Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

dinsdag, 05 september 2017 12:49

Niewsbrief september 2017

ISSN: 1566-8606

Jaargang 23, nummer 3, 2017

Wat werkt wel en wat werkt niet bij het tegengaan van overbevolking?

Vele lezers van onze berichten denken mee bij het vinden van een oplossing voor het probleem overbevolking. Een veel voorkomende suggestie is het gratis verstrekken van voor-behoedsmiddelen in landen waar een sterke bevolkingsgroei leidt tot een gebrek aan middelen van bestaan en gewapende conflicten, bijvoorbeeld in Afrika en het Midden-Oosten.

 

Weerstanden
Maar zo eenvoudig ligt dat niet. Het ter beschikking stellen van condooms, de (prik)pil en spiraaltjes betekent niet automatisch dat deze middelen ook gebruikt worden. Introductie van anticonceptie door Westerse organisaties is een proces dat heel omzichtig moet worden aangepakt om geen weerstanden op te roepen. Deze organisaties krijgen te maken met verzet van religieuze leiders en onwil.
Onwetendheid
In het gunstigste geval hebben ze te kampen met onwetendheid. Uit onderzoek van het Guttmacher Institute blijkt dat wereldwijd een aanzienlijk percentage vrouwen in ont-wikkelingslanden niet aan anticonceptie doet, ondanks het feit dat ze niet zwanger willen worden en anticonceptiva in de regel beschikbaar zijn. Ze denken dat hun gezond-heid schade leidt als ze iets gebruiken, of dat er niets kan gebeuren zolang je ‘het’ maar niet te vaak doet of een kind de borst geeft. Een belangrijke factor, ook bij deze vrouwen, is eigen weerzin of weerstand van de partner of de familie tegen gebruik. Dus met het beschikbaar stellen van anticonceptiva ben je er nog lang niet.
Kinderen als oudedagsvoorziening
Andere lezers merken op dat mensen in arme landen kinderrijke gezinnen hebben als oudedagsvoorziening: er zullen altijd wel een paar kinderen bij zijn die later voor hen kunnen zorgen of anders doen ze het maar allemaal samen. Als er in die landen een pensioen-regeling is, zullen de grote gezinnen vanzelf verdwijnen, zo denkt men.
Deze redenering veronderstelt een doelbewust handelen van de ouders. Hiervoor bestaan echter geen aanwijzingen, hoewel het best zo zal zijn dat kinderen in die landen later voor hun ouders gaan zorgen. Maar die ouders maken veel kinderen, omdat ouders in die landen dat al jaren zo doen, zoals dat ook in Nederland gebruikelijk was tot in de vorige eeuw. Als dan ook nog veel kinderen dank zij een verbeterde hygiëne en succesvolle ziektebestrijding in leven blijven, ontstaan grote gezinnen. Of een pensioenvoorziening hierin verandering zal aanbrengen is twijfelachtig. Zo’n voorziening staat niet op zichzelf, maar vereist een welvaartsstijging die wellicht wél van invloed is op het kindertal, omdat scholing dan belangrijk wordt voor een baan en ouders niet voor een hele schep kinderen onderwijs kunnen bekostigen.
Onderwijs en studie bekorten de vruchtbare periode
Veel lezers benadrukken het belang van onderwijs, vooral aan meisjes. Het is echter de vraag of onderwijs op zich veel kan uitrichten in een traditionele cultuur. Het is allerminst zeker dat meisjes met een ander wereldbeeld van school komen en geëmancipeerd een eigen bestaan zullen gaan opbouwen. Veel belangrijker is dat meisjes, zolang ze op school zitten, niet beschikbaar zijn voor de huwelijksmarkt. Ze trouwen later, waardoor de periode waarin ze zwanger kunnen worden wordt bekort. Er is gewoon minder tijd beschikbaar voor het krijgen van kinderen.
Het effect van verkorting van de vruchtbare periode zien we ook in Europa. Met name in landen als Italië, Portugal en Spanje is de jeugdwerkloosheid hoog. Zonder baan geen inkomen en dus geen huis. Dat betekent lang bij mamma en pappa moeten wonen en uitstel van een huwelijk. Zonder adequate woonruimte ook geen kinderen, dus uiteindelijk weinig of geen gelegenheid tot gezinsvorming.
Ook in Nederland blijven de jongeren lang bij moeders pappot: in 2014 woonde de helft van de 15- tot 29-jarigen thuis. Studieschuld, geen vast contract en hoge huizenprijzen zullen bij onze jonge volwassenen de periode voor gezinsvorming bekorten. Het krijgen van kinderen wordt uitgesteld en de kans op zwanger worden neemt af. De ervaring in Italië leert dat een positieve bevolkingspolitiek in de vorm van een geboortepremie en betaald ouderschapsverlof hierin geen verandering kan brengen.
Bevolkingskrimp in de Europese Unie is wenselijk, op iedere twee inwoners is er één te veel, gegeven het gemiddelde consumptieniveau en de ecologische draagkracht van het gebied. Dat die krimp echter wordt veroorzaakt door een tekort aan banen en door woningnood is minder verkwikkelijk. Te weinig banen en te weinig huizen voor te veel mensen… in feite is overbevolking in Europese landen de oorzaak van bevolkingskrimp.

