Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

dinsdag, 27 december 2011 10:15

Nieuwsbrief december 2011

WORDT DE AARDE ONBEWOONBAAR VERKLAARD?

Veertig jaar geleden verscheen Grenzen aan de groei. De schrijvers waarschuwden voor een doodlopend maatschappelijk stelsel dat gebaseerd is op economische groei die wordt aangewakkerd door consumptie. Toen al vonden mensen dat de rekening van overconsumptie niet mocht worden doorgeschoven naar hun kleinkinderen, maar nu, bijna een halve eeuw later, zijn die kleinkinderen groot en dreigt voor hen een planetaire roodstand: hun kredietlimiet is nagenoeg overschreden. Straks kunnen ze niet meer pinnen, want er staat hoegenaamd geen tegoed meer op hun rekening. Het natuurlijk kapitaal van de aarde raakt uitgeput, de bodem van Gaia’s schatkist is in zicht, en met steeds meer pinnende wereldburgers is de limiet bereikt, namelijk de grens van wat de aarde kan leveren aan grondstoffen, voedsel en schoon water en wat zij kan absorberen aan vervuiling, waaronder CO2.

Nu ligt er het boek van Paul Gilding, The Great Disruption (De grote breuk) in de winkel. Ondanks een halve eeuw discussie over de grenzen die de aarde stelt aan verdere economische groei – door de eindigheid van haar natuurlijke hulpbronnen en haar gelimiteerde vermogen om water, bodem en atmosfeer te zuiveren – is er geen kentering ingetreden. Wie zou daarvoor moeten zorgen? ‘Regeringen die willen worden herkozen, moeten welvaart c.q. economische groei leveren en ieder besluit daaraan ondergeschikt maken. De verdragen van Kyoto en Kopenhagen spreken wat dat betreft boekdelen. Laat banken niet omvallen. Pomp geld in zwakke economieën, maar hou ze in hemelsnaam op gang. De gewone burger zegt: ’t Zal mijn tijd wel duren. Er komt vast wel een oplossing. Ze zijn zo knap.’ Intussen worden we geconfronteerd met toekomstige problemen (CO2-reductie, energieverzorging, waterhuishouding, voedselvoorziening) en tegelijkertijd met de gevolgen van wangedrag in het verleden (overbevolking, klimaatverandering, kredietcrisis, overbevissing, ontbossing). Zolang we niet goed weten wat we ermee aan moeten, zullen we die problemen bagatelliseren of zelfs proberen te ontkennen.


Door onze laksheid worden we binnenkort overrompeld door een nieuwe crisis, aldus Gilding. Eerst zullen onze economieën instorten, ondanks verwoede pogingen van de overheden om het tij door wanhopige stimuleringsmaatregelen te keren. Pas daarna zal de wereld inzien dat er iets anders moet gebeuren. Drastisch ingrijpen moet de rampspoed van klimaatverandering voorkomen. Niet het einde der tijden, maar wel dat van het consumentisme is in zicht. De ondertitel van het boek luidt dan ook: Waarom de klimaatcrisis ons van koopzucht geneest en een nieuwe wereld laat ontstaan.

De aarde is vol, de aarde is bijkans uitgewoond. We kunnen geen zeven en straks zeker geen negen miljard mensen laten meedraaien in een groei-economie. We kunnen zelfs lang niet iedereen een duurzaam bestaansminimum verschaffen. De bronnen raken uitgeput. Een verontrustend feit is dat de voedselproductie per hoofd van de wereldbevolking niet groeit. Bij een toenemende welvaart in een aantal landen en een explosief groeiende wereldbevolking moet dat elders op aarde tot structurele voedseltekorten leiden.

Gilding pleit voor een herinrichting van de samenleving, zonder materiële statusverschillen en een herverdeling van bezit en inkomen. Zijn boek is vlot geschreven, in spreekstijl, de boodschap wordt veelvuldig herhaald met gewiekste retorische trucjes en eindigt met de heilsboodschap van een dominee. Gilding is milieuactivist, had de jaren de leiding van Greenpeace International en was directeur van een bedrijfsadviesbureau voor duurzaam ondernemen. Het boek is Engelstalig en kost € 24,95
Jan van Weeren

VERZOEK

Wilt u ons helpen met het drukken van de kosten door ons uw e-mailadres te sturen?

NOG STEEDS EEN ANBI

In de maand september heeft de stichting een bedrijfsbezoek gekregen van de Belastingdienst. Deze dienst bepaalt of een instelling in Nederland wel of niet de ANBI-status krijgt of behoudt. Als die status wordt toegekend, is de instelling dus een Algemeen Nut Beogende Instelling.
De stichting kan volgens de Belastingdienst de ANBI-status behouden. Dat is goed nieuws. Niet alleen voor de stichting omdat haar doel wordt gezien als maatschappelijk belangrijk, maar ook voor de donateurs omdat hun donaties fiscaal voordeel kunnen bieden. U kunt over dit voordeel meer lezen in de Nieuwsbrief van oktober 2009 die ook op de website is te vinden.

