Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

maandag, 01 mei 2000 16:44

Nieuwsbrief mei 2000

Jaargang 6, nummer 2, mei 2000

HET CDA WIL TERUG NAAR 3 MILJOEN INWONERS IN NEDERLAND
De PvdA streeft naar ongeveer 5 miljoen, de VVD vindt 10 miljoen redelijk, D66 zakt iets naar 12 miljoen en GroenLinks blijft steken op 15 miljoen inwoners.

Dit zouden cijfers uit de toekomstige verkiezingsprogramma’s kunnen zijn. Natuurlijk is het een zeer langzaam proces van bewustwording. Maar het gaat ook om de macht. Een partij die bijvoorbeeld brood ziet in de afschaffing van het koningshuis en zou kiezen voor een republiek, hoeft dat niet te doen vanuit een principe. In de politiek speelt namelijk de angst voor de concurrent en met name voor het verlies van kamerzetels soms een grotere rol. Maar al te vaak is een fundamentele bijstelling van het verkiezingsprogramma van een partij een gevolg van opportunisme. Het blijft natuurlijk altijd politiek. Zo zou het CDA misschien nog wel bereid zijn het bestaan van God ter discussie te stellen, indien dit electoraal voordelig zou zijn. Op het moment dat het woord socialisme vanuit de geschiedenis een te negatieve klank krijgt, verdwijnt dat woord uit de boeken bij de PvdA. GroenLinks kiest voor een groen hart in Nederland, maar stelt tegelijkertijd dat er wel meer infrastructuur moet komen, dat er meer huizen gebouwd moet worden en dat tevens het aantal asielzoekers, dat moet worden toegelaten, onbeperkt zou moeten zijn.

Maar zodra er één partij over de dam is volgen er meer. Stel dat één partij het lef zou hebben het bevolkingsaantal van Nederland ter discussie te stellen, dan barst de discussie los. Alle opgekropte emoties van de kiezers zullen hun uitwerking niet missen. Opgejaagd door de resultaten van allerlei enquêtes zullen de poltieke partijen opschuiven zoals ze nu al jaren gezamenlijk opschuiven naar het midden. De strijd begint dan misschien wel met een extreem standpunt van bijvoorbeeld het CDA dat terug wil naar 3 miljoen inwoners. Dan moeten GroenLinks, de PvdA, de VVD en D66 wel meegaan in de race om minder mensen. Weinig verheffend is dat een en ander waarschijnlijk niet het gevolg zal zijn van een lange-termijn visie op de problematiek van de overbevolking. Die ontbreekt eenvoudig.

Het ontbreken van een referendum, waarmee politici kunnen worden ingehaald, wordt enigszins gecompenseerd doordat uitslagen van enquêtes over bepaalde onderwerpen politici aardig kunnen dwingen tot een iets andere opstelling. Maar zelfs als uit een verkiezingsuitslag zou blijken dat b.v. 60% van de Nederlanders tegen uitbreiding van het aantal asielzoekers is, dan worden de kiezers door diezelfde politici eenvoudigweg onder druk gezet of doodgezwegen, zolang er maar één front naar de kiezers kan worden gemaakt. In feite gebeurt dat nu al met het onderwerp overbevolking, de multiculturele samenleving en immigratie. De eerste stap op weg naar een totalitair gedrag, het oneigenlijk gebruik van politieke macht, is daarmee gezet.

Al die tijd blijven de politieke partijen, op het kussen zittend, onze gevoelens negeren. Zelfs het aantreden van een nieuwe politieke partij hoeft nog geen gevolgen te hebben, wanneer men gezamenlijk de besluitvorming kan blijven bepalen. Een nieuwe partij wordt waarschijnlijk eerst als een ongewenst en overbodig element genegeerd of zelfs verboden. Alleen indien door een nieuwkomer de bestaande machtsstructuren van de meerderheid wezenlijk zouden worden bedreigd, dan pas wordt besloten tot een andere politiek. Immers dan gaat het om de macht zelf. Dan is er alles aan gelegen de macht te behouden en, zij het met tegenzin, alle zeilen bij te zetten om de kiezers te laten inzien hoezeer ook de zittende politieke partijen altijd al begrepen hadden wat de kiezers altijd al hebben gewild.

Opschuiven naar het midden, naar links of naar rechts is een zich herhalend proces dat slechts het eigenbelang van de betrokken politieke partijen dient. De politiek als klankbord van zichzelf en niet van de samenleving vraagt om een inperking van de macht van die politieke partijen en om herziening van het kiesstelsel.

