconstateerd.
Een stuk optimistischer is Rudy Rabbinge, emeritus universiteitshoogleraar van Wageningen. ‘Moeder Aarde heeft volop potentie om meer dan voldoende voedsel te produceren, ook als alle negen miljard bewoners dagelijks een stukje vlees eten,’ stelt hij in een interview in de Volkskrant. Hij verbindt zijn optimisme wel aan een aantal voorwaarden. ‘Biologische landbouw kunnen we wel vergeten. Dan kun je maar de helft van de wereldbevolking voeden en moet je van veel natuur weer landbouwgrond maken. Laten we dus alsjeblieft kunstmest en bestrijdingsmiddelen niet in de ban doen en ze zorgvuldig gebruiken.’
Maar bestrijdingsmiddelen zijn producten van de petrochemische industrie. We weten dat olievoorraden op raken. Nog nijpender is het dreigend tekort aan kunstmest. Fosfaat is daarvan de grondstof, dus ontstaan spanningen over de vraag wie over de slinkende voorraad kan beschikken. Gelet op de schaarste moet Europa haar afhankelijkheid van grondstoffen van elders verminderen. Een oplossing voor het fosfaatprobleem kan herwinning uit mest zijn. Ons gigantische mestoverschot uit de veehouderij lijkt ineens goud waard.
Echter, herwinning van fosfaat uit mest kost veel nieuwe energie en het fosfaat komt grotendeels uit geïmporteerde soja. Deze soja gaat weer ten koste van landbouwgrond van andere landen en maakt ons opnieuw afhankelijk. In feite zijn we zo weer terug bij af.

Meisjes in Kenia
In Kenia worden veel jonge meisjes tegen hun zin uitgehuwelijkt. Ze komen in het bezit van een veel oudere man die hun bewegings-vrijheid beperkt en hen niet zelden mishandelt. De meisjes raken snel zwanger en krijgen kind na kind. Gedwongen huwelijken en de acceptatie van geweld en misbruik zijn in veel Afrikaanse gemeenschappen de belangrijkste obstakels voor de ontwikkeling van meisjes. Kenia telt een van de hoogste aantallen kindmoeders ter wereld. Drie op de tien meisjes jonger dan achttien hebben een baby en zien hun schooltijd vroegtijdig afgekapt, volgens een studie onder leiding van de voormalige Britse premier Gordon Brown.
[Nieuwsbrief Plus onder www.overbevolking.nl]

woensdag, 16 oktober 2013 14:59

Nieuwsbrief oktober 2013

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 19, nummer 3, 2013

De Stichting wil het aantal bestuursleden uitbreiden. Belangstellenden, M/V, jong of oud, wordt verzocht een berichtje met beknopte motivering en CV te sturen via de mail of de post.

 

Verandering op tilt?

De wereld lijkt het licht te zien. Het is of het besef doordringt dat overbevolking de oorzaak is van heel veel rampspoed, en dat de oorzaak van die ellende moet worden aangepakt en niet alleen de gevolgen. Het gaat er niet om de gevolgen van overbevolking te bestrijden, zoals stijgende CO2-uitstoot, voedselschaarste of watertekorten, maar het is zaak de overbevolking zelf terug te dringen. Ging de documentaire An Inconvenient Truth van Al Gore nog enkel over de klimaatcrisis als schadelijk gevolg van menselijk handelen, zijn laatste boek Onze toekomst – Zes krachten die onze wereld veranderen ziet de groeiende wereldbevolking in combinatie met haar consumptiegedrag als een wezenlijke bedreiging voor het leven op onze planeet. De kunstenares Tinkebell liet zich onlangs publiekelijk steriliseren vanwege een mondiaal gebrek aan fosfaat voor kunstmest en daarmee aan voedsel voor de wereld-bevolking. Wie wil er nog kinderen als er straks voor al die monden geen eten meer is? De Duitser Achim Wolf verzamelt handtekeningen voor een petitie aan de Verenigde Naties om wereldwijd sterilisatieprogramma’s in te voeren. Onmenselijk? Kinderen op een wereld zetten waar tekorten aan water en voedseloorlogen aan de orde van de dag zijn is pas echt onmenselijk.

