fbpx

Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Jos Riechelmann

donderdag, 29 oktober 2015 15:27

Nieuwsbrief oktober 2015

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 21, nummer 3, 2015

Immigranten in Europa
Bij alle commotie rond de immigratie in Europa verwacht u ook een standpunt van de Club van Tien Miljoen. Immigratie zorgt immers voor een toename van de Europese bevolking, en de Club van Tien Miljoen wil deze juist reduceren.
Onze argumenten om de bevolking van Europa te verminderen door een rem op immigratie zijn echter van een heel andere aard dan de argumenten die men doorgaans hoort: ondermijning van de sociale zekerheid, langere wachttijden voor een woning, ver-dringing op de arbeidsmarkt, spanningen door afwijkende opvattingen, vergroting van het risico op aanslagen enz.
Onze argumenten betreffen een duurzame toekomst voor Europa, voor uzelf en uw (klein)kinderen.
In Europa overschrijdt de bevolkingsomvang de draagkracht of biocapaciteit van het beschikbare grondgebied. Bij een over-schrijding kan een land zijn bevolking géén duurzaam bestaan bieden. Er is te weinig grond om de bevolking te voeden en/of de CO2-uitstoot te absorberen. In de Europese Unie wordt die draagkracht ongeveer met een factor 2 overschreden: op iedere twee bewoners van de Unie is er één te veel.
Een tekort aan draagkracht geldt niet alleen voor Europa, maar ook voor Noord-Afrika en het Midden-Oosten: te veel mensen voor een te dor en droog land. Onvoldoende middelen van bestaan. Velen van hen zoeken hun heil in Europa. In Europa is vooralsnog genoeg voedsel voor iedereen. De overschrijding van de draagkracht komt daar vooral doordat Europeanen veel meer CO2 uitstoten dan het gebied kan absorberen.
Die CO2-uitstoot vervuilt de atmosfeer en is hoogstwaarschijnlijk debet aan de klimaat-verandering – die in Syrië en andere landen droogte en misoogsten tot gevolg heeft gehad. Wat we echter absoluut niet moeten doen, is nog meer mensen in Europa laten leven zoals wij. Sowieso moet onze CO2-uitstoot van rond de 8 ton per jaar per Europeaan fors omlaag. We kunnen onze ogen echter niet sluiten voor het multiplicatoreffect van het aantal mensen dat hier woont. Nogmaals: op iedere twee Europeanen is er nu al één te veel.
Nog steeds te veel Chinezen
Als het een arm land beter gaat en meer mensen aan de armoede kunnen ontsnappen, worden gezinnen kleiner. Dit klinkt paradoxaal, want er komt steeds meer geld binnen om kinderen te kunnen onderhouden. De ver-klaring is dat bij een stijgende welvaart een goede opleiding de kans op maatschappelijk succes vergroot. Ouders in opkomende landen weten dat, maar realiseren zich ook dat een goede opleiding zoveel geld kost dat ze die alleen maar voor een of twee kinderen kunnen betalen. Daarom zijn Chinezen huiverig voor een tweede kind nu het mag. Ondanks ongewenste neveneffecten heeft de een-kindpolitiek China voor de ergste demo-grafische ramp behoed. Volgens de laatste rapportage van het Global Footprint Network groeit de ecologische voetafdruk van China in rap tempo. Op elke vijf Chinezen zijn er drie te veel. Deze verhouding wordt des te on-gunstiger naarmate de welvaart en de con-sumptie toenemen. Uiteraard zijn problemen als watertekort en vervuiling niet uitsluitend te wijten aan een teveel aan Chinezen, maar smog ontstaat wél als miljoenen mensen in megasteden willen autorijden en onder de rook leven van fabrieken die voor hun levens-onderhoud moeten zorgen.
De eenkindpolitiek in China is intussen versoepeld. Dat neemt niet weg dat er nog steeds een vergunning nodig is voor het krijgen van een kind. In Westerse ogen is dit iets onvoorstelbaars. Toch heeft deze draconische maatregel het land 400 miljoen extra inwoners bespaard en de bevolking waarschijnlijk behoed voor extreme armoede en hongersnood.
Wanneer mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van zijn burgers? De Chinese regering was van mening dat er te weinig water en vruchtbare grond beschikbaar waren om de explosief gegroeide bevolking te onderhouden. In 1959 en 1962 werd het land getroffen door ernstige hongersnood. Onder zulke omstandigheden is het legitiem om het inwonertal aan te passen aan de draagkracht van het land. De vraag of dit via de een-kindpolitiek had moeten gebeuren, is na-kaarten. Het reproductierecht van alle Han-Chinezen werd ingeperkt omwille van het welzijn van toekomstige generaties.
Mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van ouders omwille van het welzijn van toekomstige individuen? Mogen vrouwen die lijden aan verslavingsziekten in combinatie met andere psychische stoornissen wel zwanger worden? Dwangopname om schade aan de vrucht te voorkomen is wettelijk toegestaan, gedwongen anticonceptie niet. Om het syn-droom van Down vroegtijdig vast te stellen, is er een simpele bloedtest. Ouders kunnen die test weigeren. Ze kunnen ook besluiten om bij een positieve uitslag het kind geboren te laten worden, bijvoorbeeld omdat ze vinden dat mensen met het syndroom van Down een volwaardige menselijke variant vormen.
Maar hoe denken kinderen erover, als die inzicht in hun situatie krijgen? Ze hebben in feite nooit om het leven gevraagd, maar wat, als dit leven hen ook nog eens opzadelt met vermijdbare schade of een vermijdbare beperking als gevolg van de opstelling van de ouders? Wat vindt de samenleving van zulke gevallen?
Een staat is verantwoordelijk voor het welzijn van zijn toekomstige burgers en zal onder omstandigheden het reproductierecht moeten kunnen beperken als de collectieve of de individuele leefbaarheid van het bestaan wordt bedreigd. Dit is het uitgangspunt, ook al kan er volop discussie zijn over de manier waarop en over de grenzen die moeten worden gesteld. Van belang is echter het recht van toekomstige individuen op optimale levenskansen en bestaansmogelijkheden.

