Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

woensdag, 01 oktober 2003 16:25

Nieuwsbrief oktober 2003

Jaargang 9,  nummer 3,  oktober 2003

MIJN LAND VAN VEEL EN VOL
Het is een confronterend boek waarvan de eerste oplage via uitgeverij Damon in Budel en via de boekhandel is uitverkocht. De tweede oplage ligt al in de winkel. Als u mensen in uw omgeving wilt wijzen op het bestaan van dit boek, dan zou de oplage omhoog kunnen. Inmiddels is er van de hand van prof. dr. Jan Pen een uitgebreid artikel verschenen in de Volkskrant van 12 augustus 2003 over de noodzaak van een dalend aantal inwoners. Pen beveelt in dit artikel het boek ‘Mijn land van veel en vol’ aan. Hij stelt dat de titel van het boek goed aansluit bij zijn bezorgdheid. Pen prijst de auteur van dit boek die ‘de schijnbaar minuscule omvang van de Nederlandse bevolking in zijn internationale context plaatst door het gebruik van het begrip ecologische voetafdruk’. Dit is een opsteker uit onverdachte hoek. Laten we hopen dat er meer van zulke reacties komen.

DE MAN VAN TIEN MILJOEN
Ook het pagina grote artikel in de Volkskrant van woensdag 17 september 2003, dat inclusief een grote foto van Paul Gerbrands, een hele pagina besloeg, was een belangrijk feit voor onze stichting. De schrijver van dit artikel, Martin Sommer, zette het boek goed neer op een wijze die een objectief journalist waardig is. Echter de volgende dag volgde er onder aanvoering van Jan Mulder in de Volkskrant een litanie van ergernissen over onze stichting die onterecht te veel aandacht zou hebben gekregen. Onder de ingezonden brieven was er ook een van iemand die vond dat hij kennelijk niet langer blind kon vertrouwen op wat de Volkskrant hem voorhield, maar nu gedwongen werd zelf na te gaan denken. Gelukkig waren er ook reacties die vonden dat er voor de stichting nog veel werk te doen was. We gaan dus vrolijk verder.

VROEGE VOGELS
Overigens is het een droevige zaak dat onze stichting plotseling werd geweerd van de milieubeurs die de Vara onder de naam ‘Vroege Vogels’ had georganiseerd voor zondag 29 september 2003. Wij hadden als deelnemende stichting zelfs een contract met de Vara afgesloten. Dat opzeggen gebeurde eenzijdig en onmiddellijk na het verschijnen van het interview met Paul Gerbrands in de Volkskrant.

De beurs was georganiseerd in het kader van de milieuproblematiek. Honderden organisaties die zich bezighouden met het milieu waren hier aanwezig. En omdat het ons toeschijnt dat juist de overbevolking en het grote aantal mensen in Nederland en in de wereld de hoofdschuldigen zijn van het drama dat milieu heet, zouden wij daar ook moeten zijn. Maar de Vara weigerde ons en gaf de schuld aan een aantal natuurorganisaties dat de beurs zou boycotten als onze stichting zou worden toegelaten. Wat jammer dat de Vara op deze manier een vorm van censuur toepaste op al die bezoekers aan de beurs door onze argumenten voor een beter milieu buiten de deur te houden. Op deze wijze wordt onze stichting losgeweekt uit het linkse deel van Nederland en tegen zijn zin geduwd in het rechtse kamp. Wat jammer!

BITTERE PIL
De regeringsmaatregel om de pil uit het ziekenfondspakket te halen is nu precies de maatregel bij uitstek die contraproductief werkt waar het gaat om de aanpak van de overbevolking. En dan te bedenken dat er in Nederland nu al zo’n slordige 30.000 abortussen worden uitgevoerd. Die zijn kennelijk het gevolg van een klein ongelukje of van enige onachtzaamheid. Maar 30.000 abortussen kosten ook heel veel geld. Ook het aantal tienerhuwelijken en tienerouders zal zeker niet dalen door deze maatregel. Tel uit je winst.

LEGATEN EN ERFENISSEN
Veel mensen dragen de stichting CVTM een goed hart toe. Opvallend is een stijging van het aantal mensen dat een legaat aan de stichting toezegt na hun overlijden of zelfs overweegt de stichting een fors deel van de erfenis na te laten. Daarnaast informeren ook steeds meer mensen of de mogelijkheid bestaat van voor de belasting aftrekbare giften. Die mogelijkheid bestaat inderdaad en daar wordt ook gebruik van gemaakt.
Wij geven u desgevraagd graag meer inlichtingen.

DE STICHTING ZOEKT ICT ONDERSTEUNING VOOR INTERNET, GRATIS VERGADERRUIMTE IN EINDHOVEN, UTRECHT EN DEN BOSCH EN VRAAGT WIE ER FOLDERS OVER HET BOEK WIL VERSPREIDEN ONDER KENNISSEN.

OVERLEVEN ALS MENSELIJKE SOORT
Overleven is een creatieve kunst. Allerlei organismen, zowel planten als dieren, bezitten die kunst. Zij hebben daar hun eigenheden en eigenaardigheden voor ontwikkeld waarmee ze hun problemen kunnen oplossen. Wie onder wisselende omstandigheden en op de meest uiteenlopende terreinen het best zijn problemen oplost, wint de strijd om het bestaan en overleeft. Wie een foute oplossing kiest, gaat met zijn foute oplossing ten onder. Pas achteraf blijkt of de gekozen oplossing goed of fout was. Charles Darwin heeft dit probleemoplossend vermogen bestudeerd.

