Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

donderdag, 29 oktober 2015 14:30

Nieuwsbrief januari 2015

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 21, nummer 1, 2015

Gedrukte Nieuwsbrief blijft bestaan
Een aantal van onze begunstigers heeft per antwoordkaart te kennen gegeven een gedrukte versie van de Nieuwsbrief te willen blijven ontvangen. We zetten deze inmiddels 20-jarige gewoonte vooralsnog gewoon voort.

Wat is uw maximale houdbaarheidsdatum?
Alle organisaties die zich bezighouden met overbevolking bemoeien zich met het menselijk reproductierecht. Zij vinden dat het aantal kinderen dat wij met zijn allen in de wereld zetten moet worden beperkt.
Bevolkingsdruk wordt echter ook veroorzaakt door de tijd die individuele mensen op de wereld rondlopen, en deze tijd is in welvaarts-landen sterk toegenomen.
Uitputting van de aarde wordt veroorzaakt door een Westerse manier van leven, gekoppeld aan een groot aantal consumenten. Over-bevolking in arme landen leidt weliswaar tot allerlei plaatselijke ellende, maar de mensen in die landen hebben een minimale ecologische voetafdruk. Zij buiten de wereld niet uit.
Hoever reikt het recht van rijke landen op de natuurlijke hulpbronnen van de aarde, gege-ven deze onbillijke verdeling van welvaart? Hoe lang mogen individuen in welvaartslanden beslag leggen op die natuurlijke hulpbronnen, die ze zich al eeuwenlang in zeer oneven-redige mate hebben toegeëigend?
Een samenleving die allereerst levens-verlenging nastreeft en daarna pas kwaliteit van leven mag bovenstaande vragen best plaatsen tegen de achtergrond van een duurzame wereld en een eerlijker verdeling van welvaart.

Definitieve oplossing van het probleem overbevolking?
Halverwege deze eeuw hebben we volgens de FAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 60% meer voedsel nodig dan nu om de groeiende wereld-bevolking te voeden. De aarde kan slechts drie miljard mensen duurzaam van voedsel voorzien. We hebben echter te maken met zeven miljard mensen, en dit aantal groeit snel. Opkomende landen als China, India en Brazilië stellen hogere eisen aan voedsel-kwaliteit. De vraag naar eiwitrijk voedsel, naar vlees en zuivel, neemt daar sterk toe.
Zeven miljard mensen kunnen we voeden dank zij niet-duurzame en zeer milieu-belastende ingrepen als gebruik van kunst-mest. Met genetische modificatie kunnen we de voedselopbrengst nog wat verhogen. Maar de opbrengst per hectare groeit minder snel dan de wereldbevolking. Rond 2030 zullen de prijzen voor voedsel op wereldmarkt daarom stijgen met 70 tot 90 procent, volgens een recente raming van Oxfam Novib.
Voor u of uw nakomelingen betekent dat wellicht enig geklaag over het ontbreken van bepaalde producten op de schappen van de supermarkt en gelamenteer over de dagelijkse boodschappen die steeds maar duurder worden. Voor heel veel andere wereldburgers betekent dat hongersnood.
Denkt u dat we het probleem overbevolking op die manier moeten oplossen?

Overbevolking in de landelijke pers
Bij hoge uitzondering kwam het taboewoord ‘overbevolking’ afgelopen oktober op de pagina’s van de Volkskrant terecht. De journalist Martin Sommer gaf een voorzet, waarop anderen van binnen en buiten de krant met columns en ingezonden brieven af doken. Sommer schreef over overbevolking in Afrika. De bevolkingsdruk daar is de oorzaak van chronische armoede. Maar volgens een van de reagerende columnisten, Asha ten Broeke, veegt Sommer de Afrikaanse landen teveel op één hoop en valt het allemaal wel mee met de overbevolking en de emigratiedrift. Feit is echter dat in tal van regio’s van het Afrikaanse continent een bevolkingsexplosie gaande is die gepaard gaat met een ernstig gebrek aan elementaire middelen van bestaan en talrijke etnische conflicten. Dit gevaar dreigt op termijn ook in de Arabische landen, die voor een belangrijk deel moeten teren op de eindige oliewinning. Ten Broeke, roept het spookbeeld op van gedwongen sterilisaties in oude legertrucks. Dit is inderdaad in India gebeurd. Daarbij ging het echter niet om sterilisatie-dwang, maar om selectieve abortus, een praktijk in culturen waar het krijgen van zonen een zegen is en het krijgen van dochters een vloek. Ten Broeke legt daarmee wellicht onbedoeld de vinger op de zere plek: in samenlevingen waar vrouwen als minder-waardige wezens worden beschouwd, geen zelfstandig bestaan kunnen opbouwen en onderworpen blijven aan de seksuele wil van de man, zal de bevolking explosief blijven groeien.