Opmerkelijk
De Club van Tien Miljoen ontving een brief die een bijzonder licht werpt op het probleem overbevolking. Een medewerkster van een voortplantingslaboratorium is van mening dat de Nederlanders vanzelf minder vruchtbaar zullen worden door een verontreinigd leefmilieu. ‘Tegenwoordig is het normaal dat 50% van de onderzochte zaadcellen niet beweegt,’ schrijft zij. ‘Vroeger was de kwaliteit veel beter.’ Ook signaleert zij een toename van het aantal vrouwen met cysten in de eierstok door hormonale (milieu)invloeden. Daarnaast is er een toename van teelbaltumoren.
Zij meldde het bezoek van een arts uit China die in dat land ook een voortplantings-laboratorium wil opzetten. Ook daar is een afname van de vruchtbaarheid geconstateerd. Pikant detail: de arts en zijn vrouw waren beide enig kind als gevolg van de eenkindpolitiek, maar mogen nu samen twee kinderen krijgen.
Zou overbevolking zichzelf kunnen reguleren door een verminderde vruchtbaarheid als gevolg van een verslechtering van het leefmilieu - die juist door overbevolking en overconsumptie veroorzaakt wordt? Zou daarom de bevolkingsgroei in Afrika zo hoog zijn? Daar is nauwelijks milieuvervuiling als gevolg van industriële ontwikkeling. De invloed van CO2, fijnstof, pesticiden en hormonaal behandeld vee is er te verwaarlozen. Dat geldt vermoedelijk ook voor Arabische landen waar het geboortecijfer eveneens hoog is. Zonder nader onderzoek kunnen we hierover echter niet speculeren.