Zelfs in ons rijke westen ziet men de voordelen in van minder mensen. Een journalist van een landelijk ochtendblad geniet van de rust in Nederland tijdens de vakantieperiode als miljoenen landgenoten naar het buitenland zijn vertrokken. Hij wil ze liever niet terugzien. Serieuzer zijn zijn collega’s in de zaterdag-bijlage van dezelfde krant. Ze laten vooraanstaande demografen aan het woord die constateren dat bevolkingskrimp absoluut geen ramp is. Bij een groeiende bevolking moet voor steeds meer mensen werk worden gecreëerd, en als de welvaartskoek niet groeit, wordt dat steeds moeilijker. Voor alle duidelijkheid: het is niet zo dat er steeds meer mensen nodig zijn om een grotere welvaartskoek te bakken. Het omgekeerde is het geval. Er is een flinke welvaartskoek nodig om iedereen daarvan een punt te geven. En als die koek niet meer groeit, maar het aantal gegadigden wel, worden de punten steeds kleiner.

Dezer dagen bespreken werelddelegaties in Stockholm het vijfde rapport van het IPCC, het Intergovernmental Panel on Climate Change. In 1997 was de afspraak in Kyoto dat de CO2-uitstoot met 5,2 procent zou verminderen. Het is 50 procent méér geworden! Bevolkingen en welvaart zijn gewoon blijven doorgroeien. Het is in al die jaren niet gelukt om die groei lost te koppelen van de CO2-uitstoot. Schone energie is hooguit een aanvulling geweest op fossiele energie, maar zeker geen vervanging. Een minimale reductie van CO2 in Europa wordt tenietgedaan door een toegenomen uitstoot in landen die vooral bezig zijn om spullen voor het Westen te produceren. CO2-uitstoot daalt alleen bij economische krimp en/of een afname van het aantal consumenten.

Het nieuwe boek van Al Gore is een dikke pil die drie tientjes kost. Het duizelt je bij de overvloed aan feitenmateriaal over van alles en nog wat. Mean and lean en direct gefocust op het probleem overbevolking is het boek van Stephen Emmot Tien miljard – Kan de aarde de mensheid aan? (Atlas Contact, € 12,50). De boodschap van het boek is niet mis te verstaan. Het is verbazingwekkend dat een groeiende wereldbevolking er maar op los consumeert terwijl overduidelijk is dat het binnenkort spaak loopt. We lijken op kikkers die in een pan water op lage pit blijven rondzwemmen tot ze gekookt zijn. Hoe zou de mensheid reageren, vraagt Emmot zich af, als er een komeet op de aarde afkomt die op 3 juni 2073 zal inslaan? Dan zou iedereen toch wel meteen in actie komen en alles uit de kast halen om een ramp te voorkomen?

Shell en de hongerige monden

‘U stelde twee maanden geleden dat de wereld op een zorgwekkende temperatuurstijging afkoerst. Als je consequent bent, moet je olie in de grond laten zitten. Toch blijft Shell daarnaar zoeken. Valt dat te rijmen?’ vraagt interviewer Michael Persson aan Peter Voser, scheidend bestuursvoorzitter van Shell. Zijn antwoord: ‘Als je de fossiele brandstoffen niet uit de grond haalt, wat moet er dan gebeuren met de landen die hun bevolking daarmee voeden?
Voor alle duidelijkheid: landen voeden hun bevolking niet met fossiele brandstoffen. Ze verkopen die brandstoffen om voedsel te kunnen importeren - en helaas ook om de heersende klasse te spekken. Als er in die landen minder hongerige monden zijn, hoeven de regeringen hun olie niet te verpatsen en wordt er minder olie verstookt, met minder CO2-uitstoot tot gevolg.
Overbevolking veroorzaakt vooral in arme landen voedselschaarste. Voedselschaarste dwingt ze om hun grondstoffen te exporteren teneinde levensmiddelen te kunnen importeren. De relatief goedkope olie levert een fikse bijdrage aan CO2-uitstoot, en deze leidt weer tot temperatuurstijging.
Het is veel effectiever om in deze keten de oorzaken aan te pakken dan om de gevolgen te bestrijden. Niet de beperking van CO2-uitstoot moet het doel zijn, maar het verminderen van de olieconsumptie. Niet het leveren van voldoende voedsel is het doel, maar het drastisch beperken van het aantal mensen dat daarom vraagt.

Serious Request 2013

Serious Request 2013 vraagt aandacht voor kinderen die jaarlijks sterven aan diarree. Drie DJ’s gaan in december in het Glazen Huis in Leeuwarden er alles aan doen om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de aanpak van deze stille ramp.
Elk jaar sterven ruim 800.000 kinderen aan diarree, elke dag 2200 kinderen. Dat zijn ruim 70 volle schoolklassen per dag.
Een afschuwelijk gegeven. Maar kindersterfte terugdringen in landen die zwaar lijden onder overbevolking (met name gebieden onder de Sahara) maakt die landen steeds afhankelijker van de geïndustrialiseerde wereld: ze moeten hun grondstoffen en arbeid versjacheren voor steeds meer en duurder voedsel. Door kindersterfte terug te dringen word de overbevolking daar aangewakkerd. Het is vreselijk om te zeggen, maar Serious Request spant het paard achter de wagen.

