Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

maandag, 18 oktober 2010 16:23

Nieuwsbrief oktober 2010

Jaargang 16, nummer 2, 2010
 
DE NIEUWE WEBSITE VAN DE STICHTING
Sommige Nederlanders noemen hun land graag een gidsland, omdat het bij allerlei trends en ontwikkelingen voorop loopt. Denk maar aan de legalisatie van soft drugs en de invoering van het homohuwelijk. Maar wat betreft de overbevolking in de wereld is Nederland onbedoeld ook een gidsland, al zullen maar weinig mensen daar trots op zijn. En dan is de overbevolking ook nog eens aan alle kanten zichtbaar en hoorbaar, maar melding maken van de negatieve aspecten ervan is ongepast. Dat weet u, donateur van de stichting, maar al te goed.
 
De onbelemmerde groei van de bevolking is niet een typisch Nederlands probleem. Langzaam, veel te langzaam, begint wereldwijd het idee te groeien dat de mensheid bezig is zijn eigen biotoop, de planeet Aarde dus, onbewoonbaar te maken. Daarom heeft het bestuur van de stichting besloten een website op te zetten die de nadruk legt op de wereldwijde bevolkingsgroei.
 
De naam van de site is “www.overpopulationawareness.org”. Het zoeken naar een juiste naam heeft wat moeite gekost, want er waren maar weinig namen beschikbaar. We zochten een naam die over de hele wereld kan worden herkend, en het Engels is nu eenmaal de Internet-voertaal. Dat de site nu al vanuit de hele wereld wordt bezocht, blijkt uit de gegevens die we daarover vastleggen.
Aan de site wordt nog volop gewerkt. Dat staat ook duidelijk op de homepage. Wij hopen dat het navigeren op de site voor de bezoekers gemakkelijk is. We zullen zelf kritisch naar de site blijven kijken en hem waar nodig verbeteren.
 
De oorspronkelijke site van de stichting, “www.overbevolking.nl”, bestaat nog steeds, maar als u deze site kiest, wordt u doorverbonden naar de nieuwe. U zult op de Nederlandse pagina's van de nieuwe site veel zien van datgene wat eerder op de oude stond. Het bestuur hoopt dat de nieuwe site de ideeën van de stichting De Club Van Tien Miljoen op ruime schaal bekend maakt. En het bestuur rekent daarbij op de steun van zijn trouwe donateurs, en dat zijn er gelukkig veel.

Wilbert van Eijck

BEVOLKINGSDICHTHEID IS DE VIJAND VAN DE VRIJHEID
Stelt U zich voor: een bevolking wordt steeds dichter en verscheidener tegelijk. Dan treedt er steeds meer wrijving op tussen de leden van die bevolking. Nederlanders, geboren in de eerste helft van de twintigste eeuw weten dat gewoon uit eigen ervaring. Rond 1950 bezaten de bewoners van ons land een uitgebreid arsenaal aan gemeenschappelijk gedrag en dito denkbeelden en er waren rond tien miljoen Nederlanders. Wel werd veel nadruk gelegd op de weinige maar soms diepgaande verschillen – zo zou een protestant vaak niet bij een katholieke winkel kopen. Dus waren de vele overeenkomsten niet erg zichtbaar. Toch was er genoeg variatie om verveling te vermijden en de meesten konden in vrijheid zichzelf zijn.
 
De toenmalige verzuiling was helemaal niet zo onvrij als men thans beweert. Dat bepaalde dingen niet mochten, en dat de politie op de fiets stevig controleerde dat men elkaar geen kwaad deed, werd niet zozeer als onvrijheid opgevat, maar als vormgeving aan “het grootst mogelijke goed voor het grootst mogelijke aantal”.
 
Op twee manieren zijn wij elkaar in dit land sinds 1940 voor de voeten gaan lopen.
Allereerst is dat letterlijk zo. Door de verdubbeling van de bevolking, van toen net negen naar nu dik zestien miljoen, is het gemiddelde persoonlijke territorium afgenomen van bijna 0,4 naar zo’n 0,2 hectare, ongeveer 2000 vierkante meter. Daarvan moet ons aandeel in wegen, steden, huizen, havens, industrie, parken, landbouw en dergelijke af. Als dat grofweg de helft is, blijft er voor ons elk een vierkantje over van zo’n 30 x 30 meter. In woongebieden zit iedereen binnen gehoorsafstand van iedereen. Onze vrijheid om te gaan en te staan waar we willen is gering geworden. Ook wordt ons gemeenschappelijke territorium - parken, wegen winkelcentra, parkeerterreinen – ons steeds vaker betwist door onbeleefde, agressieve, seks- of drugsverslaafde, ofwel diefachtige lieden, al dan niet in groepsverband..
 
Na de omwenteling van 1968 ontstond een tweede beperking van de vrijheid, niet uiterlijk maar innerlijk. Men versimpelde de idee van vrijheid tot “Alles moet kunnen”, het “tout est possible, tout est permis” uit het Parijs van Georges Moustaki. Dat is de wereld op zijn kop. De vroegere goede daad of het nette gedrag wordt uitgeroepen tot wandaad of onfatsoen, terwijl vroegere misdaad en hufterigheid tot vormen van heilige vrijheid worden. Dit wordt afgedekt door nieuwe wetgeving, die de mensen veel eigen vrijheid ontzegt of sterk inperkt. Deze wet heeft niets gemeen met fundamentele wetten zoals de Tien Geboden. De nieuwe wet is geboren uit onderhandeling en kan zo van de ene dag op de andere worden herroepen of veranderd. Al dra wordt dat zó ingewikkeld, dat niemand er meer een gemeenschappelijke grondslag voor de samenleving in herkent of – eigenlijk ook evenmin – erkent.
 
