Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

donderdag, 03 oktober 2013 21:54

Nieuwsbrief mei 2013

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 19, nummer 2, 2013

De Club Van Eén Miljard
Ooit sterft ons zonnestelsel de warmtedood. Dan is de mensheid op aarde al lang en breed uitgestorven. Voor een evacuatie naar planeet Kepler-69C moeten we eerst de natuurwetten veranderen. De vraag is hoe lang we de mensen hier nog een bestaan willen gunnen. Daarover gaat het nieuwe boek Wildgroei - Overbevolking en de ontwrichting van milieu en samenleving van emeritus hoogleraar Rob Hengeveld (Zwerk Uitgevers, ISBN 978 9077478509, 427 pp.)
Hengeveld kiest voor zijn boek een ecologische invalshoek. Leven vergt energie, zonder energie is er geen leven. Die energie komt uit voedsel. Ieder organisme is een mechanisme dat voor zijn energieproductie grondstoffen omzet in afval. Zo vertegen-woordigt ook Ieder menselijk individu een dagelijkse energiestroom van een bepaalde omvang, en dat geldt ook voor de infrastructurele organisatie die nodig is om deze energiestroom in stand te houden. Hengeveld wijst op de onthutsende realiteit dat in onze westerse samenleving slechts twee à drie procent van de mensen direct betrokken is bij de voedselproductie; de rest is overhead, een maatschappelijk waterhoofd dat als het ware teert en parasiteert op de primaire levensfunctie: voedselvoorziening. Deze ‘superstructuur’ gedraagt zich ook als een organisme dat hulpbronnen verandert in afval. Hij kan alleen maar blijven bestaan zolang de benodigde energie en mineralen in voldoende mate beschikbaar zijn en zal instorten zodra deze voorzieningen op raken. Ons bestaan is vrijwel volledig afhankelijk van fossiele brandstoffen. Die bron raakt echter uitgeput en de uitstoot van afvalstoffen brengt een temperatuurstijging op aarde teweeg die wellicht niet meer te stoppen is.
Om de uitputting en opwarming van de aarde te vertragen, kunnen we twee wegen bewandelen: creëren van alternatieve energiebronnen of het radicaal reduceren van onze energiebehoefte. Een eerste tijdwinst om als soort te overleven kan worden geboekt door het excessieve gebruik van eindige hulpbronnen terug te dringen. Dat kan ook weer op twee manieren: ten eerste door het verminderen van het aantal energievragers, dus mensen, en ten tweede door reductie van het energiegebruik. Stabilisering van de wereldbevolking bij een gelijkblijvend grond-stoffengebruik kan alleen maar leiden tot voortschrijdende uitputting van hulpbronnen en toenemende vervuiling. We moeten de wereldbevolking verminderen tot een aantal dat hier op de lange termijn duurzaam kan leven.
Een mogelijk criterium voor het maximale aantal mensen op aarde is het aantal dat een duurzaam bestaan kan leiden als een of meer van de essentiële hulpbronnen op zijn. In een scenario zonder olie en gas om ons van energie te voorzien zou de bevolking even groot moeten zijn als ze was voordat we die hulpbronnen gingen gebruiken, dat wil zeggen het bevolkingsaantal van omstreeks 1900, ongeveer een miljard mensen.
De enige manier om onze overleving en die van onze nakomelingen te rekken, is het onmiddellijk en drastisch reduceren van hun aantal. Maar misschien wilt u niet leven in een wereld waarin het recht op overleven van de soort prevaleert boven het recht op kinderen. Bedenk dan wel dat in zo’n wereld misschien noch u, noch uw kinderen kunnen overleven. De keuze is tussen fertiliteit en mortaliteit. (Jan van Weeren)