Dweilen met de kraan open

Toenemende welvaart in landen als China en India leidt tot steeds meer vraag naar melkproducten en vlees. Naar verwachting zal deze vraag tussen nu en 2050 verdubbelen. Het fokken van extra koeien vereist meer veevoer (soja), legt meer beslag op akkerland, zorgt voor meer milieubelasting door mest en vooral door CO2-uitstoot.
Universiteit Wageningen probeert de schade te beperken door koeien te laten fokken die langer melk geven en ouder worden. Dan heb je er minder nodig. Als ze tenminste niet worden opgegeten.
Ze noemen dit ‘verantwoorde groei’. Voor de CVTM is dit een innerlijke tegenspraak. Groei op deze planeet is niet meer verantwoord. De Wageningers lenen zich voor symptoom-bestrijding. De groeiende vraag naar vlees- en zuivelproducten wordt simpelweg geaccepteerd en niet ter discussie gesteld. Onze landbouwuniversiteit probeert alleen de milieuschade wat te beperken.

Een vloedgolf van nieuwe mensen

In Vlaanderen daalt het vruchtbaarheidscijfer, zowel bij Belgische vrouwen als bij vrouwen van vreemde nationaliteit. Het vruchtbaarheidscijfer ligt bij de laatste groep een stuk hoger dan bij autochtone vrouwen (2,75 tegenover 1,61), maar ook hier is voor het tweede jaar op rij een daling te zien.
Daartegenover staat dat het aantal jonge kinderen een hoogtepunt heeft bereikt. De bevolkingsgroep van kinderen onder de twaalf jaar is in de laatste tien jaar in Vlaanderen nog nooit zo groot geweest.
Deze gegevens illustreren een verschijnsel dat wereldwijd tot bevolkingsexplosies leidt. Ondanks een gestage daling van vruchtbaarheidscijfers kan er toch een tsunami van nieuwe mensen ontstaan als een groot aantal jonge kinderen in de vruchtbare leeftijd komt. Dit probleem speelt vooral in de niet-westerse wereld.

Damherten en mensen

In de Waterleidingduinen sterven de dam-herten bij bosjes. Volgens Vereniging Het Edelhert is de populatie te groot en is er te weinig voedsel. Maar misschien is de ellende die er nu is een tijdelijk probleem en vinden de damherten weer voedsel. Maar dan? De tweeduizend damherten van nu zijn er straks vierduizend en dan zesduizend of achtduizend.
Gynaecoloog Douwe Verkuyl trekt een parallel met de mensheid. ‘Wat er met de damherten in de Waterleidingduinen gebeurt, overkomt zonder anticonceptie ook mensen.’
dinsdag, 07 januari 2014 12:53

Nieuwsbrief januari 2014

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 20, nummer 1, 2014

Al na driekwart jaar is de aarde verbruikt
Wat kan de aarde in een jaar aan levensmiddelen en grondstoffen produceren en hoeveel afvalstoffen kan zij verwerken? Hoeveel vis wordt er per jaar gevangen, hoeveel hout wordt er gekapt en hoeveel ton CO2 wordt er in dat zelfde jaar uitgestoten?
Het zou mooi zijn als de productie- en verwerkingscapaciteit van de aarde en het beroep dat de mensen daarop doen jaarlijks in evenwicht waren. Dat is helaas niet zo. Er wordt meer geconsumeerd en vervuild dan de aarde in een jaar aankan.
De datum waarop we het jaarlijkse regeneratievermogen van de aarde over-schrijden, komt steeds vroeger te liggen, in 2013 bijvoorbeeld op 20 augustus, twee dagen eerder dan in 2012. Deze dag heet Earth Overshoot Day. Elk jaar berekent het Global Footprint Network dit tijdstip.
Vroeger was de natuur steeds in staat zich te herstellen en de menselijke consumptie te compenseren. In het begin van de jaren '70 werd echter een kritische drempel overschreden. Vanaf dat moment overschrijdt de menselijke consumptie de natuurlijke draagkracht van de aarde.

