Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

donderdag, 29 oktober 2015 15:27

Nieuwsbrief oktober 2015

 ISSN: 1566-8606

 

Jaargang 21, nummer 3, 2015

Immigranten in Europa
Bij alle commotie rond de immigratie in Europa verwacht u ook een standpunt van de Club van Tien Miljoen. Immigratie zorgt immers voor een toename van de Europese bevolking, en de Club van Tien Miljoen wil deze juist reduceren.
Onze argumenten om de bevolking van Europa te verminderen door een rem op immigratie zijn echter van een heel andere aard dan de argumenten die men doorgaans hoort: ondermijning van de sociale zekerheid, langere wachttijden voor een woning, ver-dringing op de arbeidsmarkt, spanningen door afwijkende opvattingen, vergroting van het risico op aanslagen enz.
Onze argumenten betreffen een duurzame toekomst voor Europa, voor uzelf en uw (klein)kinderen.
In Europa overschrijdt de bevolkingsomvang de draagkracht of biocapaciteit van het beschikbare grondgebied. Bij een over-schrijding kan een land zijn bevolking géén duurzaam bestaan bieden. Er is te weinig grond om de bevolking te voeden en/of de CO2-uitstoot te absorberen. In de Europese Unie wordt die draagkracht ongeveer met een factor 2 overschreden: op iedere twee bewoners van de Unie is er één te veel.
Een tekort aan draagkracht geldt niet alleen voor Europa, maar ook voor Noord-Afrika en het Midden-Oosten: te veel mensen voor een te dor en droog land. Onvoldoende middelen van bestaan. Velen van hen zoeken hun heil in Europa. In Europa is vooralsnog genoeg voedsel voor iedereen. De overschrijding van de draagkracht komt daar vooral doordat Europeanen veel meer CO2 uitstoten dan het gebied kan absorberen.
Die CO2-uitstoot vervuilt de atmosfeer en is hoogstwaarschijnlijk debet aan de klimaat-verandering – die in Syrië en andere landen droogte en misoogsten tot gevolg heeft gehad. Wat we echter absoluut niet moeten doen, is nog meer mensen in Europa laten leven zoals wij. Sowieso moet onze CO2-uitstoot van rond de 8 ton per jaar per Europeaan fors omlaag. We kunnen onze ogen echter niet sluiten voor het multiplicatoreffect van het aantal mensen dat hier woont. Nogmaals: op iedere twee Europeanen is er nu al één te veel.
Nog steeds te veel Chinezen
Als het een arm land beter gaat en meer mensen aan de armoede kunnen ontsnappen, worden gezinnen kleiner. Dit klinkt paradoxaal, want er komt steeds meer geld binnen om kinderen te kunnen onderhouden. De ver-klaring is dat bij een stijgende welvaart een goede opleiding de kans op maatschappelijk succes vergroot. Ouders in opkomende landen weten dat, maar realiseren zich ook dat een goede opleiding zoveel geld kost dat ze die alleen maar voor een of twee kinderen kunnen betalen. Daarom zijn Chinezen huiverig voor een tweede kind nu het mag. Ondanks ongewenste neveneffecten heeft de een-kindpolitiek China voor de ergste demo-grafische ramp behoed. Volgens de laatste rapportage van het Global Footprint Network groeit de ecologische voetafdruk van China in rap tempo. Op elke vijf Chinezen zijn er drie te veel. Deze verhouding wordt des te on-gunstiger naarmate de welvaart en de con-sumptie toenemen. Uiteraard zijn problemen als watertekort en vervuiling niet uitsluitend te wijten aan een teveel aan Chinezen, maar smog ontstaat wél als miljoenen mensen in megasteden willen autorijden en onder de rook leven van fabrieken die voor hun levens-onderhoud moeten zorgen.
De eenkindpolitiek in China is intussen versoepeld. Dat neemt niet weg dat er nog steeds een vergunning nodig is voor het krijgen van een kind. In Westerse ogen is dit iets onvoorstelbaars. Toch heeft deze draconische maatregel het land 400 miljoen extra inwoners bespaard en de bevolking waarschijnlijk behoed voor extreme armoede en hongersnood.
Wanneer mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van zijn burgers? De Chinese regering was van mening dat er te weinig water en vruchtbare grond beschikbaar waren om de explosief gegroeide bevolking te onderhouden. In 1959 en 1962 werd het land getroffen door ernstige hongersnood. Onder zulke omstandigheden is het legitiem om het inwonertal aan te passen aan de draagkracht van het land. De vraag of dit via de een-kindpolitiek had moeten gebeuren, is na-kaarten. Het reproductierecht van alle Han-Chinezen werd ingeperkt omwille van het welzijn van toekomstige generaties.
Mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van ouders omwille van het welzijn van toekomstige individuen? Mogen vrouwen die lijden aan verslavingsziekten in combinatie met andere psychische stoornissen wel zwanger worden? Dwangopname om schade aan de vrucht te voorkomen is wettelijk toegestaan, gedwongen anticonceptie niet. Om het syn-droom van Down vroegtijdig vast te stellen, is er een simpele bloedtest. Ouders kunnen die test weigeren. Ze kunnen ook besluiten om bij een positieve uitslag het kind geboren te laten worden, bijvoorbeeld omdat ze vinden dat mensen met het syndroom van Down een volwaardige menselijke variant vormen.
Maar hoe denken kinderen erover, als die inzicht in hun situatie krijgen? Ze hebben in feite nooit om het leven gevraagd, maar wat, als dit leven hen ook nog eens opzadelt met vermijdbare schade of een vermijdbare beperking als gevolg van de opstelling van de ouders? Wat vindt de samenleving van zulke gevallen?
Een staat is verantwoordelijk voor het welzijn van zijn toekomstige burgers en zal onder omstandigheden het reproductierecht moeten kunnen beperken als de collectieve of de individuele leefbaarheid van het bestaan wordt bedreigd. Dit is het uitgangspunt, ook al kan er volop discussie zijn over de manier waarop en over de grenzen die moeten worden gesteld. Van belang is echter het recht van toekomstige individuen op optimale levenskansen en bestaansmogelijkheden.