Citaten
Tijdens de industriële revolutie ontstond een nieuwe maatschappelijk klasse: het stads-proletariaat. Een flink deel van de politieke en sociale geschiedenis van de laatste twee-honderd jaar gaat over de problematiek en aanpak van deze groep. Nu zijn we getuige van het ontstaan van een nieuwe omvangrijke klasse, namelijk die van de nutteloze mensen. Naarmate de automatisering voortschrijdt, nemen computers steeds meer taken van ons over en zullen steeds meer mensen overbodig worden. Het grote politieke en economische vraagstuk van de 21ste eeuw zal dan ook luiden: ‘waarvoor hebben we mensen nodig?’ of op zijn minst: ‘waarvoor hebben we zoveel mensen nodig?’
(Professor Yuval Noah Harari in een TED-lezing)

Zegt gij: maar de industrie heeft meer mensen nodig? Is het dan niet duidelijk, dat het juist de aanwas der bevolking is, die om uitbreiding van de fabrieken vraagt?
(Pamflet uit 1958)

De prijs die wij straks moeten betalen als onze uitgebuite en getergde aarde terugslaat, zou overigens wel eens niet opgebracht kunnen worden. Dan staat de homo sapiens in dezelfde galerij als de dontosaurus, de mammoet en de dodo!
(Jan C.H.M. Hillegers, Overleven als men-selijke soort)

We reden langs nieuwe buitenwijken, industrieterreinen en linten van beton en glas, nergens lag nog een stukje vrije horizon. ‘Het is wel erg vol geworden,’ zei ze teleurgesteld.
De Randstad was bijna klaar, nog een paar kilometer geluidswal eromheen en er kon een deksel op.
(Adriaan van Dis, Ik kom terug, Libris Literatuur Prijs 2015}

donderdag, 29 oktober 2015 15:17

Nieuwsbrief juni 2015

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 21, nummer 2, 2015

Kopje-onder door bevolkingsgroei
Over een kwart eeuw zal de energie-voorziening in de wereld afkomstig zijn uit vier bronnen die elk ongeveer een gelijk aandeel leveren: olie, gas, kolen en groene energie. In China zullen meer gas en kolen worden gebruikt dan nu, en in India stijgt het kolen-verbruik. De CO2-uitstoot neemt met 20% toe en de opwarming van de aarde zal wereldwijd hittegolven, misoogsten en wateroverlast tot gevolg hebben. Het is de vraag hoe veilig wij ons kunnen voelen, als deltabewoners achter de duinenrij.
Hoofdzaak voor de stijgende CO2-uitstoot is de groei van de wereldbevolking van zeven miljard naar negen miljard zielen en de toe-nemende welvaart in veel landen. Naarmate er meer mensen komen die net als wij willen leven, neemt de kans toe dat Holland kopje onder gaat, ook al zetten we het land vol met windturbines en leggen we zonnepanelen op al onze daken.