Bevolkingsbom Oeganda
Charles Zirarema, directeur van het Oegandese Bevolkingsbureau in Kampala, wendde zich tot De Club Van Tien Miljoen met een verzoek om ondersteuning bij voor-lichtingsactiviteiten om wijd verbreide mis-vattingen in Oeganda op het gebied van gezinsomvang en gezinsplanning recht te zetten. De gangbare opvatting daar is dat veel nakomelingen voor de ouders noodzakelijk zijn als oudedagsvoorziening en dat een vrouw een man altijd ter wille hoort te zijn, los van de gevolgen (ongewenste zwangerschappen, tienermoeders, sterfte in het kraambed door gebrek aan medische zorg en HIV).
De Oegandese statistieken stemmen niet tot vreugde:

  • 2 op de 5 zwangerschappen zijn ongewenst
  • 1 op de 4 tienermeisjes heeft  een baby
  • Een Oegandese vrouw heeft gemiddeld 6 kinderen
  • Slechts een kwart van hen maakt gebruik van anticonceptiva
  • Eén op de twintig jongeren heeft aids.

Een regelrechte ramp tekent zich af als we de volgende cijfers bekijken:

  • - Oeganda heeft 34 miljoen inwoners, elk jaar komen er 1 miljoen bij
  • - Ruim de helft van de Oegandezen is jonger dan 18 jaar
  • - De gemiddelde kinderwens ligt bij mannen op 5,8, bij vrouwen op 4,7.

Het is overduidelijk dat Oeganda met deze gegevens op een bevolkingsexplosie af-stevent. Er moet van alles gebeuren naast voorlichting: verspreiding van voorbehoed-middelen, sterilisatieprogramma’s en beveilig-de blijf van mijn lijf-gebieden voor vrouwen die zich aan seksuele onderdrukking willen onttrekken. We hebben Charles Zirarema meegedeeld dat je niet met wat voordrachten in het dorpshuis kunt volstaan.

Voedselvoorziening van grote steden
De staat Texas zou de hele wereldbevolking kunnen opnemen, als die staat net zo dichtbebouwd zou zijn als New York City. Steden vormen een efficiënte manier om mensen te huisvesten. Je kunt ze stapelen in woontorens die relatief weinig bodemoppervlak vragen. Hierdoor blijft er meer landbouwgrond en natuurgebied over. Goederen en diensten kunnen in één keer bij heel veel mensen worden afgeleverd. Riolering en vuilnisafvoer zijn goed te beheren. Hetzelfde aantal mensen in een stad is minder belastend voor het milieu dan hetzelfde aantal op het platteland.
Verstedelijking is een vluchtweg voor overbevolking. Als het platteland geen bestaan meer kan bieden, trekken mensen naar de stad. In 1950 woonde 30 % van de wereld-bevolking in steden, destijds bijna 1 miljard mensen. In 2050 zal meer dan 60 % in steden leven, meer dan 6 miljard. In 1950 waren er op de wereld  58 ‘megasteden’ met ver over de 10 miljoen inwoners. In 2006 is dit aantal al opgelopen tot 408. Steden als Peking, Mexico City New York, Istanbul, Caïro, Mumbai en Tokyo.
Een belangrijke vraag is: hoe komen die steden aan voedsel voor hun talrijke inwoners? En: hoe solide en betrouwbaar is die bevoorrading?  Enkele universiteiten hebben dit onder leiding van de Universiteit van Kopenhagen onderzocht. Ze hebben daartoe drie welvarende grote steden onder de loep genomen. De Australische hoofdstad Canberra haalt de meest gebruikelijke voedingsmiddelen uit het eigen achterland. Megastad Tokyo importeert vrijwel alles. De voedselproductie in het achterland van Kopenhagen voorziet voor minder dan de helft in de behoefte van de Deense hoofdstad.
In Canberra en Tokyo heeft de explosieve groei van de bevolking in de laatste 40 jaar gezorgd voor een achteruitgang in het zelfvoorzienend vermogen van beide steden, ondanks een groei in opbrengst van de landbouw.
Inzicht in de voedselleverantie is van levens-belang voor grote steden. De autoriteiten moeten de aanvoer zeker kunnen stellen in tijden van schaarste door mislukte oogsten, bijvoorbeeld als gevolg van klimaat-verandering, of in tijden van politieke in-stabiliteit. Niet alleen een megastad als Tokyo, die voor zijn levensmiddelen vrijwel geheel afhankelijk is van import, maar ook een stad als Kopenhagen moet tekorten kunnen opvangen. Steden in armere landen met een explosief groeiende bevolking lopen het grootste gevaar van ernstige voedseltekorten.
‘Als de lokale voedselvoorziening van een stad terugloopt, wordt die stad meer en meer afhankelijk van de wereldmarkt. Japan importeerde in 2005 de graanopbrengst van 600.000 hectare landbouwgrond uit het buitenland, enkel en alleen voor de regio Tokyo. Deze  afhankelijkheid impliceert dat grote steden nu moeten gaan investeren in stadslandbouw, zeker wanneer de klimaat-verandering in de toekomst grote gevolgen zal hebben voor de voedselproductie en andere onderdelen van de voedselketen,’ aldus onderzoeksleider John Roy Porter.

