Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

woensdag, 01 januari 2003 15:37

Nieuwsbrief januari 2003

Jaargang 9,  nummer 1, januari 2003

DE IMMIGRATIEKOSTEN ONDERZOCHT
De stichting is druk doende u de volgende maand een nieuwe brochure aan te bieden. Wij zijn ruim een jaar bezig geweest met een uitgebreid onderzoek naar de werkelijke kosten van de immigratie. Al dat geld zou beter gebruikt kunnen worden om niet diegenen te helpen die een goed heenkomen hebben kunnen vinden in een rijk land, maar om de achterblijvers te helpen aan een menswaardig bestaan in hun eigen land. De resultaten van ons onderzoek zijn onthullend en frustrerend tegelijk. Hieronder treft u alvast twee fragmenten aan uit de brochure die u volgende maand ontvangt.

OVERZICHT VAN DE IMMIGRATIEKOSTEN IN 2000
Hieronder staan de kostenposten samengevat. Het gaat hier om de absolute minimumkosten. Wij komen uit op ruim 5,7 miljard euro, maar vermoeden dat de werkelijke kosten de 10 miljard euro naderen. Omdat wij niet de vinger konden leggen op alle kostenposten, volstaan wij met de minimale kosten. Cijfers over kosten zijn maar al te vaak verwerkt in niet meer uit te splitsen, niet direct aan immigratie gerelateerde statistieken. In zulke gevallen kunnen we niet meer doen dan de kostenpost signaleren en hem pro memorie vermelden in de conclusies. De bedragen in de tabel zijn afgerond op een miljoen euro. Alle kwantificeerbare kosten zijn in de tabel opgenomen, ook indien hiervoor bedragen geschat moesten worden. Daar waar een gekwantificeerde schatting gemaakt moest worden, is in alle gevallen de schatting zo laag mogelijk gehouden. De door ons gegeven kosten zijn minimum schattingen. Kostenposten waarvoor we zelfs geen schattingen konden maken, hebben we als pro memoriekosten apart gezet. Twee voorbeelden van een pro memoriepost: stadsuitbreidingen en extrakosten voor infrastructuur zijn ongetwijfeld hoog, maar niet met voldoende nauwkeurigheid te onderscheiden.

IMMIGRATIEKOSTEN 2000

Kostenpost
Bedrag
%
 
 
 
Grensbewaking
24
0,4
COA
805
14,1
IND
223
3,9
Diversen
56
1,0
Misdaadbestrijding
1.624
28,4
Vluchtelingenwerk
31
0,5
Wet Inburgering.
135
2,4
Inburgering
35
0,6
Huursubsidie
643
11,2
Sociale uitkeringen
1.709
29,9
Infrastructuur
20
0,3
Gemeenten
210
3,7
Bestuur
203
3,6
 
 
 
TOTAAL
€ 5.718
100

Het totaal gedeeld door 1.300.000 is per niet-westerse immigrant € 4.398,-

CONCLUSIES
Stellen we het gemiddelde jaarsalaris van een in het arbeidsproces participerende allochtoon op € 20.000,- per jaar en zijn participatieduur op vijftien jaar, dan begint het twijfelachtig te worden of over langere periodes gemeten immigranten economisch gezien enige substantiële en positieve bijdrage kunnen leveren. Met een participatie van 30% van de nieuwe immigranten zou een totaal salaris/jaar van € 400.000.000 verdiend worden. Neem hiervan 35% loonheffing, dat is € 140.000.000 voor de staat. Stel dat 50% van het saldo BTW-dragend wordt besteed (de rest wordt geïnvesteerd in het land van herkomst), dan levert dat € 26.000.000 voor de staat op. Samen € 166.000.000 ofwel 12% van wat zij volgens ons rapport kosten. Dat is een schatting, maar het geeft wel een indruk. De overige 88% passen de belastingbetalers bij. Overheidsbeleid zou daarom alleen maar het accent moeten leggen op participatie en niet meer op integratie.

Het bedrag van jaarlijkse maatschappelijke kosten ad € 5,7 miljard mag hoog lijken, ook de werkgroep Geelhoed kwam in 1995 tot een dergelijk bedrag voor het jaar 2000 bij een instroom van 70.000 asielzoekers per jaar. We zouden beter over kunnen stappen van ‘interne ontwikkelingshulp’ zoals die nu wordt gegeven aan immigranten binnen Nederland naar ‘externe ontwikkelingshulp’ in de landen van herkomst. Dit levert de volgende voordelen op:

