Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

woensdag, 10 januari 2018 12:57

Nieuwsbrief januari 2018

ISSN: 1566-8606

Jaargang 24, nummer 1, 2018

Waardoor groeit de wereldbevolking?

Een voor de hand liggend antwoord luidt: doordat vrouwen gemiddeld meer dan twee kinderen krijgen. Maar dat antwoord klopt niet. Vrouwtjesdieren krijgen in de regel veel meer dan twee jongen, en toch neemt de populatie heel vaak niet toe.
Een betere vraag luidt: wat stelt een populatie in staat om te groeien? Een weer voor de hand liggend antwoord is: het ontbreken van natuurlijke vijanden en de afwezigheid van ziektes die een populatie kunnen decimeren. Dit brengt ons weer terug bij de mensen.

Mensen worden niet bejaagd, maar sterven wel door oorlogen en ziektes. Zorgen die dan voor een stabiele populatie? De grote wereldoorlogen in de vorige eeuw hebben hooguit een klein dipje in de bevolkingsgroei veroorzaakt dat de stijgende trend niet heeft beïnvloed. Houden ziektes dan een bevolking op peil? Medische zorg en een verbeterde hygiëne hebben de kindersterfte wereldwijd teruggedrongen. Steeds meer kinderen haal-den de vruchtbare leeftijd en konden zich op hun beurt weer voortplanten. Groeit daardoor de wereldbevolking? Nee. Het is immers opmerkelijk dat in landen waar gezondheids-zorg en hygiëne het meest te wensen overlaten het bevolkingsaantal vaak het sterkst stijgt. Verder nam de wereldbevolking al toe vóórdat de medische wetenschap effectief in actie kwam. Gezondheidszorg en hygiëne zijn niet de motor voor bevolkingsgroei.

Zonder voedsel geen bevolkingsgroei

De reden waarom een bevolking groeit, is de beschikbaarheid van voldoende voedsel. Als dat er niet is, sterven jongen van de honger. Ook menselijke baby’s. De bevolkingstoename stagneert of loopt terug, totdat een evenwicht tussen voedingsmiddelen en bevolkingsaantal is bereikt. Zolang de agrarische technologie voor een groeiende voedselproductie kan zorgen, zal de mensheid in aantal kunnen toenemen. Waar onvoldoende voedsel wordt geproduceerd, al dan niet door watertekort, trekken mensen weg om niet te verhongeren. Ze gaan naar de steden, waar het aan-gevoerde voedsel duur is en de mogelijk-heden om een fatsoenlijk inkomen te ver-werven vaak ontbreken. Er ontstaan conflicten met groeperingen die zich van alles toe-eigenen en niets willen afstaan. In Syrië, Jemen en Zuid-Soedan, en straks ook in andere landen als Egypte en Nigeria. Zo lang lokale overheden en voedselhulp uit rijke landen kunnen zorgen voor genoeg eten voor iedereen, is er geen natuurlijke rem op voort-planting. Pas als er niet genoeg te eten is, treedt ondervoeding in en reguleert die rampzalige omstandigheid de bevolkings-omvang.
De vooruitzichten zijn niet gunstig. Wereldwijd kunnen de oogsten met 10% tot 15% afnemen als gevolg van klimaatverandering. In sommige gebieden zal de agrarische opbrengst stijgen, maar in andere gebieden zal deze dalen. Geschikte landbouwgrond is al volop in gebruik, dus uitbreiding van het areaal moet plaatsvinden in streken die minder vruchtbaar zijn. In ongeveer een derde van de landbouw-gebieden op aarde is de bodem matig tot ernstig gedegradeerd. Tussen de 1,3 en 1,5 miljard mensen leven in droge gebieden, en juist daar zal de bevolking tussen 2010 en 2050 toenemen met ruim 40%.

In hoeverre is de wereld van iedereen?

In 1968 publiceerde de bioloog Garrett Hardin een opmerkelijk artikel, ‘De tragiek van de meent’. Een ‘meent’ is een gemeenschap-pelijke weide waar plaatselijke boeren hun koeien kunnen laten grazen. Stel nu, dat er zoveel boeren of koeien zijn dat overbegrazing dreigt. Boer Jansen denkt: ‘Die ene pink van mij kan er best nog wel bij, en ach, als het land afgegraasd is, is dat niet alleen mijn probleem.’ Maar boer Pietersen, boer Hendriks en alle andere boeren denken net zo, en na een maand verkommeren alle koeien door gebrek aan voedsel.
Het is logisch dat de boeren na zo’n ramp afspraken gaan maken over het gebruik van de meent. Voor de grond die voorheen zonder meer ‘van iedereen’ was, gelden vanaf dat moment beperkingen.
Wie in de jaren vijftig een auto bezat, kon deze overal vrij parkeren. De straat was ‘van iedereen’. Nu moet je echter voor een plek betalen, zelfs een substantieel bedrag als je geen parkeerkaart trekt.
Je kunt het idee van de meent verder doortrekken. Is de lucht nog ‘van iedereen’? Mag iedereen ongebreideld uitlaatgassen uitstoten, barbecueën of de open haard opstoken? Oudere dieselauto’s mogen een aantal binnensteden niet meer in en de strijd tegen de tweetaktbrommer is geopend.