Jongeren kiezen overbevolking als studieobject
Steeds meer leerlingen en studenten, zowel in binnen- als buitenland, kiezen overbevolking als afstudeerproject of scriptie-onderwerp. Onze site biedt daarvoor een schat aan informatie. Ook zorgt de stichting voor een informatiepakket dat belangstellenden wordt toegezonden. Daarnaast komt het regelmatig voor dat scholieren en studenten zich na bestudering van het materiaal tot ons wenden met vragen die vaak de kern van het probleem raken. Zo vroeg bijvoorbeeld Ilse naar het draagvlak van de stichting, de oorzaken van overbevolking en mogelijke oplossingen van het probleem zowel in de wereld als in Nederland. We willen u enkele van haar vragen en onze antwoorden daarop niet onthouden.

Wat zou er kunnen gebeuren in de wereld als er niets aan overbevolking wordt gedaan?
Sterke migratiestromen van zuid naar noord zullen het gevolg zijn van een te grote bevolkingsdruk in landen waar mensen onvoldoende middelen van bestaan hebben. Wat op en bij Lampedusa gebeurt, is hierbij vergeleken kinderspel. Veel islamitische landen drijven op de verkoop van olie; daarnaast is er vrijwel geen economische bedrijvigheid en zijn de inwoneraantallen te groot. Als de olieopbrengsten stoppen, kunnen we ook daar grote onlusten verwachten. Conflicten als in Libië, Egypte en Syrië worden gevoed door ongelijke verdeling van welvaart en macht. Ze vormen een voorbode van de burgeroorlogen die zullen uitbreken als goederen werkelijk schaars worden. Etnische conflicten als in Soedan, Mali en de Centraal Afrikaanse Republiek zullen in Afrika alleen maar toenemen en escaleren tot oorlogen om land en water. In alle gevallen zullen grote vluchtelingenstromen op gang komen, waarbij de volksverhuizingen uit de 4e eeuw in het niet vallen. Opkomende landen als China, India, Rusland en Brazilië zullen meer grondstoffen voor de eigen bevolking nodig hebben en deze dan niet meer uitvoeren of ontbrekende grondstoffen opkopen op de wereldmarkt. Westerse landen die voor hun economie en levensonderhoud van importgoederen af-hankelijk zijn, kunnen daardoor met ernstige schaarste geconfronteerd worden. Werk-loosheid, sociale onrust, armoede, en zelfs voedseltekorten kunnen het gevolg zijn. Grondstoffenoorlogen kunnen wereldwijd uitbreken.

Wat zijn volgens u de belangrijkste maatregelen die als eerste moeten worden genomen om overbevolking in de wereld en in Nederland tegen te gaan?
Vrouwenemancipatie, meisjesonderwijs, tegen-gaan van overheersing door de man, sterilisatie- en vasectomieprogramma’s tegen beloning en uiteraard een optimale verkrijgbaarheid van anticonceptiva.
Niet krampachtig blijven vasthouden aan economische groei, geen subsidie meer op het krijgen en grootbrengen van kinderen, immigratiestop - in Nederland is iedere burger boven de 5 miljoen er in principe één teveel: slechts een bevolking van 5 miljoen mensen kan in dit land duurzaam leven – verder landbouw en veeteelt richten op de lokale markt, groei naar regionale autarkie en streven naar onafhankelijkheid van de wereldmarkt.

 
zondag, 24 augustus 2014 13:48

Nieuwsbrief september 2014

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 20, nummer 3, 2014

Politieagenten kijken even de andere kant op als ze geen trek hebben om in te grijpen. Oost-Indisch doof ben je als je doet alsof je iets onwelgevalligs niet hoort. In het Amerikaanse strafrecht is sprake van ‘opzettelijke blindheid’ als je willens en wetens informatie negeert en daardoor een strafbare feit begaat.
In 1977 schrijft de staatscommissie Munten-dam dat de natuurlijke bevolkingsgroei in Nederland zo spoedig mogelijk moet worden beëindigd, dat immigratie moet worden afgeremd en emigratie gestimuleerd. In 1979 laat de regering koningin Juliana in de troonrede verkondigen: 'Nederland is vol, ten dele overvol'. Maar nieuwe kabinetten kijken de andere kant op en creëren door gezins-hereniging en asielbeleid een voortdurende immigratiegolf.
Vanaf het begin van het nieuwe millennium liggen er rapporten van het Wereld Natuur Fonds en het Global Footprint Network. Het is evident dat Nederland op veel te grote ecologische voet leeft en voor zijn behoeften en door zijn vervuiling een aanslag pleegt op de rest van de wereld. Vrijwel alle politieke partijen gaan echter voor economische groei, dus voor toenemende consumptie en uitputting van de aarde. Meer banen. Meer geld. Meer stemmen. Regering en kamer zijn ’opzettelijk blind’.
20 november 2013. De Stichting Urgenda dagvaardt de Staat omdat deze niet genoeg doet aan de reductie van CO2-emissies en daarmee aan atmosferische vervuiling. We blazen de man elk jaar nog steeds 12 ton koolstofgas de lucht in. Nederland is verslaafd aan fossiele energie. Zonder deze geen economische groei. Meer banen. Meer geld. Meer opwarming van de aarde. Regering en kamer zijn willfully blind.
Een mazzel voor onze politici dat ze niet in Amerika leven! (Jan van Weeren)