Wat hebben Ierland, Syrië en Jemen met elkaar gemeen?
Een land of regio is overbevolkt als de inwoners er niet duurzaam kunnen leven. Als zij meer nodig hebben dan het grondoppervlak kan bieden, ontstaan tekorten. Als dan ook nog de schaarse middelen van bestaan ongelijk verdeeld zijn, ontstaan conflicten.
In het midden van de negentiende eeuw had Ierland 8 miljoen inwoners, 3 miljoen meer dan nu. Twee derde van de bevolking was afhankelijk van landbouw. Die bevolking zou voldoende grond hebben gehad om van te leven, als de grootgrondbezitters niet een groot gedeelte daarvan hadden opgeëist voor met name de veeteelt. Op het overgebleven land verbouwden de Ieren aardappels. Dit was het enige gewas dat bij een gering grond-oppervlak genoeg voedingsstoffen oplevert.
Toen het land door aardappelziekte getroffen werd, mislukte de ene oogst na de andere en ontstond er een gebrek aan pootaardappelen. Tenminste een half miljoen Ieren kwam om door ziektes als gevolg van ondervoeding. Anderen zochten hun heil in het buitenland. In tien jaar tijd liep de bevolking terug van 8 naar 6,5 miljoen. De zogenaamde ‘Grote Hongers-nood’ maakte eens te meer duidelijk dat Ierland werd beschouwd als wingewest, uitgebuit door Britse landeigenaren. Tot in de vorige eeuw hebben de Ieren hun rechten moeten bevechten.
Op dit moment zijn we getuige van de gevolgen van de burgeroorlog in Syrië. Tienduizenden vluchtelingen zoeken hun heil in Nederland en zetten onze sociale voor-zieningen en volkshuisvesting onder druk. De bevolking van Syrië is tussen 1950 en 2011 meer dan vervijfvoudigd: van 4 miljoen naar 23 miljoen. In veel streken in het Midden-Oosten is het de afgelopen driekwart eeuw steeds minder gaan regenen en is de temperatuur van het landoppervlak gestegen. Door droogte mislukte de ene oogst na de andere en leverde het land niet meer genoeg op voor de talrijke boeren. Tussen 2007 en 2010 werd Syrië getroffen door de ergste droogte ooit. Werkloos geworden boeren trokken massaal naar de steden, waar de bevolkingsdruk al gigantisch was door de vele vluchtelingen uit Irak. Armoede, werkloosheid, corruptie en misdaad zorgden voor een explosief mengsel, dat in de lente van 2011 tot uitbarsting kwam. Assads heersende Ba’ath-partij zorgde vooral goed voor zichzelf en verzuimde passende maatregelen te treffen. Wat begon als verzet tegen de regering, is uitgegroeid tot een algehele burgeroorlog die al honderd-duizenden slachtoffers heeft geëist en mil-joenen Syriërs uit het land heeft verdreven.
Nog zo’n eigentijdse brandhaard. Jemen heeft een snel groeiende bevolking. Het gemiddeld aantal kinderen per vrouw ligt daar op zes. Het aantal inwoners zal naar verwachting stijgen naar 60 miljoen. Momenteel heeft het land 25 miljoen inwoners, maar kan het slechts aan 15 miljoen mensen een duurzaam bestaan bieden. 40% leeft onder de armoedegrens van 1,25 dollar besteedbaar inkomen per dag. Wat de media ‘Houthi-rebellen’ noemen, zijn in feite arme boeren die in opstand zijn gekomen door onvoldoende middelen van bestaan en de grote ongelijkheid in het land. Als de olievoorraad van Jemen over vijf jaar uitgeput raakt, stort de economie in en dreigt een humanitaire ramp. In negentiende-eeuws Ierland en het Syrië en Jemen van nu heeft alle ellende één hoofdoorzaak: teveel mensen voor te weinig grond.

Overbevolking zet voedselveiligheid onder druk
De voedingsindustrie raakt oververhit. De snel groeiende wereldbevolking zweept de pro-ductie op. De efficiency moet op alle fronten omhoog, in megastallen en kippenflats waar antibiotica de dieren oppeppen, en in fabrieken waar het voedsel wordt verwerkt en met e-nummers houdbaar gemaakt.
In die productieketens gaan vaak dingen fout. In Oss werd besmet paardenvlees als rund-vlees verkocht en moet de verantwoordelijke fabrikant tweeëneenhalf jaar brommen. In China werd aan babymelk het giftige melamine toegevoegd om te verhullen dat de melk was verdund. Tienduizenden baby’s belandden in het ziekenhuis, enkele overleden of liepen een blijvende nierbeschadiging op. Als Chinese moeders dan alleen nog maar Nederlandse importmelk aan hun kroost willen voeren, wordt er gesjoemeld met de houdbaarheidsdatum en zitten er wormen in het blik.
Driekwart van de voedselbedrijven krijgt volgens de Wereldgezondheidsorganisatie WHO ieder jaar te maken met terugroepacties. De ketens in de voedselverwerkende industrie worden steeds complexer en daardoor is het steeds moelijker te bepalen wie wat levert en wie verantwoordelijk is voor bepaalde toe-voegingen. De georganiseerde misdaad verdient aan voedselfraude bedragen die de inkomsten uit de drugscriminaliteit evenaren. Afgelopen maand februari onderschepten de politiediensten Interpol en Europol 2.500 ton illegaal of schadelijk voedsel, van wodka met antivries tot in chemicaliën gemarineerde zeevruchten.
Door de snel stijgende wereldbevolking zal in 2050 70 procent meer voedsel nodig zijn dan nu. En nu al vallen er wereldwijd jaarlijks 2,2 miljoen doden door fout voedsel.