Opmerkelijk
De Club van Tien Miljoen ontving een brief die een bijzonder licht werpt op het probleem overbevolking. Een medewerkster van een voortplantingslaboratorium is van mening dat de Nederlanders vanzelf minder vruchtbaar zullen worden door een verontreinigd leefmilieu. ‘Tegenwoordig is het normaal dat 50% van de onderzochte zaadcellen niet beweegt,’ schrijft zij. ‘Vroeger was de kwaliteit veel beter.’ Ook signaleert zij een toename van het aantal vrouwen met cysten in de eierstok door hormonale (milieu)invloeden. Daarnaast is er een toename van teelbaltumoren.
Zij meldde het bezoek van een arts uit China die in dat land ook een voortplantings-laboratorium wil opzetten. Ook daar is een afname van de vruchtbaarheid geconstateerd. Pikant detail: de arts en zijn vrouw waren beide enig kind als gevolg van de eenkindpolitiek, maar mogen nu samen twee kinderen krijgen.
Zou overbevolking zichzelf kunnen reguleren door een verminderde vruchtbaarheid als gevolg van een verslechtering van het leefmilieu - die juist door overbevolking en overconsumptie veroorzaakt wordt? Zou daarom de bevolkingsgroei in Afrika zo hoog zijn? Daar is nauwelijks milieuvervuiling als gevolg van industriële ontwikkeling. De invloed van CO2, fijnstof, pesticiden en hormonaal behandeld vee is er te verwaarlozen. Dat geldt vermoedelijk ook voor Arabische landen waar het geboortecijfer eveneens hoog is. Zonder nader onderzoek kunnen we hierover echter niet speculeren.

Citaten
Tijdens de industriële revolutie ontstond een nieuwe maatschappelijk klasse: het stads-proletariaat. Een flink deel van de politieke en sociale geschiedenis van de laatste twee-honderd jaar gaat over de problematiek en aanpak van deze groep. Nu zijn we getuige van het ontstaan van een nieuwe omvangrijke klasse, namelijk die van de nutteloze mensen. Naarmate de automatisering voortschrijdt, nemen computers steeds meer taken van ons over en zullen steeds meer mensen overbodig worden. Het grote politieke en economische vraagstuk van de 21ste eeuw zal dan ook luiden: ‘waarvoor hebben we mensen nodig?’ of op zijn minst: ‘waarvoor hebben we zoveel mensen nodig?’
(Professor Yuval Noah Harari in een TED-lezing)

Zegt gij: maar de industrie heeft meer mensen nodig? Is het dan niet duidelijk, dat het juist de aanwas der bevolking is, die om uitbreiding van de fabrieken vraagt?
(Pamflet uit 1958)

De prijs die wij straks moeten betalen als onze uitgebuite en getergde aarde terugslaat, zou overigens wel eens niet opgebracht kunnen worden. Dan staat de homo sapiens in dezelfde galerij als de dontosaurus, de mammoet en de dodo!
(Jan C.H.M. Hillegers, Overleven als men-selijke soort)

We reden langs nieuwe buitenwijken, industrieterreinen en linten van beton en glas, nergens lag nog een stukje vrije horizon. ‘Het is wel erg vol geworden,’ zei ze teleurgesteld.
De Randstad was bijna klaar, nog een paar kilometer geluidswal eromheen en er kon een deksel op.
(Adriaan van Dis, Ik kom terug, Libris Literatuur Prijs 2015}

Wereldbevolking

earth Nieuwsbrief oktober 2015 - Stichting de Club van Tien Miljoen