Voedsel in Nederland
Vorig jaar voerde Nederland voor 79 miljard aan groenten, fruit, bloemen, zuivel, eieren en vlees uit, maar ook voor 53 miljard in: melk-poeder, vlees, granen en graanproducten. Onze zuivelproductie drijft op de import van soja. Na China zijn we de grootste importeur van soja ter wereld. Voor de kassen verstoken we tig kuub aardgas. Onze land- en tuinbouw vreet fosfaat. Voor voedselproductie, -transport en -distributie zijn we volledig afhankelijk van fossiele brandstoffen.
Op het moment dat die goederenstromen door schaarste stagneren (bijvoorbeeld door mis-oogsten als gevolg van klimaatverandering, economische sancties of boycotacties), zijn verstedelijkte gebieden niet meer in staat om voor zichzelf te zorgen en dreigen ernstige voedseltekorten. Wat moeten stedelingen als de schappen van de buurtsuper leegraken? We hebben het voorbeeld van New Orleans waar binnen een week na de orkaan Katrina een totale chaos ontstond, en dichter bij huis maar langer geleden: de hongerwinter.
Om iedereen in Nederland en zeker de mensen in de grote steden onafhankelijk van mondiale ontwikkelingen duurzaam van voedsel te voorzien, moet de bevolking in aantal drastisch terug. Onze ecologische voetafdruk - waarbij we niet eens rekening houden met CO2-uitstoot – staat slechts een bevolking van 5 miljoen mensen toe. Mét de huidige CO2-uitstoot kan slechts aan 3 miljoen mensen in Nederland een duurzaam bestaan geboden worden.
Ook als je verder denkt dan de eigen landsgrenzen en de zaak in Europees verband bekijkt, is de conclusie dat Europa zwaar overbevolkt is. De Europese Unie is voor meer dan de helft van haar behoeften afhankelijk van andere landen, dat wil zeggen dat de consumptie en de vervuiling door haar inwoners een landoppervlak vergen dat twee keer zo groot is. Op de beschikbare grond kunnen 236 miljoen mensen duurzaam leven. Er wonen echter een half miljard mensen in de EU, zodat iedere tweede Europeaan op de rest van de wereld parasiteert. Voor voedsel-zekerheid en een duurzaam bestaan is in de Unie en zeker in landen als België en Nederland een drastische bevolkingskrimp geboden.
Zijn er geen oplossingen voor het probleem van verstedelijking en overbevolking? Jazeker. Niet op korte termijn, maar het beleids-perspectief is wat ons betreft duidelijk:

  • Bevorder de emigratie. Europa was tot halverwege de vorige eeuw een emigratie-regio. Hoogopgeleide emigranten kunnen de voedsel- en watervoorziening in andere gebieden verbeteren. Stimuleer de remi-gratie van bevolkingsgroepen met een van oorsprong niet-Nederlandse achtergrond, bijvoorbeeld om in het land van herkomst de oude dag door te brengen of om een vak uit te oefenen.
  • Neem geen immigranten meer op. Gegeven de heersende situatie van overbevolking in Nederland en Europa is iedere immigrant er een te veel. Draag bij aan de opvang van vluchtelingen in een veilig deel van de eigen regio, maar neem hen niet meer op binnen de Europese grenzen. Sta geen vestiging van adoptie-kinderen of partners uit het buitenland meer toe. Arbeidsmigratie uit andere EU-landen is alleen mogelijk op basis van uitwisseling van gelijke aantallen.
  • Staak de financiële ondersteuning voor het verwekken, krijgen en grootbrengen van kinderen. Geen vergoeding voor vrucht-baarheidsbehandelingen, geen subsi-diëring van kinderopvang of kinderbijslag voor nieuwgeborenen. De overheid moet bevolkingsaanwas onder de huidige om-standigheden niet door financiële prikkels willen stimuleren.
  • Vergrijzing zorgt voor bevolkingsdruk. Richt de gezondheidszorg niet op levens-verlenging, die te vaak samengaat met afhankelijkheid, gebrek aan zelfbeschik-king en verlies van decorum, maar op behoud van zelfstandigheid. We moeten ouderen niet langer dwingen om coûte que coûte door te leven en we moeten dit voor ons zelf ook niet willen. Er is een omslag in ons denken nodig.
  • Bevorder stadslandbouw en duurzame landbouw en veeteelt. Geen import of export van voedselproducten. Revitaliseer krimpgemeenten tot zelfvoorzienende gemeenschappen.
  • Accepteer een krimpeconomie. Vervang het recht op werk en inkomen en de sollicitatieplicht door een recht op voedsel, behuizing, kleding en recreatie, naast de plicht tot tegenprestatie naar vermogen. Op dit moment zijn er te weinig banen voor veel te veel mensen. Streven naar economische groei versnelt de uitputting en vervuiling van de aarde en vormt op den duur een heilloze weg.
     