Emigratie
Na de Twee Wereldoorlog promootte de Nederlandse regering in sterke mate de emigratie. Men was bang dat Nederland te vol zou worden. De tien miljoenste inwoner van Nederland kwam in zicht, en dat vond men een angstwekkend hoog aantal. Emigranten met weinig geld kregen de overtocht betaald, plus enkele honderden guldens ‘landingsgeld’. De enige voorwaarde was dat je van tevoren een verblijfplaats regelde. Toen hadden we een wijze regering.

Immigrantenprobleem
In de veelheid van wollige uitspraken en boterzachte discussies over het illegalen-vraagstuk en migrantenprobleem de afgelopen tijd was een artikel van Thierry Baudet in Le Figaro/de Volkskrant een ware verademing. Citaat: ‘Wij kunnen die mensen niet opnemen. Onze steden exploderen door de immigratie-problematiek, onze samenlevingen barsten uiteen door een teveel aan diversiteit. We zullen ze dus moeten tegenhouden. [...] Dat tegenhouden kan op vier manieren: (1) door een vlootblokkade die zo veel mogelijk scheepjes nog voor de kust van Afrika stopt; (2) door het terugsturen van degenen die alsnog Europees land weten te bereiken; (3) door het betalen van regionale buurlanden om deze vluchtelingen op te nemen in het geval ze niet terug kunnen naar hun land van oorsprong; en (4) door het interneren van degenen die echt helemaal nergens naartoe kunnen zolang de situatie in hun land van oorsprong voortduurt.’

De spijker op zijn kop
De heer Visser slaat de spijker op zijn kop in een ingezonden brief. Het valt hem op dat er geen aandacht wordt besteed aan de kernoorzaak van de massale migratiestromen, te weten de niet aflatende bevolkingsexplosie. Visser constateert dat gedurende zijn leven de wereldbevolking meer dan is verdrievoudigd, van ca. 2,3 miljard mensen tot ca. 7,3 miljard. Vijf miljard mensen erbij in 67 jaar!
Het merendeel van de bevolkingsexplosie komt op dit moment voor rekening van Afrika en het Midden-Oosten, precies de gebieden waar de migranten vandaan komen. Opvallend vindt hij ook dat de verantwoordelijke regeringen, politici en internationale organi-saties het niet of nauwelijks hebben over de gigantische bevolkingsdruk en de consequen-ties daarvan. Elk jaar komen er rond de 90 tot 100 miljoen mensen bij. Hij herinnert ons aan het rapport Grenzen aan de Groei van de Club van Rome uit 1972. Meer dan veertig jaar is praktisch niets ondernomen om de bevolkings-bom in de genoemde streken te ontmantelen.

Citaat
‘Zonder massale emigratie richting de ruimte zullen ongecontroleerde geboortecijfers met zekerheid leiden tot een enorme toename van sterftecijfers. Het is moeilijk te geloven dat deze simpele waarheid niet begrepen wordt door leiders die hun volgers verbieden effectieve anticonceptiemiddelen te gebruiken. ze spreken zich uit voor natuurlijke methoden van bevolkingsbeperking, en een natuurlijke methode is precies wat ze zullen krijgen. Die heet verhongeren.’
(Richard Dawkins)

donderdag, 29 oktober 2015 14:30

Nieuwsbrief januari 2015

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 21, nummer 1, 2015

Gedrukte Nieuwsbrief blijft bestaan
Een aantal van onze begunstigers heeft per antwoordkaart te kennen gegeven een gedrukte versie van de Nieuwsbrief te willen blijven ontvangen. We zetten deze inmiddels 20-jarige gewoonte vooralsnog gewoon voort.