Willen we effectief besparen op energie en hebben we daar echt iets voor over?
Door de media wordt voortdurend de indruk gewekt, dat het energieprobleem op termijn zal worden opgelost. Verhalen over waterstof-economie, windmolenparken, kernfusie, zonne-energie, golfslagenergie, getijden-centrales, geothermische energie en elek-trische auto’s gaan er bij de mensen in als koek. ‘Ze vinden er vast wel wat op. Je legt de Sahara toch gewoon vol met zonnepanelen? Het zal mijn tijd wel duren met de fossiele energie. Uiteindelijk wordt toch alle energie duurzaam opgewekt’ luiden de gebruikelijke reacties.
En inderdaad: de hoeveelheid zonne-energie die jaarlijks op de aarde wordt ingestraald, is 8000 keer meer dan het jaarlijkse wereldenergieverbruik. Maar de hoeveelheid zonne-energie die in 2009 werd ‘geoogst’ dekte slechts 0,1 procent van de wereld-productie van elektriciteit. Aan de andere kant raken fossiele brandstoffen in een angst-aanjagend tempo op. Het wereldverbruik van aardolie is meer dan 100 miljard liter per week, terwijl de wereldbevolking in dezelfde week met 1 miljoen mensen toeneemt. Men hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen dat het nog deze eeuw spaak zal lopen. Duurzame energie komt veel te laat om in de mondiale behoefte te voorzien – nog afgezien van de vraag of er genoeg grondstoffen en energie voorhanden zijn om de nodige installaties te bouwen. Overheden proberen tijd te winnen door iedereen te vragen zijn steentje bij te dragen bij de beperking van energieverbruik. De natuurkundige David Mackay legt echter in Sustainable Energy – without the hot air uit dat er heel, heel veel moet gebeuren. Mackay: ‘Als iedereen alleen maar een beetje doet, dan zullen we heel weinig bereiken.’
Er zijn mensen die in de winkel geen papieren tasje willen ‘vanwege het milieu’. Diezelfde mensen krijgen wel elke week een paar kilo papier in de brievenbus aan folders, reclame en kranten. Op de top tien van besparingsmaatregelen staat het uitschakelen van je telefoonoplader als je je mobieltje niet gebruikt. Dit bespaart per dag 0,01 kWh, wat overeenkomt met de energie die een rijdende auto per seconde verbruikt. Zo willen besparen lijkt op ‘het leeghozen van de Titanic met een theelepeltje,’ aldus Mackay. Wat dus veel meer zoden aan de dijk zet, is het afschaffen van de auto. Dat levert meteen een energiebesparing van zo’n 30% per huishouden op. Maar krijg mensen maar eens zover dat ze vrijwillig hun auto opgeven.
Geboortebeperking is een veel effectievere oplossing voor het energieprobleem dan (mondjesmaat) besparen. Het energieverbruik daalt met het aantal verbruikers, en daarvan zijn er in de wereld en zeker in Nederland veel te veel. Ik hoorde lang geleden iemand voor de radio zeggen: ‘Nederland is nog lang niet vol’. Mijn gedachte was toen onmiddellijk: ‘Moet dat dan? (Jan van Staveren)

Een wereld zonder honger?
De vraag rijst hoelang onze planeet het groeiend aantal mensen kan blijven voeden, zeker als in 2050 de wereldbevolking is gestegen tot 9 miljard en het aantal vleeseters en zuivelconsumenten sterk is toegenomen. Paul Ehrlich, bekend van zijn geruchtmakende boek The Population Bomb uit 1968, laat weer van zich horen. Hij denkt dat het steeds moeilijker zal worden grootschalige hongersnoden te vermijden. Deze vormen één van de grootste bedreigingen van de wereld. Naar Ehrlichs mening wordt het voedsel-probleem onderschat. Een tekort aan micronutriënten zou nog eens twee miljard mensen extra kunnen treffen. Tekorten aan mineralen in het dagelijks voedsel van onze welvarende westerse wereld zijn al geconstateerd.
Een stuk optimistischer is Rudy Rabbinge, emeritus universiteitshoogleraar van Wageningen. ‘Moeder Aarde heeft volop potentie om meer dan voldoende voedsel te produceren, ook als alle negen miljard bewoners dagelijks een stukje vlees eten,’ stelt hij in een interview in de Volkskrant. Hij verbindt zijn optimisme wel aan een aantal voorwaarden. ‘Biologische landbouw kunnen we wel vergeten. Dan kun je maar de helft van de wereldbevolking voeden en moet je van veel natuur weer landbouwgrond maken. Laten we dus alsjeblieft kunstmest en bestrijdingsmiddelen niet in de ban doen en ze zorgvuldig gebruiken.’
Maar bestrijdingsmiddelen zijn producten van de petrochemische industrie. We weten dat olievoorraden op raken. Nog nijpender is het dreigend tekort aan kunstmest. Fosfaat is daarvan de grondstof, dus ontstaan spanningen over de vraag wie over de slinkende voorraad kan beschikken. Gelet op de schaarste moet Europa haar afhankelijkheid van grondstoffen van elders verminderen. Een oplossing voor het fosfaatprobleem kan herwinning uit mest zijn. Ons gigantische mestoverschot uit de veehouderij lijkt ineens goud waard.
Echter, herwinning van fosfaat uit mest kost veel nieuwe energie en het fosfaat komt grotendeels uit geïmporteerde soja. Deze soja gaat weer ten koste van landbouwgrond van andere landen en maakt ons opnieuw afhankelijk. In feite zijn we zo weer terug bij af.

Meisjes in Kenia
In Kenia worden veel jonge meisjes tegen hun zin uitgehuwelijkt. Ze komen in het bezit van een veel oudere man die hun bewegings-vrijheid beperkt en hen niet zelden mishandelt. De meisjes raken snel zwanger en krijgen kind na kind. Gedwongen huwelijken en de acceptatie van geweld en misbruik zijn in veel Afrikaanse gemeenschappen de belangrijkste obstakels voor de ontwikkeling van meisjes. Kenia telt een van de hoogste aantallen kindmoeders ter wereld. Drie op de tien meisjes jonger dan achttien hebben een baby en zien hun schooltijd vroegtijdig afgekapt, volgens een studie onder leiding van de voormalige Britse premier Gordon Brown.
[Nieuwsbrief Plus onder www.overbevolking.nl]

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief mei 2013 - Stichting de Club van Tien Miljoen