Uitverkoop in de Derde Wereld
De economie in rijke landen is voor een belangrijk deel gebaseerd op goedkope grondstoffen uit de Derde Wereld. De grondstoffen en ook de arbeid zijn daar zo goedkoop, omdat die landen hun natuurlijke hulpbronnen moeten verkwanselen voor voedsel. Westerse en Oosterse multinationals hebben er geen belang bij om dit te veranderen en spelen graag onder één hoedje met de lokale elites.
Een van onze begunstigers, Arie Kamphorst, tekent daarbij aan dat het noodgedwongen verkwanselen van natuurlijke hulpbronnen niet het gevolg is van voedseltekort, maar dat rijke landen de oorzaak zijn van armoede en voedselgebrek in de Derde Wereld, omdat de rijke landen alleen maar de laagste prijs willen betalen voor grondstoffen en arbeid. We geven Arie Kamphorst groot gelijk. Door vrijhandel en winstmaximalisatie houden rijke landen de armoede in de Derde Wereld in stand.
Zolang de wereldeconomie echter niet verandert, blijft de enige ontsnapping uit de armoedeval in Afrika vermindering van de bevolkingsdruk en daarmee van de afhanke-lijkheid van de voedselwereldmarkt.

De achterkant van de klimaatverandering
In een eenmalige bijzondere uitzending van De achterkant van het gelijk vergelijkt Marcel van Dam de klimaatverandering met een meteoriet die op de aarde afstormt en over twee jaar zal inslaan. Iedereen raakt in paniek en het menselijk vernuft maakt overuren om de botsing te voorkomen dan wel de uitwerkingen daarvan te verkleinen. Klimaatverandering door CO2-uitstoot is daarentegen geen ‘clear and present danger’, maar een sluipmoorde-naar die de leefbaarheid van de aarde ernstig in gevaar brengt – tenzij de mensheid erin slaagt tijdig tegenmaatregelen te treffen.
Sedert de toepassing van de stoommachine in fabrieken en schepen pompt het geïndustria-liseerde Westen CO2 de lucht in. CO2 hoopt zich op: wat we uitstoten, blijft een paar eeuwen in de atmosfeer en voor een deel misschien wel langer dan een millennium. In de tweede helft van de vorige eeuw kwamen we erachter dat dit niet zo door kon gaan. Niettemin is de uitstoot ten opzichte van 1990 met 45% gestegen Ontwikkelde landen, die slechts 20% van de wereldbevolking bevatten, zijn verantwoordelijk voor 70% van de uitstoot en hebben daardoor als het ware een ‘klimaatschuld’ tegenover de rest van de wereld opgebouwd.
Onze huidige economie is gebaseerd op de exploitatie van eindige delfstoffen als gas, olie en metalen. Zoals het er nu naar uitziet, gaat dat nog wel een tijdje door. Landen in ontwikkeling willen meer welvaart door industriële groei en gebruiken daarvoor fossiele energie. Door de ‘klimaatschuld’ van het Westen menen zij nog een tegoedbon voor CO2-uitstoot te hebben. De half miljard meest welvarende mensen op aarde zijn verantwoor-delijk voor de helft van alle CO2-uitstoot.
De journaliste en activiste Naomi Klein stelt in haar laatste boek dat geboortebeperking daarom geen oplossing kan zijn. Het gaat immers niet om ‘het voortplantingsgedrag van de armen, maar om het consumptiegedrag van de rijken.’ Gelijk heeft ze. Het consumptie-gedrag van mensen met geld is ronduit verwerpelijk tegen de achtergrond van klimaatverandering – waarvan de allerarmsten de meeste hinder ondervinden - , de uitputting van de aarde en de door de rijken geheel en al verbruikte absorptiecapaciteit voor broeikas-gassen.
Geboortebeperking in arme landen is nodig om daar ter plekke de honger en armoede te bestrijden. Een drastische bevolkingspolitiek in rijke landen is echter dringend noodzakelijk om het aantal superconsumenten - en daarmee hun CO2-uitstoot te reduceren.

Hoe nu verder?
Twee dingen staan ons te doen: ten eerste het  verkleinen van onze ecologische voetafdruk door consumptiebeperking. Nederlanders eisen voor hun levensstijl een gebied op dat vijf keer zo groot is als Nederland.
De Europese Unie heeft voor haar con-sumptiegedrag een twee keer groter aard-oppervlak nodig.
We leven daardoor binnen ons continent op een veel  te grote voet. Dit gaat ten koste van andere mensen en dieren.
Ten tweede moeten er in Nederland veel minder mensen komen. Hooguit drie miljoen mensen kunnen hier duurzaam leven, misschien één of twee miljoen meer, als we ons consumptiegedrag drastisch veranderen. De bevolkingsomvang moet daarom een flink stuk omlaag, door minder geboortes en een rem op immigratie. Daarbij gaat het niet om vreemdelingenhaat of harteloosheid, maar alleen om een zeer sterk overbevolkt land dat zijn overbevolking wil terugbrengen.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief januari 2015 - Stichting de Club van Tien Miljoen