Wat is uw maximale houdbaarheidsdatum?
Alle organisaties die zich bezighouden met overbevolking bemoeien zich met het menselijk reproductierecht. Zij vinden dat het aantal kinderen dat wij met zijn allen in de wereld zetten moet worden beperkt.
Bevolkingsdruk wordt echter ook veroorzaakt door de tijd die individuele mensen op de wereld rondlopen, en deze tijd is in welvaarts-landen sterk toegenomen.
Uitputting van de aarde wordt veroorzaakt door een Westerse manier van leven, gekoppeld aan een groot aantal consumenten. Over-bevolking in arme landen leidt weliswaar tot allerlei plaatselijke ellende, maar de mensen in die landen hebben een minimale ecologische voetafdruk. Zij buiten de wereld niet uit.
Hoever reikt het recht van rijke landen op de natuurlijke hulpbronnen van de aarde, gege-ven deze onbillijke verdeling van welvaart? Hoe lang mogen individuen in welvaartslanden beslag leggen op die natuurlijke hulpbronnen, die ze zich al eeuwenlang in zeer oneven-redige mate hebben toegeëigend?
Een samenleving die allereerst levens-verlenging nastreeft en daarna pas kwaliteit van leven mag bovenstaande vragen best plaatsen tegen de achtergrond van een duurzame wereld en een eerlijker verdeling van welvaart.

Definitieve oplossing van het probleem overbevolking?
Halverwege deze eeuw hebben we volgens de FAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 60% meer voedsel nodig dan nu om de groeiende wereld-bevolking te voeden. De aarde kan slechts drie miljard mensen duurzaam van voedsel voorzien. We hebben echter te maken met zeven miljard mensen, en dit aantal groeit snel. Opkomende landen als China, India en Brazilië stellen hogere eisen aan voedsel-kwaliteit. De vraag naar eiwitrijk voedsel, naar vlees en zuivel, neemt daar sterk toe.
Zeven miljard mensen kunnen we voeden dank zij niet-duurzame en zeer milieu-belastende ingrepen als gebruik van kunst-mest. Met genetische modificatie kunnen we de voedselopbrengst nog wat verhogen. Maar de opbrengst per hectare groeit minder snel dan de wereldbevolking. Rond 2030 zullen de prijzen voor voedsel op wereldmarkt daarom stijgen met 70 tot 90 procent, volgens een recente raming van Oxfam Novib.
Voor u of uw nakomelingen betekent dat wellicht enig geklaag over het ontbreken van bepaalde producten op de schappen van de supermarkt en gelamenteer over de dagelijkse boodschappen die steeds maar duurder worden. Voor heel veel andere wereldburgers betekent dat hongersnood.
Denkt u dat we het probleem overbevolking op die manier moeten oplossen?

