fbpx

Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

dinsdag, 21 april 2020 02:57

2003 - Hongergrens

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

De verschijning van het boek Mijn land van veel en vol is aanleiding voor een artikel in het huis-aan-huisblad Groot Eindhoven [7-5-‘03]. Gerbrands: “We zijn al bezig met genetisch gemanipuleerd voedsel, met klonen. Dit is niets anders dan het proberen de hongergrens op te rekken. En de heilige koe, de groei-economie, daar moeten we vanaf. We moeten naar een krimpeconomie; geen groei, maar allemaal een beetje minderen, ook in aantal. Want meer welvaart betekent niet automatisch meer welzijn.”

Subsidie voor kinderloosheid

In het Eindhovens Dagblad [21-5-‘03] wordt onder deze kop ook aandacht besteed aan het nieuwe boek. Gerbrands doet daarin concrete beleidsvoorstellen, zoals subsidie voor kinderloze vrouwen. Hij betreurt het dat men op technische universiteiten wel leert de natuur aan te passen aan de groei, door bijvoorbeeld hoogbouw, maar verder niets hoort over de problemen van overbevolking.

Geen democratische oplossing voor overbevolking
De weekendeditie van het Nederlands Dagblad [24-5-‘03] wijdt onder de kop “Meer vreugd met minder zielen” een uitgebreid artikel aan het gedachtegoed van de Club. Volgens Gerbrands is er geen democratische oplossing voor het probleem overbevolking, want het probleem is wereldwijd. Maar ook in Nederland lijkt een democratische oplossing onmogelijk. “VVD’ers denken alleen maar aan economische groei. Meer groen is niet te verenigen met meer asielzoekers, meer betaalbare huizen en meer kinderbijslag voor de minima.”

“Straks krijgen wij geen ruwe olie meer, omdat Indonesië zelf gaat consumeren. Een miljard Chinezen zien op televisie en op internet hoe wij in het Westen leven; zij willen dezelfde levensstijl. Ze willen ook op wintersport en in grote auto’s rijden. En gelijk hebben ze: ze willen ook vooruit! Zo raakt de aarde nog sneller uitgeput.” “Minder consumeren is geen mogelijkheid. Dat willen de mensen niet. Economische groei is heilig, ook in Nederland.” En dus blijft er één mogelijkheid : het terugbrengen van het aantal mensen. “De tijd is voorbij dat kinderbijslag voor vijf kinderen vanzelfsprekend is. Ouders moeten hun kinderen zelf betalen: kinderbijslag is er hooguit voor het eerste kind. Ouders kiezen de kinderen, ouders betalen de kinderen.”
Op de vraag of er bij bevolkingskrimp genoeg jonge mensen overblijven om de kosten van de vergrijzing te betalen antwoordt Paul Gerbrands dat Nederland een grote verborgen werkloosheid kent. Verder zorgt technologische vooruitgang voor een hogere productie per werknemer. En er zijn minder kosten voor onderwijs.
Een moeder van acht kinderen komt op het eind van het artikel aan het woord. “Zonder kinderbijslag en andere gezinsvriendelijke regelingen kunnen alleen de rijken een groot gezin bekostigen. Opgroeien in een groot gezin is goed voor een kind. De oorzaak van de uitputting en vervuiling van de aarde is niet de bevolkingsgroei, maar de hebzucht van de mens.” Een demograaf merkt op dat het heel lastig is om vutters, schoolverlaters , wachtgelders en andere verborgen werklozen aan het werk te krijgen.

Een schoon lief vinden en een gezin

Ook de zuiderburen raken weer gealarmeerd. “België is, net als Nederland, overvol” [De Standaard, 7-8-‘03]. “België zou een ideaal land zijn om in te wonen, indien er hier slechts drie miljoen mensen – en geen tien miljoen – zouden wonen. Geciteerd wordt Paul Gerbrands boek Mijn land van veel en vol. Diagrammen laten zien welke Europese landen meer natuurlijke hulpbronnen verbruiken dan er beschikbaar zijn. Een Belgische demograaf reageert: “Al 35 jaar ondervragen wij op een wetenschappelijke manier twintigjarigen naar hun verwachtingen, en allemaal willen ze hetzelfde: een schoon lief vinden en een gezin met twee tot drie kinderen stichten. Die kinderwens is bij elke generatie manifest aanwezig.” Hij pleit voor een nulgroei en zou niet willen doemdenken.

