fbpx

Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

vrijdag, 04 september 2020 17:56

Nieuwsbrief september 2020

ISSN: 1566-8606

Jaargang 26, nummer 3, 2020

Nogmaals: wat hebben overbevolking en corona met elkaar te maken?
In onze vorige nieuwsbrief hebben we deze vraag beantwoord. Er is echter nóg een ver-band tussen corona en overbevolking, want beide problemen kunnen op verschillende manieren worden aangepakt.

Bij de eerste persconferentie over de corona-maatregelen zei premier Rutte dat de regering zich door de wetenschap liet leiden, maar dat is niet waar. De wetenschap zegt namelijk niet hoe je je bij een coronacrisis dient te gedra-gen. Daar gaat een politieke keuze aan vooraf, en die keuze was dat iedereen die door het virus zou worden geveld, optimale medische zorg moest kunnen krijgen.
Dus werd het aantal beschikbare ic-bedden maatgevend voor de te treffen maatregelen. Pas ná die keuze werd aan de wetenschap gevraagd hoe we de besmettings- en opname-curve zouden kunnen afvlakken.
Een andere politieke keuze had kunnen zijn: we nemen alle mogelijke maatregelen tegen de verspreiding van het virus, tenzij deze de economie ernstig verstoren. Daarvoor is echter niet gekozen.
Zo is het ook bij overbevolking. De weten-schap zegt niet wat we tegen overbevolking moeten doen. Het gaat om de politieke keuze die je maakt. Als je vindt dat mensen nooit mogen worden gedwongen om minder kinderen te krijgen, dan sluit je een Chinese éénkindpolitiek uit. Dan kies je de weg van het Bevolkingsfonds van de VN om de keuze-vrijheid van vrouwen te bevorderen, in de veronderstelling dat daardoor het kindertal vanzelf zal dalen en de bevolkingsgroei zal afnemen. Vervolgens kan wetenschappelijk onderzoek aangeven welke maatregelen de positie van vrouwen effectief kunnen versterken.
Een andere politieke keuze van de VN zou kunnen zijn dat ieder soeverein land met een teveel aan inwoners zélf orde op zaken moet stellen, en zijn overbevolkingsprobleem niet op andere landen mag afwentelen. Zo zou de regering van zo’n land er zelf voor moeten zorgen dat het bevolkingsoverschot wordt teruggedrongen.
Evenzo zou een rijk land zijn teveel aan mensen niet mogen ‘onderhouden’ door het exploiteren van de natuurlijke hulpbronnen van andere landen. Denk aan het economisch ‘afpersen’ van landbouwproducten en delf-stoffen, met kaalslag, roofbouw, bodem-degeneratie en milieuvervuiling tot gevolg.
Zowel bij corona als overbevolking bepaalt een politieke keuze hoe je ermee omgaat. Kies je bij corona voor optimale zorg voor iedereen, of kies je voor zo min mogelijk averij voor de economie? Kies je bij overbevolking voor vrouwenemancipatie in de hoop dat het op termijn daardoor goedkomt, of leg je de verantwoordelijkheid bij individuele soeverei-ne staten?
Ons standpunt is dat landen hun bevolkings-overschot niet mogen laten groeien en het teveel aan mensen ongevraagd exporteren naar andere landen. Anderzijds mogen rijke landen andere landen niet uitbuiten om aan spullen te komen. Ook rijke landen zullen hun bevolkingsaantal moeten afstemmen op de draagkracht van de eigen regio.