Overbevolking in de landelijke pers
Bij hoge uitzondering kwam het taboewoord ‘overbevolking’ afgelopen oktober op de pagina’s van de Volkskrant terecht. De journalist Martin Sommer gaf een voorzet, waarop anderen van binnen en buiten de krant met columns en ingezonden brieven af doken. Sommer schreef over overbevolking in Afrika. De bevolkingsdruk daar is de oorzaak van chronische armoede. Maar volgens een van de reagerende columnisten, Asha ten Broeke, veegt Sommer de Afrikaanse landen teveel op één hoop en valt het allemaal wel mee met de overbevolking en de emigratiedrift. Feit is echter dat in tal van regio’s van het Afrikaanse continent een bevolkingsexplosie gaande is die gepaard gaat met een ernstig gebrek aan elementaire middelen van bestaan en talrijke etnische conflicten. Dit gevaar dreigt op termijn ook in de Arabische landen, die voor een belangrijk deel moeten teren op de eindige oliewinning. Ten Broeke, roept het spookbeeld op van gedwongen sterilisaties in oude legertrucks. Dit is inderdaad in India gebeurd. Daarbij ging het echter niet om sterilisatie-dwang, maar om selectieve abortus, een praktijk in culturen waar het krijgen van zonen een zegen is en het krijgen van dochters een vloek. Ten Broeke legt daarmee wellicht onbedoeld de vinger op de zere plek: in samenlevingen waar vrouwen als minder-waardige wezens worden beschouwd, geen zelfstandig bestaan kunnen opbouwen en onderworpen blijven aan de seksuele wil van de man, zal de bevolking explosief blijven groeien.

Uitverkoop in de Derde Wereld
De economie in rijke landen is voor een belangrijk deel gebaseerd op goedkope grondstoffen uit de Derde Wereld. De grondstoffen en ook de arbeid zijn daar zo goedkoop, omdat die landen hun natuurlijke hulpbronnen moeten verkwanselen voor voedsel. Westerse en Oosterse multinationals hebben er geen belang bij om dit te veranderen en spelen graag onder één hoedje met de lokale elites.
Een van onze begunstigers, Arie Kamphorst, tekent daarbij aan dat het noodgedwongen verkwanselen van natuurlijke hulpbronnen niet het gevolg is van voedseltekort, maar dat rijke landen de oorzaak zijn van armoede en voedselgebrek in de Derde Wereld, omdat de rijke landen alleen maar de laagste prijs willen betalen voor grondstoffen en arbeid. We geven Arie Kamphorst groot gelijk. Door vrijhandel en winstmaximalisatie houden rijke landen de armoede in de Derde Wereld in stand.
Zolang de wereldeconomie echter niet verandert, blijft de enige ontsnapping uit de armoedeval in Afrika vermindering van de bevolkingsdruk en daarmee van de afhanke-lijkheid van de voedselwereldmarkt.

De achterkant van de klimaatverandering
In een eenmalige bijzondere uitzending van De achterkant van het gelijk vergelijkt Marcel van Dam de klimaatverandering met een meteoriet die op de aarde afstormt en over twee jaar zal inslaan. Iedereen raakt in paniek en het menselijk vernuft maakt overuren om de botsing te voorkomen dan wel de uitwerkingen daarvan te verkleinen. Klimaatverandering door CO2-uitstoot is daarentegen geen ‘clear and present danger’, maar een sluipmoorde-naar die de leefbaarheid van de aarde ernstig in gevaar brengt – tenzij de mensheid erin slaagt tijdig tegenmaatregelen te treffen.
Sedert de toepassing van de stoommachine in fabrieken en schepen pompt het geïndustria-liseerde Westen CO2 de lucht in. CO2 hoopt zich op: wat we uitstoten, blijft een paar eeuwen in de atmosfeer en voor een deel misschien wel langer dan een millennium. In de tweede helft van de vorige eeuw kwamen we erachter dat dit niet zo door kon gaan. Niettemin is de uitstoot ten opzichte van 1990 met 45% gestegen Ontwikkelde landen, die slechts 20% van de wereldbevolking bevatten, zijn verantwoordelijk voor 70% van de uitstoot en hebben daardoor als het ware een ‘klimaatschuld’ tegenover de rest van de wereld opgebouwd.
Onze huidige economie is gebaseerd op de exploitatie van eindige delfstoffen als gas, olie en metalen. Zoals het er nu naar uitziet, gaat dat nog wel een tijdje door. Landen in ontwikkeling willen meer welvaart door industriële groei en gebruiken daarvoor fossiele energie. Door de ‘klimaatschuld’ van het Westen menen zij nog een tegoedbon voor CO2-uitstoot te hebben. De half miljard meest welvarende mensen op aarde zijn verantwoor-delijk voor de helft van alle CO2-uitstoot.
De journaliste en activiste Naomi Klein stelt in haar laatste boek dat geboortebeperking daarom geen oplossing kan zijn. Het gaat immers niet om ‘het voortplantingsgedrag van de armen, maar om het consumptiegedrag van de rijken.’ Gelijk heeft ze. Het consumptie-gedrag van mensen met geld is ronduit verwerpelijk tegen de achtergrond van klimaatverandering – waarvan de allerarmsten de meeste hinder ondervinden - , de uitputting van de aarde en de door de rijken geheel en al verbruikte absorptiecapaciteit voor broeikas-gassen.
Geboortebeperking in arme landen is nodig om daar ter plekke de honger en armoede te bestrijden. Een drastische bevolkingspolitiek in rijke landen is echter dringend noodzakelijk om het aantal superconsumenten - en daarmee hun CO2-uitstoot te reduceren.