Wilbert van Eijck, penningmeester

RED EEN KIND OF RED DE AARDE
Een artikel in een krant in september 2011 met de kop “Wereldwijde kindersterfte daalt sterk” roept bij u misschien geen gemengde gevoelens op. Bij ons wel. Enerzijds kunnen we positief zijn over de huidige medische kennis, waardoor er minder kinderen sterven aan vermijdbare ziekten. Anderzijds zorgen deze ingrepen ervoor dat de wereldbevolking nog meer en nog sneller toeneemt. Door het optreden van de Wereldgezondheids-organisatie en Unicef zijn er in een decennium miljoenen kinderen in leven gebleven. Wie dragen nu bij aan de overbevolking: de genoemde organisaties of de kinderen?

Die organisaties natuurlijk, want die kinderen hebben niets te willen. En het redden van kleine kinderen heeft ook nog eens een hoog moreel gehalte. Wie wil er nu een kind zomaar laten sterven? Dat doen we niet; we grijpen in. Maar het neveneffect van dat ingrijpen is versnelde bevolkingsgroei. Of de geredde kinderen in een leefbare wereld terecht komen, zult u van die organisaties niet horen. En geboorteregeling is in die kringen niet bespreekbaar.

Als zo'n organisatie weer eens bij u aanklopt voor een financiële bijdrage, kunt u haar vragen wat zij doet aan het bovengenoemde dilemma. Blijft zij alleen maar kinderen redden en daardoor bijdragen aan overbevolking? Of ziet ze ook een mogelijkheid om het aantal geboorten te laten dalen? Misschien is er een keurmerk nodig dat aangeeft dat dergelijke organisaties op een verantwoorde manier de kindersterfte beperken, maar ook de bevolking niet doen groeien.                                     
Wilbert van Eijck

OM OVER NA TE DENKEN


In 2000

 

 

Naar verwachting in 2050

6 miljard

Mensen

9 miljard

1 miljard

Telefoons

12 miljard

500 miljoen

Auto’s

1,1 miljard

300 miljoen

Computers

2,3 miljard

10.000

Luchthavens

21.000

500

Satellieten rond de aarde

1700

2500

Neushoorns

0

1200

Pandaberen

200

22.000

Leeuwen

2000

1000

Blauwe vinvissen

0

HOE VERDER ZONDER OORLOG
Oorlogen komen in Europa steeds minder voor. Ze waren lang een belangrijke oorzaak van de vernietiging van alles wat mooi en lelijk was. In de laatste twee wereldoorlogen kwamen miljoenen mensen om het leven. Er was schaarste aan voedsel, grondstoffen en gebruiksgoederen. Nu leven wij in vrede, we leven langer, krijgen nog steeds kinderen, maken gebruik van een groeiend arsenaal aan producten en verbruiksgoederen, meer dan onze voorouders ooit voor mogelijk konden houden.


De noodzaak tot het opnieuw inrichten van onze samenleving ontbreekt. Wij en onze politici gaan op de ingeslagen en uitgesleten paden verder. Alleen schaarste, bijvoorbeeld ten gevolge van een ramp, kan ons nog dwingen onze samenleving opnieuw in te richten. Dat kan een tekort aan grondstoffen, geld of voedsel zijn, maar ook een teveel aan mensen die het voortbestaan van onze samenleving in gevaar brengen. Je zou verwachten dat de politiek daar rekening mee houdt.

Vasthouden aan ons leefpatroon met zoveel overconsumptie door zoveel mensen met zoveel eisen op dit kleine stukje land dwingt ons tot keuzes. Er moeten harde noten gekraakt worden. Er zullen structuren compleet afgebroken moeten worden, want dan kunnen wij op de ruïnes ervan iets nieuws bouwen. Immigratiebeperking alleen volstaat niet meer. Ook boetes uitdelen en bijzondere belastingen heffen om mensen op andere gedachten te brengen, hebben geen effect.

Het kan nog heel spannend worden, als wij Nederlanders, als notoire dijkenbouwers straks moeten erkennen dat de zee ons land toch voor een substantieel deel heeft teruggenomen. Dan zitten we nog dichter op elkaar en is kleinschaligheid, de voorwaarde voor een duurzame samenleving, nog verder weg. Dan zijn alle dorpen omgebouwd tot middelgrote steden en gaat iedere treinreis langs geluidswallen, betonnen muren en door tunnels. Voor een bezoek aan uitgestrekte natuurgebieden moeten we eerst langdurig in de file zitten om daarna pas te kunnen zien hoe het hier ook had kunnen zijn.
Paul Gerbrands

DONATIE 2012
Op het einde van dit kalenderjaar vragen wij u om een bijdrage als tegemoetkoming in de kosten die de stichting de Club Van Tien Miljoen maakt. Ook indien u de digitale nieuwsbrief ontvangt, krijgt u deze keer een acceptgiro per post, indien uw adresgegevens bij ons bekend zijn. Daar zit dan automatisch ook eenmalig de papieren nieuwsbrief bij. U kunt natuurlijk zelf uw manier van betalen kiezen.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief december 2011 - Stichting de Club van Tien Miljoen