Het vinden van oplossingen voor het overlevingsprobleem in de natuur verloopt meestal volgens vaste patronen en onveranderlijke wetmatigheden. Ze zijn vastgelegd in de anatomische bouw, in de instincten en in de sociale organisaties. Zo heeft de ijsbeer een dikke, witte, vacht met schutkleur ontwikkeld om in de ijskoude robben te vangen, werkt de wolf voor de jacht samen in zijn roedel en kan de cactus in de steppe overleven, omdat hij nauwelijks water verdampt en zijn stekels verhinderen dat hij wordt opgevreten. Zwaluwen trekken, spinnen weven hun web. Het zijn rotsvaste overlevingsstrategieën geworden, die als vaste patronen een onafhankelijk en autonoom leven leiden.

De dieren en de planten, de organismen, zijn wel de gevangenen geworden van hun eigen patronen die ze zelf in de loop van de evolutie ontworpen hebben. De structuur is dwingend hun leven gaan bepalen. De slak zit vast aan zijn huisje en de pauw aan zijn staart. En omdat het patroon immobiel en star is geworden, gaat het organisme soms ten onder als de omstandigheden al te fors veranderen. Bijsturing is slechts op zeer beperkte schaal mogelijk. De ‘goede oplossing’ van ooit is dan een ‘dodelijke fixatie’ geworden.

Op analoge wijze heeft de menselijke samenleving om te overleven ook oplossingen voor allerlei problemen gevonden. Deze zijn vastgelegd in de structuren, de instituties, de organisaties en de wetmatigheden die samen de sociale realiteit vormen. Maar ook hier zien we, dat fixatie en immobiliteit optreden. Structuren en instituties gaan een autonoom bestaan leiden. Zij kunnen verworden tot schier onbetwijfelbare axioma’s, onbespreekbare taboes, irrationele mythen en ‘heilige koeien’. De mens is dan ook de gevangene geworden van de structuur die hij ooit zelf in het leven heeft geroepen. Wat eens een ‘goede oplossing’ was, leidt nu - omdat de omstandigheden vaak drastisch veranderd zijn - tot een dodelijke verstikking.

Zo was economische groei ooit de oplossing voor armoede. Kinderbijslag was bedoeld om kinderen uit gezinnen met de laagste inkomens een scholingskans te geven. De auto om de mobiliteit van mensen te vergroten. Grote gezinnen als hefboom voor de emancipatie van katholieken. Het aantrekken van gastarbeiders om de welvaart op peil te houden door lege arbeidsplaatsen op te vullen. Het promoten van de multiculturele samenleving om vreemdelingen zichzelf te kunnen laten zijn.

Al deze goede oplossingen blijven niet persé goede oplossingen. Nu de omstandigheden fundamenteel veranderd zijn, blijken zulke ooit goede of redelijke oplossingen voor het overlevingsprobleem van de mens ook starre taboes die verstikkend werken. De mens is nu soms als een spin die in een windtunnel toch zijn web wil kunnen blijven bouwen: hij haalt het niet. Het konijn dat in beton zijn gang wil graven, krabt zijn poten stuk. Een klein land dat pretendeert van 10 naar 20 miljoen inwoners te moeten groeien, omdat het ooit van 5 naar 10 miljoen inwoners kon verdubbelen, gaat zijn ondergang tegemoet. Je kunt niet ongestraft beton blijven storten en asfalt blijven leggen. Gelukkig zijn er mensen die dat inzien.

Sterker nog: wat in een bepaalde tijd en onder bepaalde omstandigheden een goede oplossing was, blijkt in gewijzigde omstandigheden volledig fataal. Zo beschouwt de Stichting CVTM het willen handhaven van een wereldbevolking van 6 miljard of meer als een fatale, dodelijke dwaling. Zij meent dat een gericht streven naar een wereldbevolking van 3 miljard en naar een inwonersaantal van 10 miljoen of minder voor Nederland, een goede, verantwoorde oplossing is.

Vele politici houden vast aan de goede oplossingen uit het verleden en zij weigeren te erkennen dat die wel eens fataal kunnen zijn voor het heden of de toekomst. Het is niet duidelijk of dit obstinate conservatisme voortkomt òf uit domheid òf uit angst òf uit machtsgeilheid. Wellicht een combinatie. Vanuit dit politieke conservatisme worden schijnoplossingen gepresenteerd als echte oplossingen, klungelig prutswerk als revolutionaire innovaties: ingebruikname van de vluchtstrook op de autoweg, de leges van de verblijfsvergunning voor vreemdelingen met 20% verhogen, een stad in zee bouwen, de invoering van de vakantiespreiding, parkeermeters, hoogbouw etc.

Het is allemaal van hetzelfde te veel. Na Paars I en II is er nu eigenlijk Paars III. Het leek iets anders te worden, maar Fortuyn werd vermoord en zijn erfgenamen verscheurden elkaar. Het wordt tijd voor een politiek die radicaal de overbevolking centraal stelt. De tijd dringt, want het evolutionaire antwoord op de veranderende omstandigheden wordt langzaam geformuleerd. Wij hebben geen immense tijdperken tot onze beschikking om ons overlevingsprobleem op te lossen. De prijs die wij straks moeten betalen als onze uitgebuite en getergde aarde terugslaat, zou overigens wel eens niet opgebracht kunnen worden. Dan staat de homo sapiens in dezelfde galerij als de dontosauriër, de mammoet en de dodo! Met onze ratio hebben we echter het instrument in huis om de bedreigende en uit de hand gelopen omstandigheden te veranderen. Laten we daarom dat verstand ook gebruiken en kiezen voor een werkelijk aangepast antwoord: het rigoureus terugdringen van de wereldbevolking, te beginnen in Nederland.

Jan Hillegers.

Enkele inspirerende gedachten zijn ontleend aan: “Het verschijnsel wetenschap”, door H. Koningsveld. ISBN 90 6009 238 4.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief oktober 2003 - Stichting de Club van Tien Miljoen