 

Baarmoeder verhuurd om te profiteren van bevolkingsgroei

Vanna uit Cambodja, arbeidster in een kleding-fabriek, 35 jaar en ongewenst kinderloos, verhuurt haar baarmoeder. Ze krijgt een eicel geïmplanteerd van een blanke Zuid-Afrikaanse vrouw die kunstmatig is bevrucht met het zaad van een Nederlandse man. Deze man en zijn partner, ook een man, willen een zoontje. Het lukt om het jongetje en zijn moeder Cambodja uit te smokkelen – draagmoederschap is daar verboden - en naar Singapore te brengen. Daar nemen moeder en kind afscheid. Het jongetje vliegt naar Nederland en gaat samen met zijn ene vader op weg naar zijn andere vader.
Het draagmoederschap levert Vanna 10.000 dollar op. Vanna: ‘Het grootste deel van het verdiende geld heb ik gebruikt voor de aankoop van een stukje grond vlak bij de kledingfabriek. De bevolking hier groeit, maar de hoeveelheid grond niet, dus ik denk dat het een goede investering is want ik kan nu kamers laten bouwen om te verhuren.’
Het verhaal heeft heel veel kanten, maar de kern is dat de kinderwens van een Nederlands stel ertoe leidt dat een Cambodjaanse vrouw iets kan verdienen aan de groeiende bevolking in haar eigen land.
[Bron: de Volkskrant, 11 mei 2017]

Kinderen overkomen je niet

Abdi, 25 jaar oud, verblijft illegaal in Nederland. Al vanaf 2009 heeft de rechter drie keer een verzoek om een verblijfsvergunning afgewezen. Niettemin is ze hoogzwanger, heeft ze een zoontje van anderhalf en ook nog een van drie. Haar Somalische man Ali heeft inmiddels wel de Nederlandse nationaliteit, maar zonder vast werk kan hij voor zijn illegale vrouw geen verblijfsvergunning aanvragen.
Niet zo handig, om onder deze omstandig-heden drie kinderen te krijgen. ‘Ik werd verliefd op haar. Dan vraag je niet eerst of ze hier wel legaal is,’ zegt Ali. Zou al die jaren geen enkele Nederlandse arts of andere zorgverlener ooit over anticonceptie zijn begonnen? Of vinden Abdi en Ali dat dat van hun geloof niet mag? Of denken ze: we zien wel waar het schip strandt, met een schep kinderen zetten ze een moeder het land niet uit?
Het is duidelijk dat op het punt gezins-planning bij asielaanvragers en status-houders nog het een en ander te verbeteren valt. Kinderen overkomen je niet, kinderen kies je, en alleen als de omstandigheden dat toelaten.
[Bron: De Gelderlander, 13 mei 2017]

Wereldvoedselvoorziening in gevaar

Bijna één miljard mensen zijn voor hun voedselvoorziening afhankelijk van een aantal kwetsbare handelswegen, die via 14 ‘bottlenecks’ verlopen, zoals het Suezkanaal, havens aan de Zwarte Zee en het wegennet van Brazilië. Deze bottlenecks brengen het transport in gevaar, omdat ze gevoelig zijn voor weersinvloeden, oorlogshandelingen of politieke blokkades.
Vanaf halverwege de vorige eeuw leidde een stijgende voedselproductie en de overgang naar een Westers welvaartsdieet tot een stelsel van voedselvoorziening op wereldschaal. Op dit moment wordt het merendeel van het voedsel gekocht op de wereldmarkt.
Dit stelsel staat onder druk door bevolkings-groei, een toenemende vraag naar eiwitrijk voedsel en een afvlakkende agrarische opbrengst. Met 9 miljard mensen in 2050 moet deze opbrengst met de helft stijgen. Daar staat tegenover dat de agrarische industrie flink bijdraagt aan de wereldwijde CO2-uitstoot. Verhoging van de opbrengst staat op gespannen voet met de klimaatakkoorden van Parijs.
Het medische tijdschrift The Lancet pleit ervoor dat nationale overheden zich inzetten voor gezondere voeding en duurzame en regionale voedselproductie. Dit vindt de CVTM ook. Onze voedselvoorziening is te veel afhankelijk van de import van agrarische producten. Nederland moet meer zelfvoorzienend worden. Dat kan alleen met minder mensen.

Rivieren in Azië lozen meer plasticafval in zee dan alle andere rivieren samen

86% van al het plasticafval in zee is afkomstig uit Azië. Op dit moment zijn rivieren als de Jangtsekiang en de Ganges de grootste plastic-riolen. De vervuiling door Afrika zal ver-moedelijk toenemen als gevolg van de snelle bevolkingsgroei. Plasticvervuiling is niet gekoppeld aan de omvang van de productie. Wel lijkt het bevolkingsaantal een belangrijke rol te spelen. Zo werden er in het mensenrijke China vorig jaar twaalf miljard plastic boodschappentassen gebruikt.

Wereldbevolking

earth Niewsbrief september 2017 - Stichting de Club van Tien Miljoen