Hoe nu verder?
Twee dingen staan ons te doen: ten eerste het  verkleinen van onze ecologische voetafdruk door consumptiebeperking. Nederlanders eisen voor hun levensstijl een gebied op dat vijf keer zo groot is als Nederland.
De Europese Unie heeft voor haar con-sumptiegedrag een twee keer groter aard-oppervlak nodig.
We leven daardoor binnen ons continent op een veel  te grote voet. Dit gaat ten koste van andere mensen en dieren.
Ten tweede moeten er in Nederland veel minder mensen komen. Hooguit drie miljoen mensen kunnen hier duurzaam leven, misschien één of twee miljoen meer, als we ons consumptiegedrag drastisch veranderen. De bevolkingsomvang moet daarom een flink stuk omlaag, door minder geboortes en een rem op immigratie. Daarbij gaat het niet om vreemdelingenhaat of harteloosheid, maar alleen om een zeer sterk overbevolkt land dat zijn overbevolking wil terugbrengen.

De desastreuze gevolgen van overbevolking raken iedereen op aarde, zowel in arme als rijke landen. Wat die gevolgen voor een dichtbevolkt land als Nederland zijn en wat er volgens de Club van Tien Miljoen moet gebeuren, kunt in vijf korte filmfragmenten zien en horen:

maandag, 07 september 2015 15:39

Ecomodernisme

Ecomodernisten zijn milieuactivisten die in technologie geloven. Net als milieuactivisten zijn ze begaan met het lot van de aarde.

dinsdag, 26 mei 2015 22:22

Bedreigde voedselzekerheid

Het aantal gebruikers van voedselbanken in Europa stijgt. Afgelopen jaar maakten in Engeland 900.000 mensen gebruik van deze voorziening, een stijging van 163% ten opzichte van het jaar daarvoor.

woensdag, 18 maart 2015 20:20

Zeespiegelstijging en bevolkingsdruk

Hieronder zie je het vertrouwde beeld van Nederland. Een groot deel van ons land ligt onder het zeeniveau, maar we voelen ons veilig achter de duinenrij, de Deltawerken en de dijken.

zondag, 08 maart 2015 18:12

Overbevolking in Syrië

In Syrië en andere streken in het Midden-Oosten is het de afgelopen driekwart eeuw steeds minder gaan regenen en is de temperatuur van het landoppervlak gestegen.

maandag, 23 februari 2015 20:37

Te weinig voedsel?

Tussen nu en 2050 groeit de wereldbevolking met twee miljard mensen. Hoe krijgen we die gevoed, als nu al een klein miljard aardbewoners honger lijdt?

maandag, 16 februari 2015 22:59

De val van het Romeinse Rijk

Waaraan ging het Romeinse Rijk ten onder? Waren het Germaanse zwerfvolkeren die de grenzen overschreden en het rijk plunderden? Of leidde hongersnood tot verval?

Pagina 6 van 13

Wereldbevolking