Vandaar de “zwarte” circuits, die in de historie steeds opduiken waar de wet niet meer als rechtvaardig wordt gezien, en zeker de wetsdienaren (“tollenaars”) niet. Zwart geld is protest tegen onrechtvaardige bezitswetten, zwarte arbeid tegen scheve arbeidswetgeving. Het kan nog veel erger, zoals het geheime “heilige Vehmgericht” uit het 19de-eeuwse Duitsland, dat mensen die werden “overgeslagen” door de staatswetten ontvoerde, berechtte en ophing. Net als de maffia eindigde overigens de heilige Vehme in willekeur en terreur in plaats van recht.
 
Via de informatie- en communicatietechniek van de huidige tijd, gebruikt als wapen, kan men nu mensen nummeren, zodat iedereen overal kan worden ge- en vervolgd. De willekeurige eisen van “goed” en “kwaad”, uitonderhandeld in moderne wetgeving, kunnen nu dwingend worden opgelegd. Immers kan “per ongeluk” zonder rechtszitting bij de ongehoorzame een bankrekening worden gesloten of een auto op een zwarte lijst geplaatst. Er zijn al enge films over gemaakt. Onmogelijk in ons nette landje? Hoogbeschaafde landen als Duitsland voor de oorlog of nu de Verenigde Staten (McCarthy, huidige “war on terror”) tonen dat het niet alleen kán, maar ook al sluipend wórdt ingevoerd. Het wordt ons verkocht onder het mom van “veiligheid”, of “gemak voor de burger of klant” (zie pincode, of vingerafdruk op paspoort). Het inhoudsloze “privacy” wordt daarbij gebruikt om het duidelijke “vrijheid” te omzeilen, zoals in “veiligheid vóór privacy”.
 
Het beeld is duidelijk. Buitensporige bevolkingsdichtheid met de daarmee gepaard gaande krimp van persoonlijke territoria en veiligheid, samen met overmatige diversiteit van opvattingen en verlangens in een in de praktijk wetteloze samenleving zijn nu in combinatie met de nieuwe ICT reeds ver op weg om de vrijheid via een zijdeur te elimineren.
 
Prof.dr.ir R.A.A. Oldeman
emeritus hoogleraar Bosteelt & Bosoecologie (huidige WU)
 
EEN PRACHTIG VOORBEELD
In de maanden april en mei van dit jaar werd het bestuur van de stichting aangenaam verrast door een stroom donaties. Ze hadden alle gemeen dat ze werden gedaan ter gelegenheid van de 70e verjaardag van een van onze donateurs. Blijkbaar had deze als cadeau voor zijn verjaardag een donatie aan de stichting voorgesteld.
 
Om twee redenen krijgt u de naam van de jarige van toen niet te zien. Ten eerste weten we niet wie hij is, want in het bestand van onze donateurs komen er zes personen met die naam voor. Maar wij leggen de geboortedatum van onze donateurs niet vast, dus we weten niet wie er zeventig is geworden. Ten tweede gaat het niemand aan wat een donateur voor zijn verjaardag vraagt.
 
Wat u wel aangaat, is dat de stichting er wel bij vaart. Dat is dan ook de reden om deze bijzondere donaties te vermelden. U kunt namelijk altijd het voorbeeld van bovengenoemde donateur volgen. Het bestuur is blij met elk bedrag, want daarmee kunnen we ons werk doen. Uw donaties, klein of groot, jaarlijks of vaker, zijn namelijk onze enige inkomstenbron.
 
 
DENEMARKEN ALS VOORBEELD
Nederland is het meest dichtbevolkte westerse land en bevindt zich daardoor in een kwetsbare situatie. Als we kijken naar het geheel van de samenleving, dan kunnen we veel verschijnselen zien die er op wijzen dat de overheid niet goed meer in staat is om de processen te sturen. Het gaat om religieuze en etnische spanningen, de overbelaste infrastructuur, de steeds vaker strijdige regelgeving uitgevaardigd door verschillende ministeries en instanties en de kloof in de beleving ervan tussen burger en politici.
Elke dag merken we de gevolgen van de situatie van overbevolking: files, het gebrek aan vrije leefruimte per persoon. Het is nooit meer ergens écht stil, écht donker. De gevolgen van de overbevolking zien we ook terug in vervuiling, agressie, oplopende energieprijs etc. Voor Nederland betekent dit een enorme aantasting van het leefmilieu die erger zal worden in de jaren die voor ons liggen, omdat de bevolking én de consumptie per inwoner groeien. Het gaat verder dan de grenzen van ons land. In meer dan de helft van onze consumptiebehoefte wordt voorzien door import uit het buitenland. Nederland legt zoveel beslag op o.a. Derde Wereldlanden, dat we op die manier mede verantwoordelijk zijn voor het uitsterven van de pandabeer en de neushoorn.
 
Denemarken, een even groot grondoppervlak als Nederland, is ook hoogontwikkeld, maar kent slechts een kwart van de bevolkingsdichtheid van Nederland. Naast welvaart en internationaal aanzien biedt Denemarken zijn inwoners rust, betere verbindingen, betaalbare sociale en medische voorzieningen. Om welvarend te zijn is het dus niet nodig propvol te zitten. Om de kwaliteit van het Deense leven te evenaren, zou in Nederland de bevolking op termijn eerst moeten krimpen. Om te beginnen van bijna zeventien miljoen inwoners nu naar bijvoorbeeld tien miljoen. Dat was de situatie van Nederland in 1950.

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief oktober 2010 - Stichting de Club van Tien Miljoen