Rapport Verkenning Bevolking 2050
In de motie Dijkhoff werd het kabinet verzocht om de gevolgen van bevolkingsgroei en een veranderende bevolkingssamenstelling te onderzoeken en met beleidsvoorstellen te komen. De vraagstelling van de motie werd breed aangepakt: een groot aantal ministeries en bijkans alle relevante onderzoeksinstituten gingen zich ermee bezighouden. Er kwam een aanpak in twee fasen: een inventarisatie van de aanwezige en ontbrekende kennis over het probleem, en aansluitend een prognose. Eind vorig jaar verscheen het verslag van de inventarisatie. Op de eerste plaats valt de onzekerheid op over de te verwachten aan-tallen mensen in de komende decennia. De grootste variatie wordt veroorzaakt door verschillende aannames over het migratie-saldo. Het CBS komt ergens tussen 16,1 miljoen en 19,7 miljoen inwoners uit in 2060, afhankelijk van het migratiescenario. Het Europese CBS, Eurostat, verwacht een groei tot 18 miljoen in 2038 en daarna een krimp tot 17,8 miljoen in 2050. Opmerkelijk is dat in een vorige prognose Eurostat nog uitkwam op 19,2 miljoen mensen in 2050.
Afhankelijk van het migratiesaldo kan het vriezen of dooien. Als in er Nederland veel vraag naar arbeid is, stromen de migranten toe. Als de grenzen opengaan voor econo-mische vluchtelingen, loopt het storm. Nu, met de coronacrisis en het restrictieve asielbeleid, verandert groei mogelijkerwijs in een lichte krimp.
Het punt is echter niet: wat gebeurt er met de bevolkingsomvang? Maar: hoeveel mensen wil je hier hebben? Neem de buitenlandse studenten. Het aandeel internationale master-studenten is inmiddels toegenomen tot een kwart. Een deel blijft in Nederland wonen en werken. Wat betekent dat voor de huisvesting en werkgelegenheid van onze studenten? De echte vraag is ook hier niet: hoeveel buiten-landse studenten komen er? Maar: hoeveel buitenlandse studenten willen we aannemen?
Uit onderzoek blijkt dat de etnische, religieuze, herkomst- of woonplaatsidentiteit voor veel migranten belangrijker is dan de Nederlandse identiteit. Dit kan leiden tot een toenemende segmentering. Oké, maar willen we enclaves van andersdenkenden in onze samenleving accepteren? Willen we ze laten groeien? Dat zijn de vragen. Voor een antwoord heb je geen onderzoek nodig, dat antwoord moet door de politiek worden gegeven.
Hamvraag niet beantwoord
In juli verschenen een tweede deelrapport. Voor de groei en samenstelling van de Nederlandse bevolking worden zeven mogelijke scenario’s geschetst die uitmonden in bevolkingsaantallen tussen de 17 en 22 miljoen rond 2050.
Een aantal factoren die de bevolkingsomvang en -samenstelling bepalen zijn niet te ver-anderen. We worden met zijn allen ouder, migranten zijn jonger en krijgen daardoor meer kinderen waardoor hun aandeel in de bevolking toeneemt, en er komen meer huishoudens van alleenstaanden bij. Toch zijn er voldoende knoppen beschikbaar waaraan de politiek kan draaien om demografische ontwikkelingen een bepaalde kant op te sturen.
Het is echter opmerkelijk dat de hamvraag: ‘Hoeveel inwoners kan Nederland aan?’ nog steeds niet gesteld wordt en laat staan beantwoord.

Hoe ontwikkelt zich de wereldbevolking?
In het medische tijdschrift The Lancet is in juli een rapport verschenen over de groei van de wereldbevolking. De opstellers komen tot de conclusie dat de wereldbevolking - na een voorspelde piek halverwege de eeuw van rond 9,73 miljard mensen - zal dalen naar een aantal van rond 8,79 miljard in 2100.
Twee regio’s zullen dan echter meer mensen bevatten dan nu. In Noord-Afrika en het Midden-Oosten zal de bevolking met 63% zijn toegenomen en in Afrika onder de Sahara zal de bevolking zijn verdrievoudigd.
Dat laatste betekent dat de beperkte middelen van bestaan en de gebrekkige infra-structuur aldaar op zijn minst ook met een factor drie moeten worden uitgebreid.
Dit soort voorspellingen berust op het door-trekken van gemeten trends. Een hachelijke onderneming, omdat kleine variaties op termijn grote gevolgen kunnen hebben. Zo kan een geringe daling of stijging van het gemiddelde vruchtbaarheidscijfer uiteindelijk miljarden mensen schelen. Ernstiger is dat de prognoses geen rekening kunnen houden met de gevolgen van ontwikkelingen die nu al waarneembaar zijn, maar waarvan de uiteindelijke invloed onbekend is, zoals klimaatverandering. Wat betekent deze voor de voedselproductie? De bevolking van Afrika verdrievoudigd. Hoe komen die mensen straks aan eten als er nu al tekorten zijn? Hoeveel mensen raken op drift en hoeveel belanden in oorlogsgeweld? Het zijn dit soort onbekende factoren die voorspellingen op losse schroeven zetten.

Wereldbevolking