Onbeperkt recht op iets is altijd afhankelijk van de omstandigheden. Traditioneel is het op de wereld zetten van kinderen niet aan beper-kingen onderhevig. Maar als overbevolking dreigt, is het perfect acceptabel om gezamen-lijk afspraken te maken over het procreatie-recht. Als voor de wereld overbegrazing dreigt, kunnen we deze afspraken beter bijtijds maken.

Nogmaals het wereldvoedselprobleem
Het agrarisch kenniscentrum Gro Intelligence in New York verwacht over tien jaar een netto wereldvoedseltekort van jaarlijks 214 biljoen (een getal met twaalf nullen) calorieën. Voedselbehoefte kun je het best in calorieën uitdrukken, omdat deze de voedingswaarde beter aangeven dan gewichtseenheden (bijvoorbeeld tonnen rijst, graan of mais). 214 biljoen calorieën, dat zijn 374 miljard Big Macs! Noord- en Zuid-Amerika en Europa hebben dan een voedselproductieoverschot van 300 biljoen calorieën; Indië, China en Afrika moeten daarentegen 514 biljoen calorieën invoeren. Productiegroei in voedselexpor-terende landen is vrijwel alleen mogelijk in Zuid-Amerika, maar dat leidt tot verdere ontbossing. Verhoging van de voedsel-productie moet vooral in Afrika plaatsvinden. De graanproductie ligt daar nog steeds op het niveau van Noord-Amerika in 1940. Boeren in Afrika zouden hun landbouw commercieel moeten gaan bedrijven, dus produceren voor de verkoop en niet voor eigen gebruik. De vraag is echter of dat bijtijds lukt en of dat voldoende is voor een explosief groeiende bevolking.

Waarom een dalend vruchtbaarheidscijfer ons zand in de ogen strooit

Wereldwijd lag het gemiddelde vruchtbaar-heidscijfer in 2015 op 2,45 kind per vrouw en het daalt gestaag. Dus hoeven we alleen nog maar een aantal jaren te wachten, dan zitten we op een gemiddelde van twee kinderen per vrouw. Pappa en mamma vervangen zich door twee nieuwe mensen en de wereldbevolking neemt niet meer toe. Maar dat gemiddelde vruchtbaarheidscijfer is uiterst verraderlijk, wat uit het volgende geval blijkt. In 1950 telde Italië 47 miljoen inwoners, meer dan Nigeria, waar in dat jaar 33 miljoen mensen woonden. Het vruchtbaarheidscijfer van de Italiaanse vrou-wen lag dat jaar op gemiddeld 2,3 kind per vrouw, dat van de Nigeriaanse moeders op 6,9 kind per vrouw. Gemiddeld over die landen komen we uit op een vruchtbaarheidscijfer van 4,2 kind per vrouw. Maar in 2050 zullen er naar verwachting 400 miljoen Nigerianen zijn, tegenover een Italiaanse bevolking van slechts 55 miljoen.
Stel dat de wereld uit deze twee landen zou bestaan, dan zou ondanks een gelijkblijvend gemiddeld vruchtbaarheidscijfer de bevolking van het ene land vele malen sterker zijn gegroeid dan die van het andere. Natuurlijk bestaat de wereld niet alleen uit Italië en Nigeria, maar zijn er heel veel meer landen met lage en hoge vruchtbaarheidscijfers.

Het punt is dat landen met een hoog vruchtbaarheidscijfer de wereldbevolking flink kunnen laten toenemen, ondanks lage vruchtbaarheidscijfers in veel andere landen en ondanks het feit dat het gemiddelde vruchtbaarheidscijfer in de hele wereld daalt.

Afrika ontwikkelt zich in razend tempo
‘Afrika ontwikkelt zich in razend tempo. Steden rijzen de pan uit, door hun mobieltjes zien nomaden zich ineens als onderdeel van de samenleving, een nieuwe generatie Afrikaanse ondernemers komt eraan,’ aldus een publicatie van het Afrika Studiecentrum van Universiteit Leiden. Scheidend directeur Ton Dietz is minder positief. In heel Afrika smeult onvrede. Er hoeft maar iets te gebeuren of de vlam slaat in de pan. Voedseltekort, dalende olieprijzen, opspelende religieuze sentimenten of een politieke crisis kunnen het lontje aansteken en nog eens miljoenen migranten op de vlucht doen slaan, waarschuwt hij. Nu Dietz zich ‘niet langer verschuilt achter gematigde weten-schappelijke uitspraken’, durft hij wel te zeggen dat hij zich grote zorgen maakt over drie specifieke landen: Egypte, Nigeria en Zuid-Afrika. ‘Dit zijn tikkende tijdbommen. Levensgevaarlijk.’ Rusland en de Oekraïne zijn momenteel de grootste graanleverancier van Egypte. Als die landen stoppen met het subsidiëren van de leveranties komt er opstand. Daar komt bij dat de bevolking verdubbelt tot 150 miljoen aan het eind van deze eeuw, terwijl de hoeveelheid vruchtbare landbouwgrond afneemt en irrigatiewater een steeds groter probleem wordt. Afrika ontwikkelt zich in razend tempo? Wat zich vooral in razend tempo ontwikkelt, is het geboortecijfer, waardoor een demografische ramp op wereldschaal dreigt.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief januari 2018 - Stichting de Club van Tien Miljoen