HEEFT U AL NAGEDACHT OVER EEN DONATIE, EEN SCHENKING OF EEN LEGAAT AAN ONZE STICHTING?

STELLINGNAME
"Bevolkingsgroei vormt de grootste bedreiging voor een land. Hoe actueel ook: het is nu nog slechts een teer theoretisch concept. Het is naïef te zeggen, – zoals velen doen – dat de problemen van de staten geen gevolg zijn van mensen, maar van een armzalige ideologie of slecht beheer van landbouwgrond. Als Bangladesh 10 miljoen inwoners had in plaats van 115 miljoen, zou de arme bevolking kunnen leven op bloeiende boerenbedrijven in een stabiele en vruchtbare, hoger gelegen omgeving, ver van de gevaarlijke lage gebieden met gevaar voor overstromingen. Evenzeer is het naïef om – zoals veel commentatoren merkwaardigerwijs nog altijd doen - te wijzen op Nederland en Japan als voorbeelden van dicht bevolkte maar tevens bloeiende samenlevingen. Beide landen zijn sterk geïndustrialiseerd, maar zijn afhankelijk van massale import van natuurlijke hulpbronnen uit de rest van de wereld. Als overal ter wereld het zelfde aantal mensen per vierkante kilometer zou wonen, zouden zij eerder een levensstandaard hebben gelijk aan die in Bangladesh dan aan Nederland en Japan en hun onvervangbare natuurlijke hulpbronnen zouden toegevoegd kunnen worden aan de zeven wereldwonderen als verspreide sporen van een beschaving uit de oudheid."

"Elk land heeft een economisch en een buitenlands beleid. De tijd is gekomen om vrijer te spreken van een bevolkingspolitiek. Ik bedoel hiermee juist niet het stoppen van de groei als de bevolking de uiterste grens heeft bereikt zoals in China en India, maar een rationele oplossing van het probleem, wat - naar het oordeel van de ontwikkelde burgerij – inhoudt: de optimale bevolkingsomvang afgezet tegen de achtergrond van de totale wereldbevolking. Het antwoord hierop zal komen vanuit een waardevaststelling van het zelfbeeld van de maatschappij, de natuurlijke hulpbronnen daarvan, zijn aardrijkskundige gesteldheid en de gespecialiseerde rol die deze op de lange duur het best kan spelen in de internationale gemeenschap. Dit kan gerealiseerd worden door het propageren of het verminderen van de geboortencontrole en immigratieregulering teneinde te komen tot een gewenste bevolkingsdichtheid en leeftijdsverdeling van de eigen bevolking. Het doel van een optimale bevolking zal voor het eerst sturing vereisen van de volledige reeks processen die economie en omgeving aan elkaar koppelen evenals het nationale en wereldlijke belang en het welzijn van de huidige generatie aan die van toekomstige generaties. Dit onderwerp behoort niet alleen ter sprake te worden gebracht in het gezelschap van denktanks maar in een openbaar debat. Als de mensheid dan kiest voor de rest van een leven in armoede, wordt die keus tenminste met open ogen gemaakt."

(Edward O. Wilson in zijn boek: The Diversity of Life, 1992)

FINANCIEEL VERSLAG VAN DE PENNINGMEESTER
Op 21 maart heeft de kascommissie de boekhouding gecontroleerd en accoord bevonden, zodat het bestuur de penningmeester dechargeerde voor het boekjaar 1999.

Het boekjaar 1999 kon als gevolg van enkele grotere donaties afgesloten worden met een positief saldo van bijna f 60.000,-. Evenals voorgaande jaren werden de belangrijkste kosten veroorzaakt door uitgaven aan drukwerk, de verzending hiervan en het plaatsen van advertenties. Het budget hoefde niet belast te worden door overheadkosten voor reizen of betaalde secretariaatskrachten. Overeenkomstig het beleidsplan zullen de activiteiten voor de komende jaren in het teken staan van het verkrijgen van een grotere naamsbekendheid, hetgeen betekent dat het budget voor adverteren en internet geleidelijk verhoogd gaat worden. Met name de belangstelling voor onze stichting vanuit onze zuiderburen heeft ons in 1999 doen besluiten een bankrekening in België te openen. Bovengenoemde positieve ontwikkelingen zullen ons in de gelegenheid stellen landelijk gezien steeds meer aandacht te vragen.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief mei 2000 - Stichting de Club van Tien Miljoen