  • Het scheppen van voorzieningen in de zorg en in de infrastructuur in landen als Turkije, Marokko. Het zodanig scheppen van arbeidsplaatsen dat er een niveau ontstaat dat vergelijkbaar is met dat van Nederland, zodat die wezenlijk kunnen bijdragen aan een terugdringing van het groeiende aantal inwoners van die landen.
  • Meer bijdragen ter voorkoming van conflicten. Hoewel vredesmissies meestal niet direct in verband worden gebracht met overbevolking, is het een feit dat regionale en landelijke conflicten zeer vaak zijn terug te voeren op schaarste en daarmee op de duurte van de voor het levensonderhoud noodzakelijke goederen.
  • Het voorkomen van geboorten in Nederland en elders in de wereld. Immigratie naar Nederland en Europa is in feite een manifestatie van globale, acute en latente overbevolking. Geld dat thans uitgegeven wordt aan immigratie zou, zeker op de lange termijn, aanzienlijk hogere rendementen opleveren, indien de wortel van het probleem aangepakt zou kunnen worden via bijdragen aan voorlichting en aan geboortenbeperking.
  • Het laten inschrijven van mogelijke arbeidskrachten in het land van herkomst, het daar rekruteren, het over laten komen, het huisvesten en het terug laten reizen van tijdelijke arbeidskrachten binnen een periode van bijvoorbeeld drie jaar draagt meer bij aan de ontwikkeling van de betrokken families en hun land dan hier in Nederland eindeloos arbeidsloos te toeven aan de onderkant van de samenleving. Hierbij zouden de fouten van het vroegere beleid ten aanzien van gastarbeiders in ieder geval vermeden kunnen worden. Uit fondsen voor additionele ontwikkelingshulp zou bijvoorbeeld aan tijdelijke gastarbeiders een beroepsscholing of een ondernemerscursus gegeven kunnen worden. Het ontwikkelingsland, de gastarbeiders en de belastingbetalers zouden alle hiermee zeer gebaat zouden kunnen zijn.
  • Het verschuiven van ontwikkelingshulp naar organisaties die zich bezighouden met onderwijs en geboortenbeperking. Het is denkbaar ontwikkelingshulp te beperken tot die landen die bereid zijn tot invoering van een bevolkingspolitiek gericht op geboortenbeperking. Dit laatste betekent impliciet dat Nederland als gidsland zelf ook een duidelijk geformuleerd bevolkingsbeleid zou moeten nastreven.

Het viel buiten het bestek van dit werk om de kosten van genoemde alternatieven uitgebreid te analyseren. Het volledige bedrag van ruim 5,7 miljard euro alternatief besteden is wellicht een illusie.
Het zou nuttig zijn te onderzoeken hoeveel tijd het een immigrant kost, gerekend vanaf het moment van binnenkomst, om als volwaardig Nederlander beschouwd te kunnen worden in termen van gedrag, inkomen, opleiding en bijdragen aan de samenleving.

Zoals het beperken van het aantal geboorten pas na langere tijd zijn vruchten afwerpt, zo zal ook een immigratiestop pas op langere termijn zijn vruchten kunnen afwerpen. Het sterk inperken of stoppen van de immigratie zal slechts geleidelijk besparingen opleveren gezien het aantal vaste kosten vanwege bestaande structuren. Het is zelfs denkbaar dat aanvankelijk de kosten zullen toenemen vanwege onder andere de hiervoor noodzakelijke uitbreidingen van grenscontroles aan de Nederlandse of Europese grenzen.

WOESTIJNEN
Woestijnen zijn duurzaam, want het leven van de planten en dieren is er precies afgestemd op wat een woestijn te bieden heeft. Zo is er voldoende water voor alle leven. Dat is een proces van eeuwen en niet van vier jaar zoals bij de mens.

BELEID OP DE LANGE TERMIJN
De landelijke en de internationale politiek pakken de problematiek van de stijgende bevolkingsaantallen niet beleidsmatig aan en werken niet aan een stabiele toekomst. Volgens de inmiddels overleden Utrechtse hoogleraar Psychologie Piet Vroon is dat niet vreemd. De mens blinkt uit in het vinden van snelle oplossingen voor opduikende problemen en nieuwe situaties, maar heeft veel moeite met een beleidsmatige aanpak van een problematiek die gaat spelen in een verder verwijderde toekomst.

Piet Vroon meende een verklaring te hebben voor dat ‘maar op z’n beloop laten’. In zijn klassiek geworden boek ’Tranen van een krokodil’ uit 1989 (ISBN 90-414-0553-4) stelt hij dat de ontwikkeling van het menselijk brein evolutionair gezien veel te snel gegaan is. In onze hersenen heeft het gedeelte dat verantwoordelijk is voor ons cognitieve en rationele denken, de neo-cortex, zich explosief en spectaculair ontwikkeld in de laatste half miljoen jaar. Vroon zegt dat er in ons hoofd grofweg een reptielen- en een zoogdierenbrein zit. Het verstandelijke en cognitieve is niet zo geïntegreerd en heeft weinig vat op het zoveel oudere motorische en emotionele. In een beeld uitgedrukt: de chef kan wel veel willen en uitdenken maar de werkvloer blijft het toch veelal op de eigen manier doen. Kortom het emotionele en primair vitale heeft meer impact dan wij geneigd zijn te denken. Wij zijn minder beleidsmakers dan ons wordt voorgehouden. Mensen gedragen zich zelfs goeddeels nog als een apenkolonie. Er is sprake van een directe behoeftebevrediging vooral wat betreft voedsel en voortplanting, maar ook bij machtsverwerving, territoriumverdediging en agressie naar indringers en concurrenten toe. Zulk gedrag kan in iedere samenleving geconstateerd en met voorbeelden op vele terreinen geïllustreerd worden.

De stichting is tegen zulk ad hoc gedrag en staat een lange termijnvisie voor overbevolking voor. Zij waarschuwt tegen directe behoeftebevrediging via een opgeschroefde consumptie en onbeperkte economische groei. Zij doorziet toedekkend gedrag van de overheid als symptoombestrijding en als sussend gedrag voor de electorale gunst.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief januari 2003 - Stichting de Club van Tien Miljoen