Wat heeft Klijnsma’s moestuinvoorstel met palmolie te maken?
Staatssecretaris Klijnsma stelt voor om ouderen te laten tuinieren voor hun levens-onderhoud. Dat voorstel viel niet in goede aarde, want het raakte onze pensioen-voorziening: geld waarvoor iedere werknemer heeft gespaard, waarop hij heeft gerekend en dat hem nu voor een deel door de neus dreigt te worden geboord. Als een verantwoordelijke bewindsvrouw zegt dat mensen hun pensioen-tekort maar door de opbrengst van een moestuintje moeten compenseren, jaagt ze iedereen de gordijnen in.
Het moestuinvoorstel van Klijnsma weer-spiegelt een diepere waarheid. Voedsel is voor mens en dier van levensbelang. Zonder voedsel is er geen leven. Een moestuin levert voedsel aan zijn telers. In de moderne westerse samenleving hebben we de voedsel-voorziening echter heel anders aangepakt. Hier zorgt slechts 2 à 3 procent van de bevolking voor landbouw- en veeteelt-producten. De overige 97% leeft ervan. Natuurlijk, ze doen er iets voor terug, ze zijn bijvoorbeeld vrachtwagenchauffeur, winkel-bediende, verpleegster, leraar, politieagent of advocaat. Maar in feite leven ze van het voedsel dat door anderen wordt geproduceerd.
Zoals we in het Westen met zijn allen teren op onze boeren, teren we ook op de rest van de wereld. Door onze vraag naar soja voor de zuivel- en vleesproductie eten we langzaam de natuur van Zuid-Amerika op. Sinds het begin van de eeuw hebben een half miljoen Cambodjaanse boeren plaats moeten maken voor suikerplantages om het Westen goedkoop frisdranken, snoep en ijs te laten produceren.
Palmolie zit niet alleen in de benzinetank, maar ook in 60% van de producten op de schappen van de supermarkt: in pakjes soep, margarine, koekjes, shampoo, bodycrème, cosmetica, aanmaaksausjes en schepijs. Het eind van de ongebreidelde kap van het regenwoud in Maleisië en Indonesië voor de winning van palmolie is nog lang niet in zicht. Door de groei van de wereldbevolking en de stijgende welvaart in opkomende landen als China en India zal de vraag alleen maar toenemen. Het enige wat tegen de gigantische milieuschade helpt, is afremmen van de vraag.
Dat kan alleen door vermindering van het aantal consumenten. Afzien van de import van soja, suiker en palmolie, terug naar de eigen landbouwgronden, weides en moestuinen.

Antwoordkaart
Bij deze nieuwsbrief treft u een antwoordkaart aan. Het bestuur wil graag besparen op de papieren nieuwsbrief, maar ook de donateurs die aan het gedrukte woord hechten tegemoetkomen. Op de antwoordkaart kunt u uw keuze aangeven. Gaarne ingevuld retour!

David Rockefeller gives a speech about over population. In this video, you will hear and see him discussing how the U.N. should sustain the population.

maandag, 10 november 2014 00:00

Doelstelling

De Stichting De Club Van Tien Miljoen, verder te noemen de Stichting, richt zich op het behoud en de verbetering van de kwaliteit van het leven voor alle legale inwoners in Nederland.

De Stichting ziet de voortschrijdende overbevolking mondiaal en in eigen land als de grootste bedreiging van die kwaliteit, voor ons, maar vooral voor volgende generaties. Bij ongewijzigd beleid is een catastrofe onafwendbaar.