De Volkskrantaffaire, aflevering 2

Met de kop “De man van tien miljoen” opent Martin Sommer een groot artikel in de Volkskrant [17-9-‘03]. Het wordt tijd voor serieuze bevolkingspolitiek, meent Paul Gerbrands van de Club van tien miljoen. Vol is vol. Weg met de kinderbijslag, stop de immigratie en verschaf gratis anticonceptie. “Ik noem dit een noodsituatie.” Gerbrands heeft het over zijn contact met Pim Fortuyn: “Ik heb hem gezegd: als jij niet je immigratiepolitiek combineert met bevolkingspolitiek, dan ben je oneerlijk bezig. Hij zei dat ik niet mocht verwachten dat hij zou pleiten voor afschaffing van de kinderbijslag. Wie zou dan nog op hem stemmen? Dat vond ik goedkoop.”

In de column CAMU haalt Jan Mulder daags daarop flink uit [de Volkskrant, 18-9-‘03]. Nu aan de serie korte advertenties met de tekst Ons land is vol, ten dele overvol een eind is gekomen, stuurt de krant een verslaggever op pad om Gerbrands de kans te geven “zijn extreme praatjes nog eens over een hele pagina te spuien.” Hij bekritiseert de journalist: “Martin lijkt geen genoeg te kunnen krijgen van de één vrouw één kind wijsheden, laat de volle getallen-legers van het Volksempfinden uit Dommelen dwars door onze huiskamers marcheren.” En zijn oproep: “Lezer, kom in het geweer tegen de neergang van de normen en waarden van deze progressieve krant, laat uw protest horen!”

Het kon niet missen, net als in 2002 moet ombudsman Jos Klaassen eraan te pas komen om de zaak te sussen [de Volkskrant, 27-9-‘03]. “Het verhaal van de Club van Tien Miljoen heeft in de Volkskrant een voorgeschiedenis. Geruime tijd heeft zij [sic] namelijk in deze krant geadverteerd; tot verdriet van de directie, van de hoofdredactie en ook van vele lezers die de annonces niet vonden passen bij de Volkskrant. Maar de krant weigert advertenties alleen, als ze oproepen tot discriminatie, racisme en vreemdelingenhaat – kwesties waarvan de club zich in haar [sic] reclamecampagne steeds uitdrukkelijk distantieerde.” En: “Je hoeft Gerbrands’ opvattingen niet te delen. Maar in zijn hele betoog werd niets gezegd waarvoor de verslaggever met een bestraffend vingertje had moeten wapperen.”

Lezers hebben gereageerd op de oproep van Mulder. Van de 45 inzenders steunen er veertien de columnist; de overige 31 zijn het niet met hem eens. Vorig jaar kwamen er enkel protestbrieven binnen tegen de annonces. De ombudsman spreekt het vermoeden uit dat “botte leuzen” als “Vol is vol” de Nederlandse lezers enorm irriteren, omdat ze vaak gebruikt zijn uit racistische motieven. “Zodra de lezers genuanceerdere argumenten onder ogen krijgen, blijken ze veelal aanzienlijk minder bevooroordeeld.”

Politieke partij in oprichting

Dan doemen de contouren van een politieke partij op. Paul Gerbrands is sinds deze week politiek leider van wat de “Partij tegen overbevolking” moet gaan heten [De Gooi- en Eemlander, 22-11-‘03]. Hij herinnert aan de Staatscommissie Muntendam in de jaren zeventig. Toen kon er nog wel over overbevolking worden gediscussieerd.

Interessant is de constatering dat er nóch mondiaal, nóch nationaal een democratische oplossing voor het probleem overbevolking kan worden gevonden. Daarvoor liggen de belangen te ver uiteen. Een vergelijking met de klimaatafspraken jaren later dringt zich op. De Club, c.q. Paul Gerbrands, werkt nog steeds als een rode lap op een stier. De ombudsman van de Volkskrant heeft een punt als hij het vermoeden uitspreekt dat de leuzen in de advertenties van de Club als provocatief zijn ervaren.

Ondanks het gebrek aan vertrouwen in politieke oplossingen staat de Club op het punt om een politieke partij op te richten. Die is er echter nooit gekomen, omdat geen van de zittende partijen bereid leek tot samenwerking. Er dreigde een “cordon sanitaire”. Deze situatie is jaren later door Thierry Baudet van Forum voor Democratie gekarakteriseerd als het zittende “partijenkartel” waar nieuwkomers niet welkom zijn.

 

Lees 38 keer Laatst aangepast op dinsdag, 21 april 2020 02:59

Wereldbevolking