De Stichting stelt zich daarom tot doel te bevorderen, dat de bevolking in Nederland op termijn teruggaat naar een verantwoord aantal met inachtneming van de gevestigde normen en waarden voor het bestaande leven. Een richtinggevend getal is vooralsnog tien miljoen. Dit komt neer op circa driehonderd mensen per vierkante kilometer. De Stichting wil benadrukken, dat zij al haar handelingen binnen het kader van de bestaande wetten zal verrichten.

De Stichting zal haar doelstellingen trachten te bereiken door het bevorderen van het individuele en collectieve verantwoordelijkheidsbesef voor de noodzakelijke vermindering van het bevolkingsaantal.

De Stichting erkent, dat de oplossing van het vraagstuk van de overbevolking onder andere ook een mondiale aanpak behoeft. Zij werkt waar mogelijk internationaal samen met gelijkgerichte organisaties.

vrijdag, 26 februari 2010 00:00

Bestuur

Paul

drs. P.J. Gerbrands te Valkenswaard
Paul Gerbrands heeft in 1994 de stichting de club van tien miljoen opgericht. Vanaf de oprichting was hij voorzitter van het bestuur. Hij schreef vier boeken over overbevolking, publiceerde vele artikelen, gaf leiding aan allerlei werkgroepen en was te zien en te horen in de media. Het was zijn bedoeling het onderwerp overbevolking niet alleen in Nederland op de politieke agenda te krijgen, maar in zoveel mogelijk landen. De website van de stichting in zoveel mogelijk talen moest dit mogelijk maken. Na een 25-jarig voorzitterschap van het bestuur van de stichting is hij in 2019 afgetreden, maar bleef als adviseur verbonden aan de stichting.
Paul Gerbrands geeft nog wel lezingen over het onderwerp overbevolking en over onderwerpen die daaraan raken. Behalve voor reiskosten brengt hij daar niets voor in rekening.
Contact gegevens: e-mail paulgerbrands@outlook.com, telefoon 040-2017551

Voorzitter:

dr. P.G. Blok
Was verbonden aan het KIT (Koninklijk Instituut voor de Tropen) afdeling Tropische Hygiëne.
Werkte als regionaal planoloog bij het Ingenieursbureau DHV en later als senior forestry planner.
Was Economist/Demographer Asian Development Bank in Manila. Bestuurslid sedert 2017.

Secretaris / Redacteur:

Jan

dr. J. van Weeren te Velp
Was als linguïst en germanist verbonden aan de Universiteit Leiden en werkte vele jaren als afdelingshoofd en evaluatiedeskundige bij het toetsinstituut CITO. Auteur van enkele biografische romans. Bestuurslid sedert 2011. Geboren in 1946 te Den Haag.

Techniek:

Jos

J. Riechelmann te Mijdrecht
Voormalig systeem engineer bij IBM Nederland. Bestuurslid sedert 2001. Geboren in 1948 te Amsterdam.

Communicatie / PR:

C. van der Heijden MSc
Bedrijfswetenschapper. Werkzaam als data-manager in het mkb. Actief op het gebied van Marketing en Social Media. Bestuurslid sedert 2016.

Penningmeester:

Marcel

Drs. M.M. Portegies
Historicus en publicist. Schreef vele artikelen over onder andere de militair geneeskundige dienst in Nederland in de negentiende eeuw. Auteur van twee boeken. Penningmeester sinds 2019

donderdag, 18 februari 2010 00:00

Fiscaal aftrekbaar

UW DONATIE AAN ONS KAN OOK VOOR U EEN VOORDEEL HEBBEN

Het bestuur van de stichting wil u erop attent maken dat uw donatie voor u een fiscaal voordeel kan opleveren.

Donaties, schenkingen en giften zijn fiscaal aftrekbaar vanaf een drempelbedrag tot een maximum van 10% van uw drempelinkomen. Het drempelbedrag is 1% van uw drempelinkomen met een minimum van € 60. Wat u meer betaalt dan dit drempelbedrag mag u aftrekken.

De stichting De Club Van Tien Miljoen is een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) en komt voor op de ANBI-lijst van de Belastingdienst.

KLIK HIER OM TE DONEREN

donderdag, 18 februari 2010 00:00

Adres

Stichting De Club van Tien Miljoen

E-mail
Website

ABN-AMRO Bank


ING NL


KvK Eindhoven

info@overbevolking.nl
www.overpopulationawareness.org

IBAN: NL62 ABNA 0619 1264 85
BIC: ABNANL2A

IBAN: NL07 INGB 0000 3450 20
BIC: INGBNL2A

410.93.269


Mocht u een poststuk willen toesturen, kondig dit dan eerst aan via het contactformulier

De stichting CVTM is een ANBI (nummer 8071 34 478)
Klik hier voor ons contactformulier

Pagina 8 van 13

Wereldbevolking